Tworzenie i rozwój programów komputerowych w celu opracowywania innowacyjnych rozwiązań spełniają kryteria działalności badawczo-rozwojowej, co uprawnia podatnika do zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania 5% w ramach IP Box, z uwzględnieniem spełnienia warunków dotyczących wyodrębnienia i dokumentacji dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Składki ponoszone przez bank na funkcjonowanie spółki zarządzającej systemem ochrony mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, jako koszty pośrednio związane z prowadzoną działalnością gospodarczą banku, spełniające przesłanki art. 15 ust. 1 UPDOP, niewykluczone z wykazu art. 16 ust. 1 UPDOP.

Odpłatne zbycie garażu, nabytego jako spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu 4 kwietnia 2019 r., dokonane po pięciu latach, licząc od końca roku nabycia, nie stanowi źródła przychodu podatkowego. Ustanowienie odrębnej własności nie przerywa biegu tego okresu.

Przychody z działalności usługowej komercyjnej i doradczo-sprzedażowej mogą być opodatkowane 8,5% ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, o ile działalność ta nie obejmuje czynności wyłączonych przez art. 8 ustawy o PPE i jest poprawnie zaklasyfikowana w grupowaniu PKWiU 74.90.12.0.

Usługi zarządzania projektami, kwalifikowane jako "Pozostałe usługi zarządzania projektami, z wyłączeniem projektów budowlanych" zgodnie z PKWiU 70.22.20.0, mogą być opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych według stawki 8,5%, pod warunkiem spełnienia wszystkich wymogów ustawowych związanych z tym rodzajem opodatkowania.

Przychody uzyskiwane z działalności w zakresie public relations, sklasyfikowane jako usługi w zakresie stosunków międzyludzkich i komunikacji (PKWiU 70.21.10.0), podlegają opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych według stawki 8,5%, o ile nie są jednocześnie świadczeniem usług doradztwa związanego z zarządzaniem (PKWiU ex dział 70).

Sprzedaż kursu matematyki online w formie wideobooka zawierającego materiały edukacyjne jest pozaszkolną usługą edukacyjną, klasyfikowaną jako PKWiU 85.59.19.0, i podlega opodatkowaniu ryczałtem ewidencjonowanym w wysokości 8,5% zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Zwrot kaucji związanej z użyciem żetonów w grze karcianej niemającej charakteru hazardowego nie stanowi przychodu ani wygranej, w konsekwencji nie podlega opodatkowaniu podatkiem od gier hazardowych, gdyż brak tu przesłanek gry oferującej nagrody pieniężne.

Świadczenie restytucyjne otrzymane w wyniku uchylenia skutków prawnych darowizny, skutecznie anulowanej ex tunc z powodu błędu co do treści czynności prawnej, nie stanowi przysporzenia majątkowego podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych ani podatkiem od spadków i darowizn.

NSA uchyla wyrok WSA w Warszawie w zakresie błędnej interpretacji art. 494 § 2 k.s.h. Uwzględniając sukcesję z mocy prawa, orzeka o konieczności weryfikacji możliwości uzyskania zmiany świadectwa bezpieczeństwa codex karny.

Postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania nadzorczego stało się prawomocne; nie można go podważyć skargą kasacyjną w sytuacji powagi rzeczy osądzonej zgodnie z art. 61a § 1 k.p.a.

Orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego o oddaleniu skargi kasacyjnej P. [...] S.A. potwierdza konieczność respektowania ocen prawnych wyrażonych w orzeczeniach dotyczących tożsamych spraw, podkreślając wymagania proceduralne i dowodowe leżące po stronie organów administracyjnych.

Odpowiedzialność dystrybutora za wprowadzenie do obrotu zafałszowanego produktu rolno-spożywczego jest oparta na zasadzie obiektywnej, niezależnie od etapu, na którym doszło do niezgodności z wymogami jakości handlowej. Skarga kasacyjna oddalona.

Nakaz rozbiórki utwardzonego placu postojowego wykonano zgodnie z prawem, na podstawie braku legalizacji inwestycji, która przekraczała dopuszczalny rozmiar bez wymaganego pozwolenia budowlanego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. przez Organ I instancji miało rzeczywiście charakter oczywisty, ale nie rażący, oddalając skargę kasacyjną i podtrzymując wyrok WSA o uchyleniu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego, którego stanowisko wymagało szczegółowego rozważenia skutków decyzji.

Decyzja o warunkach zabudowy może dotyczyć wyodrębnionej części działki ewidencyjnej, o ile teren ten można jednoznacznie wskazać w dokumentacji i jest to zgodne z urbanistycznymi założeniami oraz orzecznictwem NSA opartym na interpretacji pojęcia "teren".

W razie ustalenia, że dokumentacja związana z postępowaniem administracyjnym została sfałszowana, władze są zobowiązane do wznowienia postępowania i uchylenia wcześniejszych decyzji administracyjnych, co umacnia zasadę legalności w postępowaniu.

Stwierdza się, że nieruchomość przy ul. F.F. w W. nie została prawidłowo zaliczona do kategorii dróg publicznych przed dniem 31 grudnia 1998 r. W związku z tym odmowa stwierdzenia nabycia prawa własności przez Gminę jest przedwczesna. Skarga kasacyjna Ministra została oddalona.

Członek zarządu, który formalnie pełnił tę funkcję, jest odpowiedzialny za zaległości podatkowe spółki, o ile faktycznie wykonywał obowiązki zarządcze, niezależnie od twierdzeń o nieważności powołania.

Dla uzyskania pozwolenia na rozbiórkę obiektu budowlanego nie jest wymagana zgoda właściciela sąsiedniej nieruchomości, nawet jeśli obiekt znajduje się na granicy działek. Jedność prawna obiektu przemawia za koniecznością posiadania zgody tylko jednego właściciela.

Wydatki poniesione przez podatnika na nieodpłatne świadczenia dla personelu, które dominująco służą osobistym potrzebom pracowników, nie dają prawa do odliczenia podatku naliczonego. Brak wykazania związku z działalnością opodatkowaną uniemożliwia takie odliczenie.

Postępowanie w sprawach naruszeń Prawa budowlanego wszczyna się wyłącznie z urzędu; wniosek strony prywatnej nie jest podstawą do formalnego wszczęcia postępowania administracyjnego. Organ nadzoru ma obowiązek informacyjny wobec wnioskodawcy.

Gminie przysługuje kompetencja do przeznaczenia terenów prywatnych pod drogi wewnętrzne w ramach miejscowego planu zagospodarowania, co nie narusza władztwa planistycznego ani zasady proporcjonalności, jeśli jest uzasadnione ochroną interesu publicznego.

Wiatę o powierzchni przekraczającej 50 m2, zrealizowaną bez pozwolenia na budowę, należy uznać za jeden obiekt budowlany wymagający legalizacji; powoływanie się na techniczną dylatację nie uzasadnia traktowania jej jako dwóch odrębnych obiektów budowlanych.