NSA wskazuje, że zasadę należytej staranności w relacjach z kontrahentem należy ocenić na tle konkretnych dowodów w sprawie, a ogólnikowe uzasadnienia sądu niższej instancji nie mogą stanowić podstawy do oddalenia skargi kasacyjnej. Wyrok WSA wymaga wyczerpującej analizy dowodowej i szczegółowego uzasadnienia.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że brak wykazania interesu prawnego przez skarżącego wyklucza możliwość jego udziału jako strony w postępowaniu administracyjnym o wznowienie zakończonego postępowania, prowadząc do oddalenia skargi kasacyjnej.
Brak podstaw prawnych dla wydania zaświadczenia o zgodności inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, jeżeli przepisy prawa wymagają jedynie dostarczenia wypisu i wyrysu, a nie zaświadczenia, co wyklucza zakres czynności w postępowaniu zaświadczeniowym.
Skarga kasacyjna od wyroku WSA oddalającego zarzuty dotyczące obowiązku szczepień ochronnych została oddalona. NSA uznał obowiązek szczepień za zgodny z przepisami, a egzekucję administracyjną za uzasadnioną, odrzucając zarzuty proceduralne skarżącej.
Osoba będąca w konflikcie krzyżowym, występująca o wznowienie postępowania zakończonego na wniosek innego rolnika, nie może być uznana za stronę tego postępowania, jeżeli nie udowodni interesu prawnego osadzonego w normach prawa materialnego.
Rażące naruszenie przepisów dotyczących rejestracji pojazdu, poprzez brak wymaganej homologacji od producenta lub jego przedstawiciela, uzasadnia stwierdzenie nieważności decyzji rejestracyjnej pojazdu.
Rejestracja pojazdu z rażącym naruszeniem przepisów, tj. bez wymaganej homologacji producenta, jest nieważna, co uzasadnia eliminację takiej decyzji z obrotu prawnego.
Organ nadzoru budowlanego ma prawo nakazać rozbiórkę obiektu wybudowanego bez pozwolenia, jeśli inwestor nie wykona nałożonych obowiązków legalizacyjnych, a projekt jest niezgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.
Administracyjna kara pieniężna nałożona na osobę zmarłą nie stanowi zobowiązania przechodzącego na spadkobierców, gdyż ma charakter osobisty. Odpowiedzialność za takie zobowiązanie nie wiąże spadkobierców, nawet przy przyjęciu spadku z dobrodziejstwem inwentarza, co wyklucza stosowanie przepisów Ordynacji podatkowej.
W sprawach dotyczących ustalenia warunków zabudowy wszczętych przed wejściem w życie ustawy z 2023 r., stosuje się przepisy ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych w nowym brzmieniu, z wyłączeniem przepisu art. 7 ust. 3 u.g.r.l., co znajduje oparcie w zasadzie retrospektywności prawa.
Naczelny Sąd Administracyjny, wyrokiem z dnia 25 listopada 2025 r., oddala skargę kasacyjną przeciwko decyzji o nakazie rozbiórki budynku letniskowego, uznając go za samowolę budowlaną wybudowaną bez wymaganego pozwolenia, której legalizacja jest niemożliwa z uwagi na przepisy ochrony przyrody.
Stacja bazowa telefonii komórkowej, jako inwestycja celu publicznego z zakresu łączności publicznej, nie może być lokalizowana na terenie objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego przeznaczonym pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, jeżeli nie spełnia kryteriów inwestycji o nieznacznym oddziaływaniu.
Odmowa uzgodnienia projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przez Ministra Obrony Narodowej jest zgodna z prawem, gdy opiera się na potrzebach obronności państwa i spełnia warunki określone w decyzjach lokalizacyjnych dotyczących stref ochronnych.
Sąd, rozpoznając skargę kasacyjną, stwierdził, że uzasadnienie wyroku sądu pierwszej instancji nie wyjaśniało dostatecznie podstaw prawnych związanych z nadpłatą i jej oprocentowaniem, wymagając ponownej analizy w oparciu o kompatybilność z prawem unijnym i krajowym.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał za nieważne postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej oraz uchylił wyrok WSA w Gdańsku, ze względu na naruszenie procedur doręczenia, co skutkowało brakiem możliwości udziału Skarżącego w czynnościach egzekucyjnych.
NSA: W przypadku korzystania z dwóch umów viabox na ten sam pojazd, błędy systemowe wynikające z niepełnej regulacji nie mogą być podstawą do nałożenia sankcji. Wymaga to ponownego rozpoznania w kontekście dostosowania odpowiedzialności administracyjnej do faktycznego stanu prawnego.
NSA wskazał, że obowiązek uiszczenia opłaty elektronicznej musi być poprzedzony precyzyjnie określonymi przez prawo obowiązkami. Brak regulacji dotyczących aktualizacji danych pojazdu przez użytkowników w ustawowym i podustawowym kontekście uniemożliwia jednostronne przypisanie winy za nieuiszczenie tej opłaty.
W przypadku sprzedaży udziałów w spółce akcyjnej powstałej przez przekształcenie spółki komandytowej, kosztem uzyskania przychodu jest wartość bilansowa spółki komandytowej na dzień jej przekształcenia w spółkę akcyjną, odpowiadająca wkładom akcjonariuszy obejmujących akcje w spółce przekształconej.
Na mocy orzeczenia TSUE, art. 143 ust. 1 lit. b dyrektywy 2006/112/WE oraz dyrektywa 2006/79/WE stoją na przeszkodzie przepisom krajowym, które wykluczają zwolnienia z VAT dla małych przesyłek niehandlowych, przeznaczonych dla osób fizycznych w innych państwach członkowskich unijnych.
Saldo Dodatnie, ustalone po zakończeniu trzyletniego okresu rozliczeniowego jako niezmienne rozliczenie sprzedaży energii elektrycznej, stanowi pośredni koszt uzyskania przychodu na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, będąc efektem działań zabezpieczających przyszłe przychody podatnika.
Połączenie odwrotne spółek kapitałowych, przeprowadzone bez podwyższenia kapitału zakładowego, nie skutkuje powstaniem przychodu podatkowego po stronie spółki przejmującej, pod warunkiem, że spełnione są przesłanki neutralności podatkowej określone w art. 12 ust. 4 pkt 3e ustawy o CIT.
W świetle art. 15c ustawy o CIT, koszty finansowania dłużnego obejmują odsetki od kredytu inwestycyjnego skorygowane o wyniki transakcji IRS, wpływając na rzeczywistą wysokość kosztu finansowego ponoszonego przez podatnika.
Udział pracowników w wyjazdach i spotkaniach integracyjnych zorganizowanych ze środków ZFŚS, z uwagi na interes pracodawcy i charakter socjalny beneficja, nie stanowi opodatkowanego przychodu pracownika w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o PDOF.
W przypadku odmowy rejestracji patentu złożonego przez twórcę zgłoszenia patentowego, wnoszone aportem do spółki kapitałowej prawa ze zgłoszeń patentowych mogą być uznane za komercjalizowaną własność intelektualną jako udokumentowany know-how, co skutkuje brakiem obowiązku rozpoznania przychodu zgodnie z art. 17 ust. 1e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.