Przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego osobie opiekującej się niepełnosprawnym członkiem rodziny, który pozostaje w związku małżeńskim, jest wykluczone, o ile współmałżonek nie posiada orzeczenia o znacznym stopniu niepełnosprawności.

Osoba pobierająca rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy nie jest automatycznie uprawniona do świadczenia pielęgnacyjnego; musi dokonać wyboru jednego ze świadczeń, zgodnie z art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a ustawy o świadczeniach rodzinnych.

W przypadku stwierdzenia rażącego naruszenia prawa sąd administracyjny powinien dokonać oceny legalności całej decyzji administracyjnej, także w częściach niezaskarżonych, uwzględniając wszystkie możliwe skutki tego naruszenia.

Podział nieruchomości musi ściśle spełniać wymagania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w tym minimalne powierzchnie działek, o ile nie zostały wykazane przesłanki i wyjątki dla zastosowania odstępstw, co powoduje, że decyzje o negatywnym zaopiniowaniu niezgodnych projektów podziału są prawidłowe.

Brak wyznaczenia konkretnych miejsc dokarmiania kotów wolno żyjących w gminnym programie opieki nad zwierzętami bezdomnymi nie stanowi istotnego naruszenia prawa, jeżeli program przewiduje rozwiązania umożliwiające skuteczną realizację tej formy opieki.

Zasiłek celowy z art. 40 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej nie może być przyznawany jako rekompensata za straty wynikające z wieloletnich zaniedbań własnych wnioskodawcy, nawet jeśli zdarzenie losowe (wichura) miało miejsce, ale nie było bezpośrednią przyczyną zgłaszanych szkód.

W okresie obowiązywania przepisów art. 100c i art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy, w odniesieniu do wszystkich cudzoziemców, bieg terminów załatwiania spraw związanych m.in. z udzieleniem zezwolenia na pobyt czasowy nie rozpoczyna się, a zaprzestanie czynności przez organ prowadzący postępowanie lub ich dokonywanie z opóźnieniem nie może być podstawą wywodzenia środków prawnych dotyczących

Odszkodowanie za utratę prawa własności nieruchomości przeznaczonej pod realizację inwestycji drogowej może być powiększone o 5% wartości nieruchomości jedynie w przypadku faktycznego wydania nieruchomości inwestorowi w określonym terminie – czy to poprzez formalne oświadczenie, czy dorozumiane działanie, skutkujące objęciem posiadania przez inwestora.

Naśladownictwo produktów konkurenta, nawet w przypadku braku indywidualizujących cech, może zostać zakwalifikowane jako delikt nieuczciwej konkurencji, gdy działanie to polega na pasożytniczym wykorzystywaniu zdobytej przez inny podmiot renomy, w szczególności, gdy konkurent opiera swoją pozycję rynkową na renomie i efektach pracy innego przedsiębiorstwa.

Umowa kredytu obowiązuje w wyrażonej w niej walucie tylko wówczas, gdy strony na etapie zawarcia umowy miały rzeczywistą możliwość zarówno wypłaty, jak i spłaty kredytu w tej walucie.

Skutkiem stwierdzenia nieważności aktu prawa miejscowego przez sąd administracyjny nie jest automatyczna nieważność podjętych na jego podstawie aktów administracyjnych; takie akty mogą być wzruszone w trybie określonym w postępowaniu administracyjnym.

Nieruchomość, która jest zabudowana budynkiem mieszkalnym na wyodrębnionym fizycznie gruncie budowlanym, nie może być uznana za 'nieruchomość ziemską' w rozumieniu dekretu PKWN o przeprowadzeniu reformy rolnej, jeżeli brak jest dowodów na istnienie związku funkcjonalnego z rolniczą częścią majątku, a postępowanie dowodowe nie wykazało możliwości wykorzystania tej nieruchomości na cele rolnicze.

W przypadkach naruszenia prawa do znaków towarowych oraz czynów nieuczciwej konkurencji przez wprowadzenie w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów, sądy mogą zakazać korzystania z mylących oznaczeń nawet w sytuacji, gdy uprawniony sprzeciwił się naruszeniu w terminie krótszym niż pięć lat od powzięcia wiadomości o używaniu znaku, a ponadto możliwe jest uznanie ochrony znaków towarowych jako znaków

Decyzja stwierdzająca niepodpadanie nieruchomości pod działanie art. 2 ust. 1 lit. e dekretu o reformie rolnej daje wnioskodawcy przymiot strony w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji komunalizacyjnej.

Wymierzanie kary łącznej w wymiarze przekraczającym 2 lata ograniczenia wolności, zgodnie z art. 86 § 1 k.k., stanowi rażące naruszenie prawa materialnego.

Za grunty zabudowane na cele mieszkaniowe w rozumieniu ustawy przekształceniowej uznaje się nieruchomości zabudowane budynkami mieszkalnymi jednorodzinnymi wraz z budynkami gospodarczymi, garażami oraz innymi budowlami umożliwiającymi racjonalne korzystanie z budynków mieszkalnych, co powinno być potwierdzone zapisami w księdze wieczystej oraz zgodnych z przepisami informacjami podatkowymi.

Klauzule indeksacyjne oraz klauzule ryzyka walutowego zawarte w umowach kredytu indeksowanego do waluty obcej, które pozwalają bankowi na jednostronne i swobodne kształtowanie kursu waluty, stanowią postanowienia abuzywne, co prowadzi do nieważności umowy, gdyż niemożliwe jest utrzymanie jej podstawowego charakteru po usunięciu tych klauzul.

Decyzja administracyjna stwierdzająca niepodpadanie nieruchomości pod działanie dekretu o reformie rolnej wywiera skutek rzeczowy, co stanowi podstawę do wzruszenia nabycia prawa własności przez Skarb Państwa i daje legitymację do zainicjowania postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji komunalizacyjnej.

Decyzja stwierdzająca niepodpadanie nieruchomości pod działanie dekretu o reformie rolnej, stanowi podstawę do uznania interesu prawnego w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji komunalizacyjnej, mimo przeciwnego wpisu w księdze wieczystej.

Stwierdzenie nieważności aktu prawa miejscowego nie implikuje automatycznego stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnych podjętych na jego podstawie, jeżeli w momencie ich podejmowania akt ten obowiązywał.

Stwierdzenie nieważności aktu prawa miejscowego nie oznacza automatycznej nieważności podjętych na jego podstawie aktów administracyjnych. W takim przypadku akty te podlegają wzruszeniu w trybie określonym w postępowaniu administracyjnym.

Służba w instytucjach i formacjach wymienionych w ustawie zaopatrzeniowej nie może być automatycznie uznawana za służbę na rzecz totalitarnego państwa bez możliwości przedstawienia dowodów przez wnioskodawcę na okoliczność rzeczywistego charakteru wykonywanych przez niego działań.

Zmiana umowy na podstawie klauzuli rebus sic stantibus może być dochodzona, nawet po wykonaniu umowy, jeśli przesłanki tej klauzuli zaistniały w czasie trwania stosunku zobowiązaniowego, pod warunkiem posiadania przez wszystkie strony pełnej legitymacji procesowej.

Artykuł 72 § 2 k.c. stanowi podstawę odpowiedzialności odszkodowawczej za prowadzenie negocjacji z naruszeniem dobrych obyczajów lub bez zamiaru zawarcia umowy. Dla pociągnięcia do odpowiedzialności konieczne jest wykazanie złej wiary negocjującego oraz związku przyczynowego między tą działalnością a wyrządzoną szkodą. Negocjacje mogą obejmować różne umowy, jednak, gdy dotyczą zobowiązań spółki, odpowiedzialność