Przychody z działalności usługowej polegającej na usługach pośrednictwa komercyjnego i wyceny, sklasyfikowane jako PKWiU 74.90.12.0, mogą być opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych według stawki 8,5%, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.
Środki transportu wynajmowane przez spółkę od kontrahentów duńskich uznaje się za "urządzenia przemysłowe" w myśl art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Tym samym spółka jest zobowiązana do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego u źródła od należności z tytułu najmu tych urządzeń.
Podatnik ma obowiązek weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela dywidend, stosując przepisy art. 22 ust. 4-6 CITu. Zasadę "look-through" można stosować dla ustalenia skutków podatkowych dywidend, a zaniechanie pobrania podatku u źródła jest uzasadnione dla funduszy emerytalnych, które są rzeczywistymi właścicielami dywidend oraz spełniają odpowiednie przesłanki konwencyjne.
Brak zapłaty za towary wydane podmiotowi podszywającemu się pod kontrahenta nie wyklucza powstania przychodu podatkowego, który można skorygować po zamknięciu postępowania karnego wobec niewykrycia sprawców. Straty majątkowe poniesione w wyniku oszustwa zalicza się do kosztów uzyskania przychodów, gdy postępowanie wykaże ich nieodwracalny charakter.
Weryfikacja statusu rzeczywistego właściciela dywidend jest kluczowa dla zastosowania art. 22 ust. 4-6 CITu oraz międzynarodowych umów podatkowych. Aplikacja zasady "look-through" jest prawidłowa przy określaniu zobowiązań podatkowych rzeczywistego właściciela dywidend.
Jeżeli choć jedna ze stron czynności cywilnoprawnej dotyczącej zakupu złota inwestycyjnego korzysta ze zwolnienia z VAT, czynność nie podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o PCC.
Jednostka samorządu terytorialnego nie ma prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, gdy nabyte towary i usługi w ramach realizowanego zadania własnego Gminy nie są przeznaczone do wykonywania czynności opodatkowanych.
Nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT w przypadku nabycia towarów i usług niepowiązanych z działalnością opodatkowaną podatkiem VAT; kluczowe jest spełnienie warunku związku z czynnościami opodatkowanymi.
Odsetki od pożyczki udzielonej spółce ryczałtowo opodatkowanej nie stanowią ukrytego zysku, jeżeli są wypłacane po zakończeniu opodatkowania ryczałtem, co do zasady mając na uwadze moment wypłaty oraz ustawowy katalog wyłączeń dotyczący zwrotu kapitału pożyczki.
Świadczenie przez Gminę odpłatnych usług dostarczania wody i odprowadzania ścieków na rzecz odbiorców zewnętrznych stanowi działalność gospodarczą opodatkowaną VAT. Gmina może stosować alternatywny sposób obliczania prewspółczynnika, ten oparły na metrach sześciennych dostarczonej wody i odprowadzonych ścieków, jako dokładniej odzwierciedlający rzeczywiste wykorzystanie zasobów.
W przypadku modelu dropshippingu, gdzie Wnioskodawca pełni funkcję pośrednika, transakcje realizowane są jako odpłatna dostawa towarów, a miejscem opodatkowania tej dostawy jest miejsce rozpoczęcia transportu, tj. terytorium państwa trzeciego (Chiny), powodując brak opodatkowania na terenie UE.
Zagraniczna spółka nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski w rozumieniu art. 28b ustawy o VAT, gdy decyzje biznesowe są podejmowane w centrali, a oddział prowadzi jedynie działalność pomocniczą. Prawo do odliczenia VAT przysługuje dla usług nieruchomościowych na podstawie art. 28e, wspierających działalność opodatkowaną poza Polską.
Podstawowym obowiązkiem organu administracji publicznej jest prawidłowe ustalenie adresata decyzji o nałożeniu kary administracyjnej, co w kontekście współwłasności związanej ze spółkami cywilnymi wymaga szczególnej staranności. Naruszenie tej zasady może skutkować uchyleniem decyzji celem ponownego postępowania.
Wysokie prawdopodobieństwo powstania choroby zawodowej w postaci zespołu cieśni nadgarstka, uzasadnione zgodnie z orzeczeniami jednostek medycyny pracy, nie wymaga dalszego postępowania dowodowego dotyczącego innych przyczyn schorzenia.
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, podtrzymując decyzję o stwierdzeniu nieważności decyzji rejestracyjnej pojazdu z powodu rażącego naruszenia proceduralnego poprzez brak wymaganej homologacji.
Decyzja o rejestracji pojazdu marki Mercedes-Benz Sprinter została wydana z rażącym naruszeniem § 14 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów, z powodu braku wymaganego oświadczenia o homologacji od producenta, co uzasadniało stwierdzenie jej nieważności.
Skarga kasacyjna niezasadna; decyzja o usunięciu nieprawidłowości higienicznych nie jest bezprzedmiotowa; nakaz usunięcia pozostaje aktualny, niezależnie od upływu terminu jego realizacji.
Decyzja o rejestracji pojazdu marki Mercedes-Benz została prawidłowo uznana za nieważną z powodu rażącego naruszenia, gdyż brakowało oświadczenia producenta, co skutkowało naruszeniem przepisów dotyczących wymogów homologacyjnych pojazdów.
Decyzja rejestracyjna pojazdu marki Mercedes-Benz, po dokonanych zmianach konstrukcyjnych, została unieważniona z powodu rażącego naruszenia przepisów. Brak oświadczenia producenta dyskwalifikował rejestrację jako dokonaną zgodnie z literą prawa. Wyrok sądu pierwszej instancji, potwierdzony przez Naczelny Sąd Administracyjny, był zgodny z prawem.
Przekazanie środków ze sprzedaży białych certyfikatów przez powiernika na rzecz zlecającego nie stanowi odpłatnego świadczenia usług i tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Brak numeru NIP i adresu działalności gospodarczej na fakturze nie wyklucza prawa do odliczenia 50% VAT, o ile faktura identyfikuje nabywcę i dotyczy czynności opodatkowanych.
Decyzja administracyjna o odmowie udostępnienia informacji publicznej wydana na podstawie wniosku bez podpisu elektronicznego jest dotknięta nieważnością. Organ powinien wezwać wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych wniosku.
Brak faktycznego posiadania i użytkowania rolniczego gruntów przez wnioskodawcę w dniu 31 maja danego roku uniemożliwia przyznanie płatności w ramach systemu wsparcia zgodnie z ustawą o płatnościach.
Skarga kasacyjna Polskich Kolei Państwowych S.A. dotycząca odmowy nabycia prawa użytkowania wieczystego gruntu została oddalona, ponieważ nieruchomość w dniu 5 grudnia 1990 r. i 27 października 2000 r. była własnością Gminy, co wykluczało zastosowanie art. 34 ustawy o komercjalizacji PKP.