Obowiązek szczepień ochronnych określony w Programie Szczepień Ochronnych ogłaszanym przez Głównego Inspektora Sanitarnego nie może być egzekwowany w przypadku, gdy jego wymagalność oparta jest jedynie na komunikacie, a brak jest odpowiedniego rozporządzenia wykonawczego wydanego przez ministra właściwego do spraw zdrowia.
Pojęcie 'posiadanie' w rozumieniu przepisów o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich, to faktyczne władanie nieruchomością, które nie może być zastąpione jedynie czynnościami przygotowawczymi do objęcia nieruchomości w posiadanie. Przeprowadzenie takich czynności nie daje podstaw do przyznania płatności, gdy rzeczywiste posiadanie nastąpiło po wymaganej dacie.
W programach wieloletnich nieprawidłowości ciągłe wpływają na obliczenie terminu przedawnienia, który biegnie od dnia ostatecznego zakończenia programu, a przesłanki przerwania tego terminu muszą być dokładnie określone i podane do wiadomości beneficjenta.
Obowiązek szczepień ochronnych wynikający z ustawy nie może być egzekwowany na podstawie komunikatu Głównego Inspektora Sanitarnego, gdyż nie stanowi on aktu prawa powszechnie obowiązującego, co w świetle orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego oznacza brak wymagalności tego obowiązku.
Komunikat Głównego Inspektora Sanitarnego ogłaszający Program Szczepień Ochronnych nie stanowi podstawy rekonstrukcji zakresu nakazów wynikających z obowiązku szczepień ochronnych, co powoduje jego niewymagalność bez odpowiednich przepisów prawa powszechnie obowiązującego.
Zwolnienie z obowiązku opłacenia składek na ubezpieczenia społeczne na podstawie przepisów wprowadzonych w związku z COVID-19 przysługuje przedsiębiorcy, jeśli wystąpił u niego spadek przychodów, niezależnie od branży, w której prowadzi działalność gospodarczą.
Zasada nieretroaktywności prawa wymaga, aby nowe przepisy nie były stosowane do zdarzeń zakończonych przed wejściem tych przepisów w życie; jednakże przepisy o charakterze retrospektywnym mogą regulować trwające stosunki prawne bez naruszania tej zasady, o ile zapewniają przewidywalność i nie działają na niekorzyść jednostki we wcześniej zamkniętych stanach prawnych.
Podleganie obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym w Polsce przez osobę prowadzącą działalność gospodarczą obejmuje również okresy świadczenia czasowych usług za granicą, jeśli działalność została zarejestrowana w Polsce, a działania podejmowane w kraju świadczą o zamiarze jej kontynuacji.
Całkowite nieściągalność należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne wymaga wykazania braku majątku dłużnika i niemożności egzekucji, co nie może być opierane jedynie na umorzeniu egzekucji z jednego składnika majątkowego.
Obowiązek poddania dziecka szczepieniom ochronnym jest wymagalny tylko wtedy, gdy jego regulacja jest zgodna z Konstytucją, a kwestie terminu i liczby dawek szczepień powinny być określone w rozporządzeniu ministra właściwego do spraw zdrowia, a nie w komunikacie Głównego Inspektora Sanitarnego.
Odmowa zawarcia umowy o dofinansowanie ze względu na obawę wyrządzenia szkody w mieniu publicznym podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego na zasadach ogólnych, mimo że ustawa nie przewiduje możliwości złożenia protestu w tym zakresie.
Wymagalność obowiązku poddania się szczepieniom ochronnym nie może być kształtowana lub precyzowana treścią komunikatu Głównego Inspektora Sanitarnego, który nie jest aktem prawa powszechnie obowiązującego.
Przesłanka umyślności, stanowiąc istotny komponent znamion charakteryzujących stroną podmiotową czynu zabronionego, podlega ocenie wyrażonej w ramach postępowania karnego skarbowego, sama jednak nie ma wpływu na ocenę w przedmiocie instrumentalności wszczęcia postępowania w sprawie karnej skarbowej, skutkującego zawieszeniem biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w trybie art. 70 § 6
W postępowaniu o przyznanie pomocy finansowej ze środków unijnych, organ ma obowiązek oceny zgodności przedstawionych dowodów z wymaganiami prawnymi, jednak to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania, że spełnia wszystkie warunki przyznania pomocy, w tym udowodnienie braku powiązań osobowych, które mogłyby wpłynąć na status przedsiębiorstwa.
