Rozliczenie nakładów poniesionych przez najemcę na nieruchomość, a wskutek umowy sprzedaży uregulowanych przez sprzedającego, stanowi koszt uzyskania przychodu dla wspólników spółki jawnej, który może zostać rozpoznany w momencie uzyskania przychodu z tej sprzedaży jako koszt bezpośrednio z nim związany, zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Uchybienie polegające na rejestracji pojazdu bez dokumentów homologacyjnych, mimo że jest oczywiste, nie stanowi rażącego naruszenia prawa, jeśli nie wywołuje nieodwracalnych skutków społeczno-gospodarczych. Dokument homologacji jest obligatoryjny przy rejestracji nowych pojazdów.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził prawidłowość klasyfikacji naruszeń przez organ administracyjny. Uchylając zaskarżony wyrok WSA, potwierdził zgodność decyzji organu nałożenia kary pieniężnej z polskimi przepisami, odrzucając tezę o niezgodności z prawem unijnym.

Brak wykazania interesu prawnego przez skarżącego uzasadnia odmowę udostępnienia mu danych z operatu ewidencyjnego. Ocena ta opiera się na przepisach ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, niezależnie od ogólnych uprawnień z ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Postępowanie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, nieprawidłowo realizujące wytyczne Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w przedmiocie zwolnienia z obowiązków opłacania składek, będące uchybieniem proceduralnym, nie może skutkować negatywnym dla strony transportem prawnym.

Skarga kasacyjna, w której nie wykazano naruszenia prawa materialnego lub proceduralnego, poprzez brak precyzji i argumentacji, podlega oddaleniu, a koszty postępowania kasacyjnego mogą być niezasądzone.

Naczelny Sąd Administracyjny, uchylając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, uznał konieczność powtórnego rozpoznania sprawy z uwzględnieniem wszechstronnej analizy przesłanek umorzenia składek oraz wnikliwej oceny dowodów dotyczących stanu zdrowia i majątku skarżącego.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że błędne naliczanie kar pieniężnych przez organy, polegające na sumowaniu kar zamiast stosowania stawki progresywnej, nie miało wpływu na ostateczny wymiar kary, wynoszący zgodnie z ustawą 12 000 zł; zatem skarga kasacyjna zasługuje na oddalenie.

NSA uznaje, że ustalenia dotyczące naruszenia przepisów transportowych, potwierdzone protokołem kontroli drogowej i analizą danych z tachografu, są wystarczające do utrzymania kary pieniężnej, bez konieczności dowodu z opinii biegłego.

NSA uznał, że postępowanie dyscyplinarne przeciwko funkcjonariuszce Policji A.A. powinno zostać ponownie przeprowadzone z uwzględnieniem pełniejszej analizy materiału dowodowego, w szczególności dotyczącego poprawności wskazań GPS, bez którego prawidłowego zbadania przypisanie winy byłoby przedwczesne.

W postępowaniach dyscyplinarnych wobec funkcjonariuszy policji konieczne jest precyzyjne określenie momentu powzięcia przez przełożonego dyscyplinarnego wiedzy o przewinieniu oraz rzetelne przeprowadzenie całościowego postępowania dowodowego zgodnie z zasadą swobodnej, lecz niearbitralnej oceny dowodów.

Dane z ewidencji gruntów, będące informacją publiczną, podlegają udostępnieniu w trybie i na zasadach określonych przez Prawo geodezyjne i kartograficzne, stanowiące lex specialis względem ustawy o dostępie do informacji publicznej. Brak jest podstaw do stosowania przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej w zakresie, w którym regulacje geodezyjne dostępu do informacji te szczegółowo określają

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że decyzja uchylająca i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia była zasadne z uwagi na istotne braki w postępowaniu dowodowym organu I instancji, które nie mogły być sanowane przez organ odwoławczy.

Oddala się skargę kasacyjną S. Sp. z o.o. jako bezzasadną. Cofnięcie świadectwa kierowcy oraz roczne zawieszenie wydawania nowych świadectw przez organ administracyjny jest zgodne z prawem, gdy przedsiębiorca nie spełnia warunków formalnych określonych w przepisach prawa krajowego i unijnego.

Skarga kasacyjna jest bezzasadna z uwagi na brak wykazania istotnego wpływu zarzucanych naruszeń proceduralnych na treść zaskarżonego wyroku, co skutkuje utrzymaniem w mocy decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego o nałożeniu kary pieniężnej za domniemane naruszenie przepisów o transporcie drogowym.

W przypadku dostawy wewnątrzwspólnotowej samochodu osobowego, z której wynika prawo do zwrotu akcyzy, art. 107 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym należy interpretować z zgodą z zasadami proporcjonalności, dopuszczając zwrot akcyzy mimo upływu rocznego terminu, gdy szczególne okoliczności na to wskazują.

W okolicznościach szczególnych, termin na złożenie wniosku o zwrot podatku akcyzowego musi być interpretowany zgodnie z wykładnią funkcjonalną art. 107 ust. 1 u.p.a., aby zapewnić proporcjonalność prawa, zezwalając na zwrot akcyzy po upływie jednorocznego terminu.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną jako niezasadną, podtrzymując ustalenia faktyczne i prawne organów oraz Sądu I instancji w przedmiocie rzetelności czynności dokumentowanych zakwestionowanymi fakturami VAT.

NSA wskazuje, że naruszenie procedur sądowych, w tym wadliwość uzasadnienia wyroku, stanowi podstawę do uchylenia wyroku WSA i ponownego rozpoznania sprawy. Uzasadnienie musi wyjaśniać w pełni motywy rozstrzygnięcia dla zachowania kontroli instancyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że art. 107 ust. 1 u.p.a. wymaga wykładni funkcjonalnej, uwzględniającej zasadę proporcjonalności, co umożliwia złożenie wniosku o zwrot akcyzy po terminie, jeśli uzasadniają to szczególne okoliczności sprawy.

Decyzja organu podatkowego oddalająca wniosek o ograniczenie poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych jest prawidłowa, gdy brak podstawowego zarzutu naruszenia art. 22 § 2a o.p. w skardze kasacyjnej czyni ją bezzasadną.

Sprzedaż udziału w nieruchomości przez osobę fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej, nabytego w drodze darowizny ponad pięć lat przed sprzedażą, nie generuje przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Systemy dostarczane przez zagraniczną Spółkę, trwale zintegrowane z obiektami kontrahentów w Polsce, mogą być traktowane jako nieruchomość w świetle przepisów VAT, umożliwiając tym samym Spółce odliczenie podatku naliczonego z faktur dokumentujących usługi związane z ich instalacją i konserwacją.

Odszkodowanie wypłacone Spółce A na podstawie decyzji Wojewody, mimo nazwy, stanowi w rzeczywistości wynagrodzenie za usługę podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatne świadczenie usług, wykonywane z nakazu organu władzy publicznej.