Odpłatne zbycie nieruchomości, której wartość udziału nie uległa zwiększeniu wskutek nieodpłatnego zniesienia współwłasności, dokonane po upływie pięciu lat od pierwotnego nabycia, nie stanowi źródła przychodu podatkowego.

Sprzedaż lokali mieszkalnych przez Wnioskodawczynię, części majątku wspólnego małżeństwa, w ramach działalności gospodarczej stanowi przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Sama okoliczność posiadania nieruchomości przez przedsiębiorcę nie przesądza o opodatkowaniu najwyższą stawką, jeśli nie zachodzi rzeczywiste ich wykorzystanie do działalności gospodarczej. Organy podatkowe zobowiązane są uwzględniać szczególny status podmiotu w ocenie związku nieruchomości z działalnością gospodarczą.

Należy uznać usługi polegające na korzystaniu z pamięci w chmurze za użytkowanie urządzenia przemysłowego w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p., co skutkuje obowiązkiem poboru podatku u źródła. NSA potwierdził, że szerokie rozumienie tego terminu obejmuje urządzenia wykorzystywane w profesjonalnym obrocie.

Środki otrzymane z FGŚP jako dofinansowanie wynagrodzeń pracowników zatrudnionych w Specjalnej Strefie Ekonomicznej są przychodami zwolnionymi z opodatkowania, gdyż pozostają w funkcjonalnym związku z działalnością strefową zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p.

Jeżeli umowa pożyczki jest objęta regulacjami ustawy o podatku od towarów i usług oraz korzysta ze zwolnienia z tego podatku, to czynność tę wyłącza się z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o PCC.

Zwrot środków z tytułu nieistniejącego zobowiązania kredytowego oraz odsetki ustawowe za opóźnienie nie generują przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z charakterem zwrotnym świadczenia i art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy PIT.

Umorzone kwoty wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, które spełniają kryteria określone w Rozporządzeniu Ministra Finansów z 11 marca 2022 r., korzystają z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych, co wyłącza obowiązek jego zapłaty przez kredytobiorcę.

Wydatkowanie środków z odpłatnego zbycia nieruchomości przed upływem pięciu lat na zakup działki zabudowanej domkiem letniskowym wykorzystywanym faktycznie na własne cele mieszkaniowe kwalifikuje się jako wydatek uprawniający do zwolnienia od opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Spółka A jako nowy pracodawca i płatnik, kontynuuje obowiązki płatnika z art. 93c Ordynacji podatkowej, wystawiając PIT-11 i PIT-4R za pełny rok podatkowy 2025 dla przejętych pracowników, mimo formalnego przejęcia od połowy roku.

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie w związku z prawidłowym zastosowaniem przepisów art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. przez organy administracyjne oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny, który słusznie stwierdził nieważność decyzji o rejestracji pojazdu z powodu rażącego naruszenia prawa.

Stwierdzenie nieważności decyzji rejestracyjnej pojazdu z powodu rażącego naruszenia prawa, w tym niewypełnienia obligatoryjnych wymogów homologacyjnych przez skarżącego oraz brak oświadczenia od producenta. Decyzja ta była nieważna z urzędu, co uzasadnia jej eliminację z obrotu prawnego.

Rażące naruszenie prawa w postaci braku przedłożenia odpowiednich dokumentów homologacyjnych przy rejestracji pojazdu skutkuje stwierdzeniem nieważności decyzji administracyjnej na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., podtrzymując zasadę trwałości decyzji ostatecznych tylko w sytuacji, gdy brak jest ewidentnego błędu prawnego.

Decyzja odszkodowawcza z dnia 13 czerwca 1983 r. o wypłacie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość stanowi ostateczny akt administracyjny, uznany za skutecznie wejście do obrotu prawnego, a mimo braku dowodów wypłaty, uznano za uprawdopodobnione, że odszkodowanie zostało wypłacone.

Trudna sytuacja życiowa i materialna skarżącego J. F., uwzględniając jego stałą niepełnosprawność i zależność od pomocy społecznej, uzasadnia umorzenie ostatniej raty długu zgodnie z art. 104 ust. 4 ustawy o pomocy społecznej.

NSA uznał decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego o nałożeniu kary pieniężnej za uzasadnioną, podkreślając zgodność przeprowadzonych procedur z wymogami prawa. Brak wykazania nadzwyczajnych okoliczności wyklucza zwolnienie od odpowiedzialności.

Skarga kasacyjna Stowarzyszenia została oddalona, gdyż nie wykazało ono, że cele statutowe uzasadniają jego udział w postępowaniu dotyczącym legalności robót budowlanych, a udział ten nie jest motywowany interesem społecznym.

Sprzedaż niezabudowanej działki wydzielonej z działki nr 1 podlega opodatkowaniu VAT jako dostawa terenu budowlanego, i nie spełnia warunków zwolnienia wynikających z art. 43 ust. 1 pkt 9, 10 oraz 10a ustawy o VAT.

Czynności kontrolne organu nadzoru budowlanego przeprowadzone ad hoc nie są równoznaczne z wszczęciem postępowania administracyjnego, co wyklucza możliwość dopuszczenia organizacji społecznej do udziału w takim postępowaniu na podstawie art. 31 § 1 k.p.a.

Skarga kasacyjna, oparta na rzekomym naruszeniu procedur K.p.a., została oddalona z uwagi na brak ostateczności decyzji administracyjnej, co wykluczało dopuszczalność wznowienia. Wznowienie postępowania nie było możliwe przy braku ostatecznej decyzji.

Zarządzenie pokontrolne wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska, mimo że nie jest decyzją administracyjną, podlega kontroli sądów administracyjnych, które ocenę jego legalności opierają na zgodności z prawem oraz właściwością procedur kontrolnych.

Sąd Najwyższy uchyla wyrok skazujący za przestępstwo z art. 178a § 4 k.k., gdyż kara ograniczenia wolności narusza art. 37a § 2 k.k., co wymaga ponownego rozpoznania sprawy przez Sąd Rejonowy.

Sprzedaż i montaż szybu windowego na rzecz polskich kontrahentów przez czeską spółkę, obejmująca działania wymagające specjalistycznej wiedzy, stanowi świadczenie złożone kwalifikujące się jako dostawa z montażem. Opodatkowanie następuje w kraju instalacji, tj. w Polsce, i nie kwalifikuje się jako wewnątrzwspólnotowe nabycie.

Usługi embriologiczne oraz transport materiału biologicznego, świadczone poza strukturami podmiotów leczniczych, nie kwalifikują się do zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18a ustawy o VAT, z uwagi na niespełnienie wymogów podmiotowych wykonywania tych usług w ramach działalności leczniczej.