Sprzedaż przez osobę fizyczną niezabudowanych działek, wykorzystywanych jako majątek osobisty, prowadząca do uzyskania decyzji czy pozwoleń przez nabywcę, nie jest opodatkowana VAT, gdyż nie stanowi działalności gospodarczej, z której wynikają trwale zarobkowe działania sprzedawcy.

Darowizna nieruchomości na rzecz nasciturusa, będąca czynnością nieodpłatną, nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jako że przepisy ustawy o PIT nie znajdują zastosowania do przychodów podlegających ustawie o podatku od spadków i darowizn.

Przychody uzyskane z odpłatnego zbycia kryptowalut przez Wnioskodawcę nie stanowią przychodów z działalności gospodarczej, lecz kapitałów pieniężnych. Przychód ten podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym zgodnie z art. 30b ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przychody z działalności usługowej w zakresie zarządzania procesami gospodarczymi klasyfikowane jako PKWiU 70.22.17.0 podlegają opodatkowaniu ryczałtem według stawki 8,5%, gdyż nie stanowią one usług doradczych z zarządzaniem. Zastosowanie stawki 15% nie znajduje uzasadnienia wobec faktycznego charakteru wykonywanych czynności.

Przychody z działalności gospodarczej w zakresie marketingu afiliacyjnego, sklasyfikowane w PKWiU 63.11.20.0, mogą być opodatkowane ryczałtem ewidencjonowanym w wysokości 8,5%, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Ustanowione cesje praw z polis ubezpieczeniowych nie eliminują obowiązku podatkowego Spółki z tytułu wypłat odszkodowań, o ile pojazdy objęte ubezpieczeniem stanowią jej własność. W przypadku samochodów leasingowanych taki obowiązek nie powstaje. Usługi świadczone bez wynagrodzenia przez Kontrahenta stanowią nieodpłatne świadczenia, skutkując przychodem podatkowym po stronie Spółki.

Poniesione wydatki na budowę farmy fotowoltaicznej przez podatnika, w sytuacjach zleconych prac podwykonawców, nie mogą być uznane za wartość początkową środków trwałych jako koszt odpłatnego nabycia, lecz jako koszt wytworzenia, zgodnie z definicjami w ustawie o CIT. Wartość początkowa musi być ustalona po faktycznym ujawnieniu środka trwałego.

Obowiązek podatkowy z tytułu zapisu zwykłego w podatku od spadków i darowizn powstaje z chwilą zawarcia umowy cesji wierzytelności, a jego podstawą jest czysta wartość wierzytelności ustalona na dzień powstania obowiązku podatkowego, niezależnie od późniejszej realizacji prawa do wierzytelności.

Podatek od przychodów z budynków, w kontekście progu 5% wynajmu powierzchni, odnosi się do całkowitej powierzchni użytkowej budynku, nieuwzględniając udziałów współwłaścicieli. Wysokość progu ocenia się dla całego budynku, a obowiązek podatkowy ustala się proporcjonalnie na współwłaścicieli.

Nabycie udziałów w celu ich umorzenia przez spółkę za wynagrodzeniem, regulowane Kodeksem spółek handlowych, nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, jako że nie spełnia definicji umowy sprzedaży w rozumieniu Kodeksu cywilnego.

W przypadku braku zarzutów proceduralnych w skardze kasacyjnej, sąd ogranicza się do rozpoznania zarzutów materialnoprawnych w granicach zaskarżenia. Spełnienie wymogów formalnych skargi kasacyjnej jest kluczowe dla rozpatrzenia przez sąd zarzucanego naruszenia prawa materialnego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że decyzja o rejestracji pojazdu bez wymaganych dokumentów homologacji stanowiła oczywiste naruszenie prawa, ale nie rażące, z uwagi na brak zamierzonego skutku społeczno-gospodarczego, co wykluczało stwierdzenie jej nieważności.

Sąd uznał, że oczywiste naruszenie przepisów prawa materialnego przez organ rejestrujący pojazd, polegające na braku wymaganych dokumentów, samo w sobie nie wystarcza do stwierdzenia nieważności decyzji. Zasadność takiego stwierdzenia wymaga wystąpienia skutków, które naruszają zasadnicze normy praworządności.

Zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego, w przedmiocie nałożenia kary finansowej za naruszenie przepisów dotyczących opłaty elektronicznej, była zgodna z prawem, a skarga kasacyjna została oddalona jako nieuzasadniona. Sąd uznał, że brak formalnych nieprawidłowości w działaniu organu eliminuje podstawę do wzruszenia decyzji.

W przypadku stwierdzenia manipulacji oprogramowania tachografu, przedsiębiorstwo ponosi odpowiedzialność za naruszenie przepisów, nawet przy braku fizycznego dowodu zakłócającego urządzenia. Skarżąca nie wykazała istotnego wpływu na wynik sprawy z powodu domniemanych uchybień proceduralnych.

Wykładnia art. 107 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym powinna uwzględniać funkcjonalne cele podatku akcyzowego, a termin roczny na złożenie wniosku o zwrot akcyzy od samochodów, które nie podlegają konsumpcji krajowej, nie powinien uniemożliwiać zwrotu w sytuacji sporu o klasyfikację taryfową.

NSA oddala skargę kasacyjną A.S., stwierdzając, że Sąd I instancji prawidłowo orzekł zgodność z prawem decyzji o nałożeniu kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym.

Wydatki związane z użytkowaniem samochodu służbowego dla członka zarządu będącego jednocześnie udziałowcem, używanego także prywatnie, mogą być traktowane jako ukryte zyski podlegające opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek.

Sąd administracyjny nie może opierać orzeczenia dyscyplinarnego na niewystarczająco zgromadzonym materiale dowodowym oraz arbitralnej jego ocenie; dowody muszą być zebrane i ocenione w sposób wyczerpujący oraz przekonująco uzasadnione w orzeczeniu.

NSA oddala skargę kasacyjną uznając, że brak uzasadnionych podstaw do jej uwzględnienia, podtrzymując kwalifikację naruszeń oraz prawidłowość postępowania dowodowego organów administracyjnych.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż decyzje organów podatkowych oraz ustalenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego były prawidłowe. Skarga kasacyjna S. sp. z o.o. była niezasadna, gdyż nie podważyła ustaleń wskazujących na nierzeczywiste transakcje gospodarcze objęte zaskarżonymi fakturami.

Zastosowanie art. 33a ust. 8 ustawy o VAT wymaga rozważenia zgodności regulacji z zasadą proporcjonalności. Zapłata VAT przez przedstawiciela pośredniego, mimo zapłaty przez podatnika, narusza te zasady. NSA uchyla wyrok i decyzję DIAS.

Wyznaczenie nowego terminu załatwienia sprawy przez organ podatkowy nie zapobiega uznaniu tego organu za pozostającego w bezczynności, o ile występuje brak zrozumiałego uzasadnienia wskazujących na konieczność przedłużenia postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny uznał wyrok WSA za zasadny w zakresie stwierdzenia bezczynności organu.

Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na brak podstaw do zarzutu bezczynności w nieprzekształceniu kontroli w postępowanie podatkowe. Uznanie skuteczności deklaracji złożonych przez pełnomocnika pod kątem art. 80a o.p. oraz uprawnienia organu do ich uwzględnienia.