Decyzja rejestrująca pojazd po istotnych zmianach konstrukcyjnych, dokonanych bez zgody producenta, narusza art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a) p.r.d. oraz § 18 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury, co uzasadnia jej stwierdzenie za nieważną.

NSA stwierdza brak podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej spółki C. Sp. z o.o. i podtrzymuje rozstrzygnięcie, że brak tytułu prawnego do nieruchomości wyklucza przyznanie płatności ONW, co jest zgodne z art. 20 ust. 4 ustawy PROW i przepisami unijnymi.

Odmowa przyznania dotacji przez organ dotujący przed początkiem nowego roku budżetowego, zgodnie z art. 33 ust. 4 u.f.z.o., mieści się w ramach uznania administracyjnego organu i jest zgodna z zasadą budżetową roczności.

NSA uznał skargę kasacyjną za zasadną, uchylił decyzje organów administracyjnych oraz wyrok WSA, podnosząc konieczność uwzględnienia sytuacji rodzinnej, a nie tylko dochodowej skarżącego, przy rozstrzyganiu o umorzeniu należności alimentacyjnych.

Dla uznania zgodności z prawem nałożenia administracyjnej kary pieniężnej za naruszenie przepisów o odpadach, istotne jest ustalenie, czy każde naruszenie było osobnym zdarzeniem, oraz czy zaszły okoliczności przedawnienia. Pominięcie tych elementów stanowi istotne uchybienie proceduralne i merytoryczne.

Oddalenie skargi kasacyjnej A. sp. z o.o. i utrzymanie decyzji o wymierzeniu administracyjnej kary pieniężnej jest zasadne z uwagi na przekroczenie warunków pozwolenia wodnoprawnego przez spółkę, polegające na nieprzeprowadzeniu wymaganej liczby średniodobowych pomiarów jakości ścieków.

Ponowne przedłużenie terminu zwrotu podatku VAT za lipiec 2019 r. przez organ podatkowy bez dostatecznego uzasadnienia i wykazania konkretnych przesłanek była naruszeniem art. 87 ust. 2 ustawy o VAT. Należy dążyć do ograniczenia zakresu przedłużenia do kwot rzeczywiście spornych.

Przesłanką przedłużenia terminu zwrotu VAT jest konieczność udokumentowanej weryfikacji zasadności zwrotu; przedłużenie nie może być prewencyjne i musi dotyczyć jedynie kwoty sporne.

Wydatki poniesione w wyniku ugody sądowej nie stanowią kosztów uzyskania przychodów na gruncie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, gdyż nie służą zabezpieczeniu lub zachowaniu źródła przychodów, a jedynie minimalizacji strat przedsiębiorcy.

Dzierżawa i użyczenie nieruchomości przez udziałowca do spółki, realizowane na zasadach rynkowych, nie stanowią ukrytego zysku w rozumieniu art. 28m ust. 3 ustawy o CIT. Inwestycje spółki w ETF i ETC nie wykluczają jej z możliwości opodatkowania CIT estońskim.

Przeksięgowanie kosztów z konta „usługi w toku” na inne konto, które nie odzwierciedla ich jako kosztów sprzedanych usług w zysku netto roku podatkowego, skutkuje powstaniem dochodu do opodatkowania z tytułu nieujawnionych operacji gospodarczych pod estońskim CIT.

Wypłata zaliczek na poczet przewidywanej dywidendy podlega opodatkowaniu ryczałtem według stawki obowiązującej w momencie faktycznej wypłaty (bez uchwały) lub w momencie podjęcia uchwały (z uchwałą), przy jednoczesnym uwzględnieniu statusu małego podatnika oraz możliwości zastosowania średniego kursu euro z dowolnego dnia roku przy braku październikowego kursu.

Podatnik posiada interes prawny do żądania zwrotu odsetek za zwłokę od podatku zapłaconego przez płatnika, jeżeli ekonomiczny ciężar tych odsetek poniesiony został przez podatnika, co uprawnia go do wystąpienia w postępowaniu o uznanie nadpłaty.

Przy ocenie wniosku o przywrócenie terminu organ powinien badać całokształt okoliczności i uprawdopodobnienie braku winy strony, mając na uwadze zapewnienie stronie możliwości obrony swoich praw.

Przywrócenie terminu na wniesienie odwołania jest możliwe, gdy strona uprawdopodobni brak winy w uchybieniu, uwzględniając wszystkie okoliczności, w tym brak informacji o doręczeniu korespondencji. NSA uchyla decyzję i wzywa do ponownego rozpatrzenia.

Członkowie zarządu spółki z o.o. ponoszą solidarną odpowiedzialność za zaległości podatkowe, jeśli wniosek o upadłość nie został złożony we właściwym czasie, a niemożność egzekucji wobec spółki została stwierdzona jako bezskuteczna.

Przy stwierdzeniu identyczności towarów zgłoszonego znaku i znaków przeciwstawionych oraz podobieństwa wizualnego i fonetycznego istnieje ryzyko konfuzji wprowadzenia odbiorców w błąd w rozumieniu art. 132¹ ust. 1 pkt 3 p.w.p., co wymaga odmowy rejestracji znaku "GERDIN".

Raport o oddziaływaniu na środowisko, jako kompleksowe opracowanie specjalistyczne, posiada szczególną moc dowodową. Warianty przedstawione w raporcie, w tym racjonalny wariant alternatywny, odpowiadają wymogom prawnym, a ich analiza nie wykazała, by były wariantami pozornymi.

Ocena braku winy w uchybieniu terminu, o której mowa w art. 162 § 1 o.p., nie może abstrahować od zasad logiki i doświadczenia życiowego oraz nie powinna prowadzić ani do pochopnego przywracania terminów, ani do nadmiernej surowości zamykającej stronie drogę do obrony jej praw.

Sprzedaż energii elektrycznej do nabywców końcowych, tj. podmiotów nieposiadających koncesji, skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego z chwilą wydania energii, niezależnie od dalszych transakcji. Czynność ta stanowi dopuszczenie do konsumpcji podlegające akcyzie.

Skarga kasacyjna oparta na zarzutach naruszenia zasad doręczeń i przepisów proceduralnych nie znajduje uzasadnienia, jeśli strona nie wykazała istotnego wpływu tych naruszeń na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, gdy brak skonkretyzowania i uzasadnienia zarzutów uniemożliwia merytoryczne rozstrzygnięcie.

Zbycie wierzytelności w faktoringu niepełnym stanowi odrębne zdarzenie gospodarcze, powodując powstanie przychodu w wysokości wartości nominalnej brutto wierzytelności. Przychód jest rozpoznawany zgodnie z art. 12 ustawy o CIT w momencie cesji wierzytelności, nie później niż w dniu wystawienia faktury.

Nieterminowe podpisanie sprawozdania finansowego za rok 2021 nie neguje prawa do opodatkowania estońskim CIT-em od początku kolejnego roku podatkowego, o ile warunki zamknięcia ksiąg i złożenia zawiadomienia ZAW-RD zostaną spełnione zgodnie z art. 28j ustawy o CIT.

Fundusz inwestycyjny z siedzibą w Niemczech, zarządzany przez Spółkę Zarządzającą, kwalifikuje się do podatkowego zwolnienia z opodatkowania, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT, pod warunkiem spełnienia określonych przepisami wymogów formalnych i statusu rzeczywistego właściciela należności finansowych.