Artykuł 3 ust. 1 rozporządzenia nr 2988/95, przewidując zasadę 4-letniego okresu przedawnienia w przypadku nieprawidłowości popełnionych w ramach programów wieloletnich, ustanawia podwójny 8-letni termin jako granicę maksymalną, po której upływie nie można już żądać zwrotu nienależnie pobranych płatności, nawet jeżeli dodatkowe przerwy w biegu terminu przedawnienia miały miejsce.
W postępowaniach administracyjnych dotyczących umorzenia należności z tytułu składek, sądy administracyjne posiadają kompetencje do oceny upływu terminu przedawnienia tych składek, co jest warunkiem wstępnym do kontynuowania procedury umorzeniowej. W przypadku przedawnienia należności postępowanie powinno być umorzone jako bezprzedmiotowe.
Rezygnacja z pomocy na zalesianie, aby była skuteczna, musi być wyraźnie złożona na piśmie do odpowiedniego organu przed ostatecznym rozstrzygnięciem wniosku; jednakże przy rozpatrywaniu takiej rezygnacji organy administracyjne są zobowiązane do pełnego rozpatrzenia złożonego materiału dowodowego oraz oświadczeń wnioskodawcy.
Zastosowanie art. 13 ust. 1 lit. b (ii) rozporządzenia nr 883/2004 wymaga szczegółowego ustalenia, czy ubezpieczony wykonuje działalność zawodową w co najmniej dwóch państwach członkowskich, a ograniczenie rozpoznania sprawy do przesłanki delegowania może prowadzić do naruszenia prawa do rozpoznania istoty sprawy.
Skarga kasacyjna powinna zawierać precyzyjne wskazanie naruszeń przepisów prawa materialnego i procesowego oraz ich uzasadnienie, bowiem sąd kasacyjny związany jest granicami skargi i nie może dokonywać domniemań ani suplementacji w zakresie podstaw kasacyjnych.
Art. 25 ust. 1b ustawy o emeryturach i rentach z FUS, w zakresie dotyczącym pomniejszenia podstawy obliczenia emerytury powszechnej dla osób, które przed 1 stycznia 2013 r. miały prawo do wcześniejszej emerytury, musi być interpretowany w sposób zgodny z zasadą zaufania obywatela do państwa, co może oznaczać wyłączenie jego stosowania wobec mężczyzn urodzonych w latach 1949-1953.
Rada gminy, określając wysokość i zasady ustalania oraz rozliczania dotacji celowej na podstawie art. 60 ust. 2 ustawy o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3, może wskazać kategorie dzieci objętych dotacją, lecz musi to uczynić zgodnie z wymogami formalnymi obowiązującego prawa, a sąd administracyjny jest zobowiązany do pełnego i jasnego uzasadnienia swojego rozstrzygnięcia, umożliwiającego jego instancyjną
W postępowaniu wznowieniowym, wszczętym z powodu fałszywych zaświadczeń uzasadniających nabycie uprawnień do kierowania pojazdami, nie stosuje się art. 64 § 2 k.p.a., ponieważ dotyczy on wyłącznie uzupełniania braków formalnych, nie zaś uzupełniania brakujących istotnych przesłanek merytorycznych wydania decyzji administracyjnej.
Organ administracji ma prawo uchylić decyzję ostateczną, gdy dowody, na których ją oparto, okazały się fałszywe, niezależnie od nowych informacji przedstawionych w postępowaniu wznowieniowym, w celu zapewnienia zgodności z prawem i eliminacji wadliwych decyzji z obrotu prawnego.
Zatwierdzenie organizacji ruchu nie może być czynnością arbitralną i wymaga przeprowadzenia merytorycznej analizy projektów w odniesieniu do zajętych ograniczeń w swobodzie korzystania z dróg, z uwzględnieniem interesów gospodarczych uczestników ruchu.