Osoba fizyczna, sprzedając działkę nabywaną do majątku prywatnego oraz nie wykorzystywaną w celach komercyjnych, nie działa jako podatnik VAT, jeśli nie podejmuje zorganizowanych działań wykraczających poza zwykły zarząd majątkiem prywatnym, zgodnie z art. 15 ustawy o VAT.

Transakcja nabycia nieruchomości komercyjnych przez Kupującego od Sprzedającego, nie stanowi zbycia przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu ustawy o VAT i podlega opodatkowaniu VAT zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.

Sprzedaż działki nabytej w majątku wspólnym, nieużywanej w działalności gospodarczej ani nieprzeznaczonej do celów zarobkowych, nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, jako że nie spełnia kryteriów działalności gospodarczej wymienionych w art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług.

Nabycie nieruchomości przez osobę niebędącą "osobą bliską" zbywcy w rozumieniu art. 2 pkt 6 u.k.u.r. wymaga zgody Prezesa ANR. Regulacje u.k.u.r. są zgodne z Konstytucją RP, ochraniają gospodarstwa rodzinne, nie naruszając zakazu dyskryminacji.

Sprzedaż nieruchomości podlegająca opodatkowaniu podatkiem VAT, i będąca przedmiotem wyboru opodatkowania przez strony z transakcji, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o PCC.

Wniesiona skarga kasacyjna nie spełniała wymogów formalnych, przez co Naczelny Sąd Administracyjny, z uwagi na brak należytego uzasadnienia i wskazania wpływu naruszeń na wynik sprawy, oddalił skargę nie znajdując podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji organów podatkowych.

Przedsiębiorca prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wartość diet z tytułu podróży służbowych, do wysokości przysługującej pracownikom, jeżeli wyjazd jest bezpośrednio związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Z perspektywy ustawy przekształceniowej, ocenie podlega funkcja nieruchomości według aktualnych danych ewidencyjnych i decyzji administracyjnych, a nie wyłącznie stan na dzień 1 stycznia 2019 r. Pominięcie aktualnych wpisów stanowi naruszenie procesu przekształceniowego.

Dowody księgowe, w tym imienne faktury pracowników zrefundowane przez spółkę, jeśli spełniają wymogi art. 15 ust. 1 CIT i są prawidłowo udokumentowane zgodnie z wymogami rachunkowości, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów.

Zbycie udziałów przez wnioskodawcę w celu ich umorzenia za wynagrodzeniem równym poniesionym wydatkom na ich nabycie, zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 3 ustawy o CIT, nie skutkuje powstaniem przychodu podatkowego.

Wydatki związane z prowadzeniem działalności gospodarczą w zakresie wymiany walut wirtualnych mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, pod warunkiem istnienia związku przyczynowego z osiąganymi przychodami oraz właściwego udokumentowania, o ile nie są wyłączone z tych kosztów przez ustawę.

Sprzedaż nieruchomości, podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, nie podlega jednocześnie opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych z uwagi na art. 2 pkt 4 lit. a) ustawy o PCC.

Dla zakwalifikowania nieruchomości jako związanej z działalnością gospodarczą nie jest wystarczające samo posiadanie jej przez przedsiębiorcę; konieczne jest również uwzględnienie rzeczywistego sposobu jej wykorzystania oraz charakteru prowadzonej działalności.

Wniesienie wierzytelności jako aportu przez spółkę czeską do polskiej spółki nie wywołuje obowiązku podatkowego na gruncie polskiego CIT, gdyż zgodnie z UPO, dochód ten opodatkowany jest wyłącznie w państwie rezydencji podatnika.

Usługi udostępnienia toalet publicznych na dworcu kolejowym nie kwalifikują się do stosowania obniżonej 8% stawki VAT i powinny być opodatkowane stawką podstawową 23%, gdyż istotą świadczonej usługi jest zapewnienie możliwości korzystania z toalety, co plasuje te usługi w kategorii "Pozostałe różnorodne usługi, gdzie indziej niesklasyfikowane".

Świadczenia z tytułu emerytur nie tracą swego ochronnego charakteru po ich przelaniu na rachunek bankowy; egzekucja z rachunku bankowego obejmującego takie świadczenia musi respektować ograniczenia przewidziane w odpowiednich przepisach emerytalnych.

Decyzja o rejestracji pojazdu, zmieniająca jego dopuszczalną masę całkowitą bez zgody producenta, została wydana z rażącym naruszeniem prawa, co uzasadnia jej unieważnienie (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.).

Czynność egzekucyjna w postaci zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego, dokonana zgodnie z art. 80 § 1 i § 3 u.p.e.a., jest zgodna z prawem i nie stanowi podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej.

Właściciel wyodrębnionego lokalu w budynku wspólnoty mieszkaniowej, której nieruchomość jest objęta ochroną konserwatorską, nie ma przymiotu strony w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu konserwatorskim, chyba że wykaże on indywidualny interes prawny wynikający z przepisu prawa materialnego.

W postępowaniu egzekucyjnym administracyjnym są stosowane przepisy k.p.a. z ograniczeniami, niewątpliwości dotyczące materialnych i procesowych wymogów egzekucji nie ingerują w granice skargi kasacyjnej ani nie konstytuują podstaw do jej uwzględnienia przez organ egzekucyjny.

Naczelny Sąd Administracyjny, kierując się zasadą dwuinstancyjności, uchyla wyrok WSA z uwagi na niewłaściwe zbadanie przesłanek proceduralnych w kontekście bezczynności organu, oraz przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Naczelny Sąd Administracyjny podzielił stanowisko, że zawieszenie wydawania świadectw kierowców obok cofnięcia jednego świadectwa w przypadku podania nieprawdziwych informacji jest zgodne z prawem unijnym i krajowym, ponieważ takie działanie stanowi adekwatną sankcję za poważne naruszenie przepisów transportowych oraz umożliwia przywrócenie stanu zgodności z prawem.

Decyzja administracyjna o rejestracji pojazdu, wydana na podstawie wadliwych dokumentów wskutek zmian konstrukcyjnych bez potwierdzenia przez producenta, stanowi rażące naruszenie prawa i podlega unieważnieniu.

Skarga o wznowienie postępowania, oparta na zarzucie stronniczości i braku niezawisłości sędziego, nie spełnia przesłanek art. 273 § 2 p.p.s.a. i nie stanowi podstawy do wznowienia. Skarga zostaje oddalona.