Decyzje organów administracji o ustaleniu warunków zabudowy mogą zostać uchylone, jeśli nie spełniają wymogów trwałego dostępu do drogi publicznej i nie wyjaśniają kwestii wykonania inwestycji przed wydaniem decyzji. Sąd administracyjny związany wykładnią NSA musi zbadać te kwestie ponownie.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż A. sp. z o.o. nie spełniła wymagań pozwolenia wodnoprawnego, co uzasadniało nałożenie administracyjnej kary pieniężnej przez organy ochrony środowiska. Przekroczenie warunków wprowadzania ścieków do wód stanowiło naruszenie prawa, które nie uzasadniało zastosowania instytucji odstąpienia od kary.

Zaliczenie wpłaty na poczet najstarszego zobowiązania podatkowego, mimo wskazania przez podatnika innego tytułu, jest prawidłowe, gdy decyzja wymiarowa zmienia wcześniejsze deklaracje i wskazuje inną kolejność zobowiązań (art. 62 § 1 Ordynacji podatkowej).

Magazynowanie odpadów na działce niewymienionej w zezwoleniu zgodne z art. 3 ust. 1 pkt 34 ustawy o odpadach jest zbieraniem odpadów bez zezwolenia, uzasadniającym nałożenie administracyjnej kary pieniężnej.

Skarga kasacyjna oddalona z uwagi na prawidłowość ustaleń organów i sądu I instancji w zakresie zasady dobrego sąsiedztwa i ustalenia warunków zabudowy z zachowaniem ładu przestrzennego.

Zbycie nieruchomości w ramach transakcji nie stanowi zbycia przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa, a zatem podlega opodatkowaniu VAT jako dostawa towarów. Strony transakcji mogą zrezygnować ze zwolnienia i opodatkować transakcję według odpowiedniej stawki VAT, zgodnie z art. 43 ust. 10 ustawy o VAT.

W przypadku sprzedaży nieruchomości, gdy część transakcji obejmuje naniesienia będące własnością podmiotów trzecich i nie korzystające ze zwolnienia z VAT, umowa sprzedaży podlega opodatkowaniu PCC w tej części, wyłączając ją spod ogólnego wyłączenia na podstawie art. 2 pkt 4 lit. a) ustawy o PCC.

Zbycie nieruchomości, obejmujące grunty, budynki i budowle, nie stanowi transakcji zbycia przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa, co czyni je opodatkowanym podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, przy braku zastosowania wyłączenia z art. 6 pkt 1 tej ustawy.

Przychody z tytułu usług pośrednictwa w sprzedaży hurtowej, zaklasyfikowane w PKWiU 46.1, podlegają opodatkowaniu stawką 15% ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, co wyklucza możliwość zastosowania stawki 8,5%.

Obowiązek podatkowy z tytułu świadczenia przez Wnioskodawczynię usługi najmu powstaje z chwilą wystawienia faktury za te usługi oraz za opłaty eksploatacyjne. Otrzymane zaliczki na poczet czynszu nie wpływają na moment powstania obowiązku podatkowego.

Osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą w Polsce, lecz posiadająca miejsce zamieszkania i rezydencję podatkową w innym kraju, nie spełnia warunku posiadania siedziby działalności na terytorium Polski, co uniemożliwia korzystanie ze zwolnienia podmiotowego z podatku VAT.

Dla przychodów uzyskiwanych ze świadczenia usług pomocy technicznej w zakresie technologii informatycznych i sprzętu komputerowego, sklasyfikowanych jako PKWiU 62.02.30.0, właściwym jest zastosowanie stawki 8,5% ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Decyzja o rejestracji pojazdu, w którym dokonano istotnych zmian konstrukcyjnych bez zgody producenta, wydana jest z rażącym naruszeniem prawa - art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a) p.r.d. oraz § 18 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury.

Skarga kasacyjna dotycząca oddalenia roszczeń odszkodowawczych z powodu ograniczenia korzystania z nieruchomości została oddalona przez NSA, uznając, iż zarzuty proceduralne i materialne skarżącego nie miały usprawiedliwionych podstaw.

Istotą orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego jest stwierdzenie, że ocena wniosku o przywrócenie terminu powinna uwzględniać całokształt okoliczności dotyczących winy. Uprawdopodobnienie braku winy, nawet przy możliwości lekkiego niedbalstwa, powinno prowadzić do przywrócenia terminu, gdy chroni to prawo strony do obrony jej interesów.

ODDALENIE skargi kasacyjnej w sprawie przyznania ulgi podatkowej ze względu na niewystarczające uwzględnienie przez organy administracyjne przesłanek do rozłożenia na raty zaległości podatkowych w sytuacji ekonomicznej skarżącego.

Zgodność z prawem przedłużenia terminu zwrotu VAT wymaga dokładnego uzasadnienia i może dotyczyć jedynie kwoty rzeczywiście spornej; w innych przypadkach przedłużenie jest nieuzasadnione.

Plan miejscowy gminy Liszki w zakresie dotyczącym terenów 3U1 i 6KDD1 nie narusza ustaleń Studium, a zaskarżone uchwały nie przekraczały władztwa planistycznego gminy. Wyrok WSA został uchylony i skarga oddalona.

Organ egzekucyjny nie jest uprawniony do oceny zasadności ostatecznej decyzji administracyjnej nakładającej obowiązek wykonania robót budowlanych; obowiązek ten podlega przymusowemu wykonaniu.

Przedłużenie terminu zwrotu podatku VAT wymaga wskazania istotnych wątpliwości uzasadniających weryfikację zasadności zwrotu. Naruszenie tej zasady przez organ podatkowy może skutkować uchyleniem postanowienia o przedłużeniu zwrotu.

NSA uchylając wyrok i postanowienie, podkreślił konieczność istnienia obiektywnych przesłanek do przedłużenia zwrotu VAT, zakwestionował pełne wstrzymywanie zwrotu bez wyraźnego oparcia o wątpliwości uzasadniające takie działanie.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że przedłużenie terminu zwrotu podatku VAT musi być dobrze uzasadnione i ograniczone do kwot budzących wątpliwości, zakwestionowanie całości deklarowanej kwoty było nieuzasadnione i naruszało prawo materialne, co skutkowało uchyleniem zaskarżonego orzeczenia.

Działając na podstawie art. 89 i 90 ustawy o grach hazardowych, członkowi zarządu spółki organizującej nielegalne gry hazardowe można wymierzyć maksymalną karę pieniężną, uwzględniając głównie skalę działalności i czas trwania naruszenia, bez konieczności wykazywania szczegółowych deliktów.

Decyzja rejestracji pojazdu z rażącym naruszeniem § 18 ust. 6 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 2017 r., skutkująca nieważnością; brak oświadczenia producenta o homologacji zmienionego pojazdu nie może być akceptowany w praworządnym państwie.