Zwolnienie podatkowe z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT przysługuje w sytuacji nabycia lokalu na własne cele mieszkaniowe, nawet przy czasowym wynajmie, o ile pierwotnym celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych, a lokal nie przekształca zysków w lokatę kapitału.

Jednorazowa amortyzacja środków trwałych, nabytych w ramach pomocy de minimis, możliwa jest w stosunku do środków finansowanych pożyczką stanowiącą również pomoc de minimis, o ile nie dochodzi do podwójnego rozliczenia tej samej formy pomocy.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 68 Ustawy o PIT, zwolnienie z podatku dochodowego dotyczy nagród związanych ze sprzedażą premiową przyznawanych nabywcy od sprzedawcy, co wyklucza programy lojalnościowe, w których nagrody przyznawane są przedstawicielom handlowym za sprzedaż lub promocję. Takie nagrody nie korzystają ze zwolnienia podatkowego i nie stanowią sprzedaży premiowej w rozumieniu przepisów prawa

Wyodrębnienie zysków do celów zastosowania art. 30a ust. 19 ustawy PIT wymaga umieszczenia ich w sprawozdaniu finansowym. Samo wyodrębnienie w księgach rachunkowych jest niewystarczające do skorzystania z odliczenia podatku od dywidendy.

Wydatkowanie przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości na zakup lokalu użytkowego, mimo planów adaptacyjnych, nie stanowi wydatku na cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT, co wyklucza zastosowanie zwolnienia podatkowego.

Dochody osiągane przez wnioskodawcę ze sprzedaży autorskich praw majątkowych do oprogramowania, wytworzonych w ramach działalności badawczo-rozwojowej, mogą być opodatkowane preferencyjną stawką 5%, zgodnie z art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pod warunkiem prowadzenia odpowiedniej ewidencji.

Podatnik posiadający pełnię władzy rodzicielskiej nad co najmniej czworgiem dzieci ma prawo do ulgi PIT-O dla rodzin 4+ mimo braku stałego zamieszkiwania z całą czwórką, o ile spełnia inne wymagania ustawowe dotyczące dochodów i formy opodatkowania.

Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji przez sąd odwoławczy wymaga wykazania konieczności ponownego przewodu sądowego w całości; norma art. 437 § 2 k.p.k. nie dopuszcza tego w ramach zwykłej korekty zasad wymiaru kary łącznej bez uprzedniego stwierdzenia uchybień dowodowych.

NSA, oddalając skargę kasacyjną, potwierdził, że ocena prawna zawarta w wyroku WSA, uznająca przedawnienie podatku dochodowego za niezasadne, była słuszna i wiążąca. Skarga nie wykazała błędów sądu pierwszej instancji.

NSA stwierdził, że odpowiedzi udzielone przez organ w zakresie wniosku o udostępnienie informacji publicznej były zgodne z prawem, a zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące naruszenia przepisów materialnych były nieuzasadnione.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną z uwagi na brak wykazania rażącego naruszenia prawa przy stwierdzeniu nabycia przez Powiat prawa własności nieruchomości, zajętej pod drogę publiczną, zgodnie z art. 73 ust. 1 ustawy wprowadzającej reformę administracyjną.

Udzielenie pozwolenia wodnoprawnego jest niemożliwe, jeżeli czas dopływu ścieków do jeziora wynosi mniej niż 24 godziny, a jego wydanie z rażącym naruszeniem przepisów proceduralnych uzasadnia stwierdzenie nieważności takiej decyzji.

Brak zgody na użycie prywatnego pojazdu przez policjanta uniemożliwia roszczenie zwrotu kosztów podróży służbowej według zasad transportu publicznego.

Bezczynność organu administracyjnego zaakceptowalna jest jedynie w zakresie informacji stanowiących pojęcie informacji publicznej. Żądania obejmujące zakres wiedzy specjalistycznej, nie odpowiadają definicji informacji publicznej i nie rodzą obowiązku organu do ich udostępnienia.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna dotycząca rzekomej bezczynności w udzieleniu informacji publicznej jest niezasadna, gdy organ odniósł się do wniosku zgodnie z zakresem definicji informacji publicznej.

Naczelny Sąd Administracyjny, kierując się zasadą dwuinstancyjności, uchyla wyrok WSA z uwagi na niewłaściwe zbadanie przesłanek proceduralnych w kontekście bezczynności organu, oraz przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Naczelny Sąd Administracyjny podzielił stanowisko, że zawieszenie wydawania świadectw kierowców obok cofnięcia jednego świadectwa w przypadku podania nieprawdziwych informacji jest zgodne z prawem unijnym i krajowym, ponieważ takie działanie stanowi adekwatną sankcję za poważne naruszenie przepisów transportowych oraz umożliwia przywrócenie stanu zgodności z prawem.

Decyzja administracyjna o rejestracji pojazdu, wydana na podstawie wadliwych dokumentów wskutek zmian konstrukcyjnych bez potwierdzenia przez producenta, stanowi rażące naruszenie prawa i podlega unieważnieniu.

Skarga o wznowienie postępowania, oparta na zarzucie stronniczości i braku niezawisłości sędziego, nie spełnia przesłanek art. 273 § 2 p.p.s.a. i nie stanowi podstawy do wznowienia. Skarga zostaje oddalona.

W przypadku niepodjęcia postępowania egzekucyjnego przez organ egzekucyjny w ciągu 12 miesięcy od zawieszenia na żądanie wierzyciela, na podstawie art. 59 § 1 pkt 8 u.p.e.a., postępowanie egzekucyjne winno zostać umorzone.

Podwyższona opłata środowiskowa została legalnie nałożona na spółkę w związku z niespełnieniem obowiązków akredytacyjnych podczas poboru prób oraz stosowaniem nieaktualnych stawek, co uzasadniało orzeczenie na niekorzyść strony.

Opłata planistyczna na mocy art. 37 ust. 3 i 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie podlega przepisom o przedawnieniu z Działu III Ordynacji podatkowej, lecz wyłącznie regulacjom specjalnym określonym w tej ustawie.

Decyzja o warunkach zabudowy, spełniająca warunki kontynuacji funkcji w zakresie turystyki i rekreacji, zgodna z art. 61 ust. 1 pkt 1 upzp, jest prawidłowa, gdy wpisuje się w ustalone parametry architektoniczne istniejącej zabudowy.

Zbycie działek przez osoby fizyczne, nieprowadzące zorganizowanej działalności handlowej, nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, jeżeli przygotowania do transakcji nie wykraczają poza zarząd majątkiem osobistym.