Dochód osiągnięty z przeniesienia kwalifikowanych praw własności intelektualnej w formie programów komputerowych, będących efektem działalności badawczo-rozwojowej, może podlegać opodatkowaniu preferencyjną stawką 5% zgodnie z art. 30ca ustawy o PIT, przy zachowaniu odpowiedniej ewidencji. Działalność ta musi mieć twórczy i systematyczny charakter.

Wynagrodzenie za pełnienie funkcji członka zarządu spółki z siedzibą w Polsce przez niemieckiego rezydenta podatkowego może podlegać opodatkowaniu w Polsce na podstawie art. 16 umowy polsko-niemieckiej o unikaniu podwójnego opodatkowania, niezależnie od podmiotu pokrywającego koszty tego wynagrodzenia.

Spłatę kredytu dewizowego, dokonaną przed sprzedażą nieruchomości, uznaje się za wydatek na cele mieszkaniowe jedynie w zakresie odpowiadającym otrzymanej zaliczce. Spłata przewyższająca tę kwotę przed uzyskaniem przychodu ze sprzedaży nie spełnia wymogów ulgi mieszkaniowej.

Spłata kredytu zaciągniętego na zakup własnego mieszkania i koszty przygotowania gruntu do budowy domu stanowią wydatki na cele mieszkaniowe, jednak spłata kredytu zaciągniętego przez męża nie spełnia warunków do uznania za taki wydatek.

Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od umorzonej kwoty kapitału kredytu mieszkaniowego, pod warunkiem spełnienia przesłanek rozporządzenia Ministra Finansów, z wyjątkiem części umorzonej związanej z kosztami ubezpieczenia, która podlega opodatkowaniu jako przychód z innych źródeł.

Darowizna nieruchomości na rzecz nasciturusa, będąca czynnością nieodpłatną, nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jako że przepisy ustawy o PIT nie znajdują zastosowania do przychodów podlegających ustawie o podatku od spadków i darowizn.

Dochody uzyskane z przeniesienia autorskich praw majątkowych do oprogramowania, wytworzonych w ramach działalności badawczo-rozwojowej, mogą być opodatkowane preferencyjną stawką 5% w ramach IP Box, pod warunkiem prowadzenia ewidencji pozwalającej na powiązanie kosztów z dochodami oraz spełnienia przesłanek z art. 30ca ustawy o PIT.

Wydatki związane z użytkowaniem samochodu służbowego dla członka zarządu będącego jednocześnie udziałowcem, używanego także prywatnie, mogą być traktowane jako ukryte zyski podlegające opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek.

Podatek od przychodów z budynków, w kontekście progu 5% wynajmu powierzchni, odnosi się do całkowitej powierzchni użytkowej budynku, nieuwzględniając udziałów współwłaścicieli. Wysokość progu ocenia się dla całego budynku, a obowiązek podatkowy ustala się proporcjonalnie na współwłaścicieli.

Ustanowione cesje praw z polis ubezpieczeniowych nie eliminują obowiązku podatkowego Spółki z tytułu wypłat odszkodowań, o ile pojazdy objęte ubezpieczeniem stanowią jej własność. W przypadku samochodów leasingowanych taki obowiązek nie powstaje. Usługi świadczone bez wynagrodzenia przez Kontrahenta stanowią nieodpłatne świadczenia, skutkując przychodem podatkowym po stronie Spółki.

Wydatki na program motywacyjny dla współpracowników Spółki Zależnej nie kwalifikują się jako koszty uzyskania przychodów Wnioskodawcy, gdyż nie są ponoszone bezpośrednio w celu osiągnięcia jego przychodu, zachowania ani zabezpieczenia źródła przychodu, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Poniesione wydatki na budowę farmy fotowoltaicznej przez podatnika, w sytuacjach zleconych prac podwykonawców, nie mogą być uznane za wartość początkową środków trwałych jako koszt odpłatnego nabycia, lecz jako koszt wytworzenia, zgodnie z definicjami w ustawie o CIT. Wartość początkowa musi być ustalona po faktycznym ujawnieniu środka trwałego.

Wykładnia art. 107 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym powinna uwzględniać funkcjonalne cele podatku akcyzowego, a termin roczny na złożenie wniosku o zwrot akcyzy od samochodów, które nie podlegają konsumpcji krajowej, nie powinien uniemożliwiać zwrotu w sytuacji sporu o klasyfikację taryfową.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że decyzja o rejestracji pojazdu bez wymaganych dokumentów homologacji stanowiła oczywiste naruszenie prawa, ale nie rażące, z uwagi na brak zamierzonego skutku społeczno-gospodarczego, co wykluczało stwierdzenie jej nieważności.

Sąd uznał, że oczywiste naruszenie przepisów prawa materialnego przez organ rejestrujący pojazd, polegające na braku wymaganych dokumentów, samo w sobie nie wystarcza do stwierdzenia nieważności decyzji. Zasadność takiego stwierdzenia wymaga wystąpienia skutków, które naruszają zasadnicze normy praworządności.

Zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego, w przedmiocie nałożenia kary finansowej za naruszenie przepisów dotyczących opłaty elektronicznej, była zgodna z prawem, a skarga kasacyjna została oddalona jako nieuzasadniona. Sąd uznał, że brak formalnych nieprawidłowości w działaniu organu eliminuje podstawę do wzruszenia decyzji.

W przypadku braku zarzutów proceduralnych w skardze kasacyjnej, sąd ogranicza się do rozpoznania zarzutów materialnoprawnych w granicach zaskarżenia. Spełnienie wymogów formalnych skargi kasacyjnej jest kluczowe dla rozpatrzenia przez sąd zarzucanego naruszenia prawa materialnego.

W przypadku stwierdzenia manipulacji oprogramowania tachografu, przedsiębiorstwo ponosi odpowiedzialność za naruszenie przepisów, nawet przy braku fizycznego dowodu zakłócającego urządzenia. Skarżąca nie wykazała istotnego wpływu na wynik sprawy z powodu domniemanych uchybień proceduralnych.

Sąd administracyjny nie może opierać orzeczenia dyscyplinarnego na niewystarczająco zgromadzonym materiale dowodowym oraz arbitralnej jego ocenie; dowody muszą być zebrane i ocenione w sposób wyczerpujący oraz przekonująco uzasadnione w orzeczeniu.

NSA oddala skargę kasacyjną A.S., stwierdzając, że Sąd I instancji prawidłowo orzekł zgodność z prawem decyzji o nałożeniu kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym.

NSA oddala skargę kasacyjną uznając, że brak uzasadnionych podstaw do jej uwzględnienia, podtrzymując kwalifikację naruszeń oraz prawidłowość postępowania dowodowego organów administracyjnych.

Obowiązek podatkowy z tytułu zapisu zwykłego w podatku od spadków i darowizn powstaje z chwilą zawarcia umowy cesji wierzytelności, a jego podstawą jest czysta wartość wierzytelności ustalona na dzień powstania obowiązku podatkowego, niezależnie od późniejszej realizacji prawa do wierzytelności.

Wniesienie przez Gminę do Spółki aportu z tytułu studzienek stanowi odpłatną dostawę towarów, podlegającą opodatkowaniu VAT, bez możliwości zastosowania zwolnienia. Gminie przysługuje prawo do pełnego odliczenia VAT z tytułu wydatków poniesionych na studzienki. Podstawę opodatkowania stanowi suma wartości nominalnej udziałów oraz ewentualnych środków pieniężnych.

Podatnikowi, który dokonuje nabyć towarów i usług niewykorzystywanych do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.