Podwyższona opłata środowiskowa została legalnie nałożona na spółkę w związku z niespełnieniem obowiązków akredytacyjnych podczas poboru prób oraz stosowaniem nieaktualnych stawek, co uzasadniało orzeczenie na niekorzyść strony.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna dotycząca rzekomej bezczynności w udzieleniu informacji publicznej jest niezasadna, gdy organ odniósł się do wniosku zgodnie z zakresem definicji informacji publicznej.

Bezczynność organu administracyjnego zaakceptowalna jest jedynie w zakresie informacji stanowiących pojęcie informacji publicznej. Żądania obejmujące zakres wiedzy specjalistycznej, nie odpowiadają definicji informacji publicznej i nie rodzą obowiązku organu do ich udostępnienia.

Brak zgody na użycie prywatnego pojazdu przez policjanta uniemożliwia roszczenie zwrotu kosztów podróży służbowej według zasad transportu publicznego.

Trudna sytuacja finansowa i zdrowotna skarżącego, systematycznie korzystającego z pomocy społecznej, uzasadnia umorzenie nienależnie pobranego świadczenia w świetle art. 104 ust. 4 u.p.s., jeśli potrącenie długu niweczy skutki udzielonej pomocy.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną z uwagi na brak wykazania rażącego naruszenia prawa przy stwierdzeniu nabycia przez Powiat prawa własności nieruchomości, zajętej pod drogę publiczną, zgodnie z art. 73 ust. 1 ustawy wprowadzającej reformę administracyjną.

Udzielenie pozwolenia wodnoprawnego jest niemożliwe, jeżeli czas dopływu ścieków do jeziora wynosi mniej niż 24 godziny, a jego wydanie z rażącym naruszeniem przepisów proceduralnych uzasadnia stwierdzenie nieważności takiej decyzji.

NSA, oddalając skargę kasacyjną, potwierdził, że ocena prawna zawarta w wyroku WSA, uznająca przedawnienie podatku dochodowego za niezasadne, była słuszna i wiążąca. Skarga nie wykazała błędów sądu pierwszej instancji.

Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji przez sąd odwoławczy wymaga wykazania konieczności ponownego przewodu sądowego w całości; norma art. 437 § 2 k.p.k. nie dopuszcza tego w ramach zwykłej korekty zasad wymiaru kary łącznej bez uprzedniego stwierdzenia uchybień dowodowych.

W przypadku decyzji administracyjnych wyznaczających karę pieniężną, organ odwoławczy może zmienić decyzję po terminie przedawnienia, o ile rozstrzygnięcie jest korzystniejsze dla strony, a istotne naruszenie prawa uniemożliwia zastosowanie odstąpienia od wymierzenia kary.

Skarga kasacyjna Gminy S. na wyrok WSA w Warszawie dotyczący procedury przekształcenia szkoły filialnej i zawiadomienia rodziców została oddalona z uwagi na brak naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego przez organy administracyjne oraz sąd I instancji.

Skarga o wznowienie postępowania, oparta na zarzucie stronniczości i braku niezawisłości sędziego, nie spełnia przesłanek art. 273 § 2 p.p.s.a. i nie stanowi podstawy do wznowienia. Skarga zostaje oddalona.

Decyzja o warunkach zabudowy, spełniająca warunki kontynuacji funkcji w zakresie turystyki i rekreacji, zgodna z art. 61 ust. 1 pkt 1 upzp, jest prawidłowa, gdy wpisuje się w ustalone parametry architektoniczne istniejącej zabudowy.

Opłata planistyczna na mocy art. 37 ust. 3 i 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie podlega przepisom o przedawnieniu z Działu III Ordynacji podatkowej, lecz wyłącznie regulacjom specjalnym określonym w tej ustawie.

W przypadku niepodjęcia postępowania egzekucyjnego przez organ egzekucyjny w ciągu 12 miesięcy od zawieszenia na żądanie wierzyciela, na podstawie art. 59 § 1 pkt 8 u.p.e.a., postępowanie egzekucyjne winno zostać umorzone.

W postępowaniu egzekucyjnym administracyjnym są stosowane przepisy k.p.a. z ograniczeniami, niewątpliwości dotyczące materialnych i procesowych wymogów egzekucji nie ingerują w granice skargi kasacyjnej ani nie konstytuują podstaw do jej uwzględnienia przez organ egzekucyjny.

Naczelny Sąd Administracyjny, kierując się zasadą dwuinstancyjności, uchyla wyrok WSA z uwagi na niewłaściwe zbadanie przesłanek proceduralnych w kontekście bezczynności organu, oraz przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Naczelny Sąd Administracyjny podzielił stanowisko, że zawieszenie wydawania świadectw kierowców obok cofnięcia jednego świadectwa w przypadku podania nieprawdziwych informacji jest zgodne z prawem unijnym i krajowym, ponieważ takie działanie stanowi adekwatną sankcję za poważne naruszenie przepisów transportowych oraz umożliwia przywrócenie stanu zgodności z prawem.

Decyzja administracyjna o rejestracji pojazdu, wydana na podstawie wadliwych dokumentów wskutek zmian konstrukcyjnych bez potwierdzenia przez producenta, stanowi rażące naruszenie prawa i podlega unieważnieniu.

NSA stwierdził, że odpowiedzi udzielone przez organ w zakresie wniosku o udostępnienie informacji publicznej były zgodne z prawem, a zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące naruszenia przepisów materialnych były nieuzasadnione.

Świadczenia z tytułu emerytur nie tracą swego ochronnego charakteru po ich przelaniu na rachunek bankowy; egzekucja z rachunku bankowego obejmującego takie świadczenia musi respektować ograniczenia przewidziane w odpowiednich przepisach emerytalnych.

Decyzja o rejestracji pojazdu, zmieniająca jego dopuszczalną masę całkowitą bez zgody producenta, została wydana z rażącym naruszeniem prawa, co uzasadnia jej unieważnienie (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.).

Czynność egzekucyjna w postaci zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego, dokonana zgodnie z art. 80 § 1 i § 3 u.p.e.a., jest zgodna z prawem i nie stanowi podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej.

Właściciel wyodrębnionego lokalu w budynku wspólnoty mieszkaniowej, której nieruchomość jest objęta ochroną konserwatorską, nie ma przymiotu strony w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu konserwatorskim, chyba że wykaże on indywidualny interes prawny wynikający z przepisu prawa materialnego.