Sprzedaż zabudowanej działki wydzielonej z działki nr 1, traktowanej jako część majątku prywatnego wnioskodawczyni, nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, ponieważ nie jest wykonywana w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Gmina nie posiada uprawnienia do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków na zakup samochodu ratowniczo-gaśniczego dla OSP, gdyż zakup nie służy działalności opodatkowanej, lecz realizacji zadań publicznych.

Użycie magnesu w celu fałszowania danych rejestrowanych przez tachograf wypełnia znamiona naruszenia lp. 6.1.3 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, co uzasadnia nałożenie kary pieniężnej.

Sprzedaż udziałów w niezabudowanej działce nie podlega opodatkowaniu VAT, gdy udziałowiec nie prowadzi działalności gospodarczej obejmującej tę czynność, co czyni transakcję działaniem w ramach majątku prywatnego. Działania podjęte przez kupującego w ramach pełnomocnictwa nie zmieniają charakteru transakcji na komercyjny, zatem nie ma podstaw do opodatkowania na gruncie VAT.

Sprzedaż udziału w zabudowanej działce przez gminę, po upływie dwóch lat od pierwszego zasiedlenia, korzysta ze zwolnienia z VAT zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług, obejmując również związany z budynkami grunt.

Jednostka samorządu terytorialnego, będąca czynnym podatnikiem VAT i realizująca zadania związane z dostawą energii elektrycznej, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z działalnością gospodarczą, nawet gdy udział w działalności innej niż gospodarcza wymaga stosowania proporcji odliczenia VAT.

Uchwała Rady Miejskiej w L. ustalająca przebieg drogi gminnej nr 161845E została stwierdzona jako nieważna z powodu braku precyzyjnego określenia przebiegu drogi i dostatecznego uzasadnienia, co naruszyło wynikający z art. 7 ust. 3 u.d.p. obowiązek precyzyjnego ustalenia przebiegu dróg gminnych.

Nieodpłatne przekazanie towarów, w tym węgla, podlega opodatkowaniu VAT, jeżeli podatnik odliczył wcześniej podatek naliczony związany z kosztami ich nabycia, wytworzenia lub wydobycia.

Dla zastosowania zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 22 ust. 4 u.p.d.o.p., płatnik zobowiązany jest zweryfikować, czy odbiorca świadczenia jest jego rzeczywistym właścicielem oraz czy transakcja nie tworzy sztucznej struktury ukierunkowanej na unikanie opodatkowania. Bez spełnienia tych warunków pobór podatku jest obligatoryjny.

Skarga kasacyjna została oddalona; Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził prawidłowość oddalenia skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, uznając brak dowodów na rzeczywistość transakcji jako podstawę prawną do odmowy odliczenia podatku VAT.

W razie ustalenia deklaratoryjnego nabycia prawa własności spornej nieruchomości poprzez zasiedzenie, podmiot taki zachowuje legitymację do żądania wznowienia postępowania, w którym był formalnie pozbawiony statusu strony, chyba że decyzja pierwotna ulega uchyleniu w trybie stwierdzenia nieważności.

W przypadku zbiegu uprawnień do świadczenia pielęgnacyjnego i specjalnego zasiłku opiekuńczego, zgodnie z art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. b) ustawy o świadczeniach rodzinnych, przyznanie obu świadczeń jednocześnie jest wykluczone; prawo do świadczenia pielęgnacyjnego przysługuje od momentu wygaśnięcia konkurencyjnego świadczenia.

Wydanie decyzji potwierdzającej prawo do rekompensaty za mienie "zabużańskie" wymaga od wnioskodawcy przedłożenia dowodów spełniających wymogi ustawy, a ustalenia organów administracyjnych oparte na rzetelnym materiale dowodowym nie mogą być skutecznie podważane bez przedstawienia wiarygodnych przeciwwskazań.

Sąd II instancji uznał, że brak wymaganego pilotowania pojazdu nienormatywnego stanowi odrębne naruszenie przepisów, niezależne od posiadania zezwolenia, co uzasadnia nałożenie kary administracyjnej.

Przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia oraz naruszenie obowiązku pilotowania są odrębnymi wykroczeniami administracyjnymi, a nałożona kara za brak wymaganej liczby pojazdów pilotujących nie rachuje się w sankcji za brak zezwolenia.

Brak działania świateł stop w ciągniku, skutkujący kwalifikacją jako usterkę niebezpieczną, uzasadnia nałożenie kary pieniężnej bez wzięcia pod uwagę zarzutu nieprzewidywalności takiej awarii. Również niewyposażenie kierowcy w wypis licencji stanowi naruszenie regulaminu transportowego.

Nieuzyskanie pozwolenia na budowę dotyczące konstrukcji budowlanej, wymaganej dla muru oporowego, uzasadnia obowiązek rozbiórki, jednak taka kwalifikacja musi być oparta na jednoznacznym ustaleniu funkcji całej konstrukcji. Orzeczenie uchyla decyzje administracyjne z uwagi na naruszenie zasad postępowania dowodowego.

Dopuszczenie możliwości ponowienia decyzji o nakazie rozbiórki z art. 51 ust. 1 p.b. w jednym postępowaniu naprawczym, bez wykazania braku innych środków prawnych, jest niezgodne z procedurą budowlaną. Decyzje organów zostaną uchylone, dając organowi okazję na poprawne przeprowadzenie postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zabudowa agroturystyczna, zgodnie z § 24 ust. 1 pkt 2 lit. a miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, dopuszczalna jest wyłącznie jako część zabudowy zagrodowej w obrębie gospodarstw rolnych. Wojewoda Śląski dopuścił się rażącego naruszenia prawa, zatwierdzając projekt budowlany sprzeczny z przeznaczeniem terenu, co uzasadnia stwierdzenie nieważności

Działalność polegająca na urządzaniu gier na automatach poza kasynem bez koncesji uzasadnia nałożenie kary pieniężnej, nawet jeśli formalnie osoba działa jako wydzierżawiający lokal. Punktem decyzyjnym jest rzeczywista aktywność w organizowaniu gier.

Podmiot wynajmujący lokal, w którym instalowane są nielegalne automaty, a który nie wykazał przekazania lokalu innemu podmiotowi, może zostać uznany za współurządzającego gry hazardowe, ponosząc odpowiedzialność za brak właściwych zezwoleń i koncesji.

Skarżący, umożliwiając instalację automatów w wynajmowanych lokalach, ponosi odpowiedzialność za urządzanie gier hazardowych bez koncesji, zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy o grach hazardowych.

Podział nieruchomości na podstawie art. 95 pkt 1 u.g.n. nie może prowadzić do częściowego zniesienia współwłasności, a każda działka po podziale musi być własnością jednego współwłaściciela, nawet jeśli działki te znajdują się wbrew ustaleniom miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Przepisy art. 100c i art. 100d ustawy z dnia 12 marca 2022 r. znajdują zastosowanie do wszystkich cudzoziemców. Rozstrzygając sprawy bezczynności organu, sąd uwzględnia stan prawny i faktyczny obowiązujący w dniu orzekania. Skarga kasacyjna oddalona.