Gmina realizująca projekt niezwiązany z czynnościami opodatkowanymi nie może odliczyć podatku naliczonego VAT, ponieważ nabywane towary i usługi nie będą wykorzystywane do wykonania działalności opodatkowanej (art. 86 ust. 1 ustawy o VAT).

Ukończenie studiów przez wnioskującego przed wydaniem ostatecznej decyzji stypendialnej skutkuje bezprzedmiotowością postępowania dotyczącego przyznania stypendium, uzasadniając jego umorzenie na podstawie art. 105 § 1 k.p.a.

Z ustaleniami Sądu I instancji zgodnie z art. 184 p.p.s.a., nie doszło do naruszeń nakazujących uchylenie decyzji SKO; brak potrzeby oceny środowiskowej dla planowanej inwestycji, zgodnie z m.p.z.p., uzasadniony wyczerpującym materiałem dowodowym.

Uchylenie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z powodu niewystarczającego uzasadnienia pisemnego, uniemożliwiającego wszechstronną kontrolę instancyjną w kontekście zwolnienia policjanta ze służby na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji.

NSA uznał decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego o nałożeniu kary pieniężnej za uzasadnioną, podkreślając zgodność przeprowadzonych procedur z wymogami prawa. Brak wykazania nadzwyczajnych okoliczności wyklucza zwolnienie od odpowiedzialności.

Stwierdzenie nieważności decyzji rejestracyjnej pojazdu z powodu rażącego naruszenia prawa, w tym niewypełnienia obligatoryjnych wymogów homologacyjnych przez skarżącego oraz brak oświadczenia od producenta. Decyzja ta była nieważna z urzędu, co uzasadnia jej eliminację z obrotu prawnego.

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie w związku z prawidłowym zastosowaniem przepisów art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. przez organy administracyjne oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny, który słusznie stwierdził nieważność decyzji o rejestracji pojazdu z powodu rażącego naruszenia prawa.

Rażące naruszenie prawa w postaci braku przedłożenia odpowiednich dokumentów homologacyjnych przy rejestracji pojazdu skutkuje stwierdzeniem nieważności decyzji administracyjnej na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., podtrzymując zasadę trwałości decyzji ostatecznych tylko w sytuacji, gdy brak jest ewidentnego błędu prawnego.

Wojskowe komisje lekarskie są zobowiązane do pełnego wyjaśnienia stanu faktycznego i nie mogą opierać się na niekompletnym materiale dowodowym. Niewykonanie nowych badań w przypadku kwestionowania wyników badania narusza przepisy procesowe, co uzasadnia uchylenie orzeczeń uznających kandydata za niezdolnego do służby wojskowej.

Warunkowe umorzenie postępowania karnego nie jest możliwe wobec osoby prawomocnie skazanej za przestępstwo umyślne. Uchybienie tej zasadzie skutkuje uchyleniem wyroku i koniecznością ponownego rozpoznania sprawy.

Zarządzenie pokontrolne wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska, mimo że nie jest decyzją administracyjną, podlega kontroli sądów administracyjnych, które ocenę jego legalności opierają na zgodności z prawem oraz właściwością procedur kontrolnych.

Skarga kasacyjna Stowarzyszenia została oddalona, gdyż nie wykazało ono, że cele statutowe uzasadniają jego udział w postępowaniu dotyczącym legalności robót budowlanych, a udział ten nie jest motywowany interesem społecznym.

Sąd Najwyższy uchyla wyrok skazujący za przestępstwo z art. 178a § 4 k.k., gdyż kara ograniczenia wolności narusza art. 37a § 2 k.k., co wymaga ponownego rozpoznania sprawy przez Sąd Rejonowy.

Trudna sytuacja życiowa i materialna skarżącego J. F., uwzględniając jego stałą niepełnosprawność i zależność od pomocy społecznej, uzasadnia umorzenie ostatniej raty długu zgodnie z art. 104 ust. 4 ustawy o pomocy społecznej.

NSA oddala skargę kasacyjną, uznając brak przesłanek interesu publicznego w kontekście art. 253 § 1 O.p., co uniemożliwia uchylenie decyzji ostatecznej w wyjątkowym trybie nadzwyczajnym.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż brak rażącego naruszenia prawa przy wydawaniu decyzji administracyjnej o rozgraniczeniu nieruchomości wyklucza stwierdzenie jej nieważności w trybie nadzwyczajnym zgodnie z art. 156 k.p.a. Kontrola sądowa nie obejmuje ponownej oceny ustaleń faktycznych, jeżeli brak zakwestionowań przez strony.

Przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych wymaga spełnienia przesłanek ustawowych, a okoliczność posiadania rodzeństwa również zobowiązanego alimentacyjnie nie stanowi negatywnej przesłanki odmowy jego przyznania.

Przychody uzyskiwane przez X Spółka komandytowa z tytułu sprzedaży roboczogodzin programistów, w ramach których prawa autorskie są nieodpłatnie przenoszone na klientów, nie stanowią przychodów pasywnych, co pozwala na zastosowanie ryczałtu od dochodów spółek zgodnie z art. 28j ustawy o CIT.

Umorzone kwoty wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, które spełniają kryteria określone w Rozporządzeniu Ministra Finansów z 11 marca 2022 r., korzystają z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych, co wyłącza obowiązek jego zapłaty przez kredytobiorcę.

Spółka A jako nowy pracodawca i płatnik, kontynuuje obowiązki płatnika z art. 93c Ordynacji podatkowej, wystawiając PIT-11 i PIT-4R za pełny rok podatkowy 2025 dla przejętych pracowników, mimo formalnego przejęcia od połowy roku.

Wydatkowanie środków z odpłatnego zbycia nieruchomości przed upływem pięciu lat na zakup działki zabudowanej domkiem letniskowym wykorzystywanym faktycznie na własne cele mieszkaniowe kwalifikuje się jako wydatek uprawniający do zwolnienia od opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zwrot środków z tytułu nieistniejącego zobowiązania kredytowego oraz odsetki ustawowe za opóźnienie nie generują przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z charakterem zwrotnym świadczenia i art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy PIT.

Wartość nabytych rzeczy przy nabyciu w drodze darowizny, gdzie nieruchomość jest obciążona hipoteką, ustala się jako różnicę wartości rynkowej i wartości hipoteki jako ciężaru zmniejszającego czystą wartość nabycia, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając błędy proceduralne organów administracyjnych w ocenie oddziaływania drogi na środowisko płazów oraz w ustalaniu stanu faktycznego niezbędnego do stwierdzenia szkody w środowisku.