W przypadku powtarzających się świadczeń niepieniężnych wykonywanych przez wspólników spółki istotne jest, by organ interpretacyjny bazował na stanie faktycznym wynikającym z wniosku i nie przyjmował domniemań, a sama częstotliwość świadczeń nie może wskazywać na ich ciągły charakter. Świadczenia te muszą mieścić się w definicji powtarzalnych działań periodycznych.

Uchwała organu gminy dotycząca miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, przyznająca przeznaczenie terenu na cele publiczne, nie stanowi przekroczenia władztwa planistycznego, jeżeli znajduje się w granicach obowiązującego porządku prawnego i jest uzasadniona racjonalnym wyważeniem między interesem publicznym a prywatnym.

Uchwała rady gminy w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, która określa minimalną liczbę miejsc parkingowych oraz zasady realizacji obiektów usługowych, nie narusza przepisów prawa, o ile spełnia ustawowe wymagania dotyczące planowania przestrzennego i jest zgodna z normatywnymi definicjami powierzchni użytkowej.

Opracowania ekofizjograficzne i ustalenia studium zagospodarowania przestrzennego mogą stanowić podstawę do ograniczenia prawa własności przez wprowadzenie zakazu zabudowy, jeśli jest to uzasadnione ochroną wartości przyrodniczych i środowiskowych, a takie działanie nie narusza istoty prawa własności zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.

Wspólnik jednoosobowej spółki z o.o. podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu z samego tytułu posiadania tego statusu, niezależnie od prowadzenia działalności gospodarczej, a decyzje dotyczące tego obowiązku mogą być wydawane przez Prezesa NFZ, jeśli spełnione są ustawowe przesłanki.

Obniżenie emerytury policyjnej na podstawie formalnej przynależności do służb PRL wymaga indywidualnej oceny czynów i postawy osoby wobec kryteriów służby na rzecz totalitarnego państwa, a samo domniemane wyznaczenie nie może być podstawą do automatycznego obniżenia uprawnień emerytalnych, aby nie naruszać podstawowych zasad prawa unijnego i konstytucyjnego.

W zakresie postępowania wyjaśniającego nałożonego przez organ administracyjny, kluczowym jest, aby organy administracyjne dokładnie zbadały i uzupełniły materiał dowodowy dotyczący zarzutów związanych z nielegalnym wydobyciem kopalin oraz, aby decyzje były podejmowane w oparciu o kompletny i wiarygodny zbiór dowodów.

Ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy za okres przed 6 listopada 2018 r. należy ustalać według zasad wynikających z przepisów ustawy o Policji w brzmieniu obowiązującym przed tym dniem, jednakże z zastosowaniem współczynnika ekwiwalentu w wysokości 1/21 zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z 30 października 2018 r.

Organy Policji są zobowiązane do wyliczenia ekwiwalentu za niewykorzystany urlop zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego, stosując wynagrodzenie za jeden dzień roboczy jako świadczenie ekwiwalentne, co wyklucza przelicznik 1/30 zawarty w art. 115a ustawy o Policji.

Organy administracji publicznej są zobowiązane do stosowania wyroku Trybunału Konstytucyjnego, który wyeliminował z przepisu normę prawną niezgodną z Konstytucją, a ekwiwalent za niewykorzystany urlop wypoczynkowy powinien być wyliczany zgodnie z zasadą korzystniejszego przelicznika, uwzględniając wynagrodzenie za jeden dzień roboczy funkcjonariusza.

Ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop policjantów zwolnionych ze służby przed dniem 6 listopada 2018 r. powinien być obliczany zgodnie z nowym brzmieniem art. 115a ustawy o Policji (1/21 miesięcznego uposażenia zasadniczego za jeden dzień urlopu) w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 30 października 2018 r. (sygn. akt K 7/15).

Ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop wypoczynkowy za okres przed dniem 6 listopada 2018 r. ustala się na zasadach wynikających z przepisów ustawy o Policji w brzmieniu obowiązującym przed dniem 6 listopada 2018 r., uwzględniając wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 30 października 2018 r.

Ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy, dotyczący okresu przed dniem 6 listopada 2018 r., powinien być ustalany na podstawie przepisów ustawy o Policji w brzmieniu obowiązującym przed tą datą, z wyłączeniem niekonstytucyjnego przelicznika 1/30, zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego.

Art. 9 ust. 1 ustawy o szczególnych rozwiązaniach dotyczących wsparcia służb mundurowych nie może być interpretowany w sposób, który wyklucza zastosowanie zasady ustalania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego, który usunął niekonstytucyjny przelicznik 1/30.

Decyzja o przeznaczeniu pojazdu do wykonania świadczeń rzeczowych na rzecz obrony, wydana na podstawie art. 208 i 210 ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej, może być oceniana jedynie pod kątem formalnej zgodności z przepisami, a nie celowości i zasadności wniosku organu wojskowego.

Student ubiegający się o przyznanie stypendium socjalnego musi wykazać trudną sytuację materialną, dokumentując dochody swoje i członków rodziny. Brak możliwości udokumentowania utraty dochodów skutkuje uznaniem tych dochodów za uzyskane w okresie wnioskowania o stypendium.

Ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop funkcjonariusza Policji za okres przed dniem 6 listopada 2018 r. ustala się na zasadach wynikających z przepisów ustawy o Policji obowiązujących przed dniem 6 listopada 2018 r., z uwzględnieniem wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 30 października 2018 r. sygn. akt K 7/15.

Dopuszczalne jest przyjęcie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego przeznaczenia terenu zgodnego z jego dotychczasowym użytkowaniem, nawet jeśli jest niezgodne z ustaleniami studium, jeżeli studium przewiduje taką możliwość dla istniejącej zabudowy.

Członek zarządu spółki odpowiada za zobowiązania z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne powstałe w trakcie postępowania upadłościowego z możliwością zawarcia układu, jeśli postępowanie to nie zostało wszczęte we właściwym czasie, a spółka nie miała realnych szans na zawarcie ani wykonanie układu.

Kwalifikacja służby jako pełnionej na rzecz totalitarnego państwa, według art. 13b ustawy zaopatrzeniowej, wymaga analizy wszystkich okoliczności danej sprawy, w tym indywidualnych czynów, a nie tylko formalnej przynależności do służb, co zapewnia zgodność z zasadami konstytucyjnymi i sprawiedliwością społeczną.

W postępowaniu administracyjnym dotyczącym potwierdzenia statusu działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych, dowody oraz okoliczności wywodzone z dokumentów powstałych po wydaniu decyzji ostatecznej nie mogą być uznane za nowe dowody w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a., jeżeli nie istniały w dniu wydania decyzji ani nie miały wpływu na jej treść.

Nałożenie obowiązku świadczeń rzeczowych na podmiot w związku z planami mobilizacyjnymi i w czasie wojny jest zgodne z prawem, jeśli decyzje administracyjne są wydane zgodnie z przepisami ustawy o powszechnym obowiązku obrony RP oraz odpowiednimi rozporządzeniami wykonawczymi i zawierają precyzyjne informacje dotyczące obowiązków oraz warunków ich realizacji.

Organy administracyjne są związane wnioskiem Wojskowego Komendanta Uzupełnień dotyczącym nałożenia obowiązku świadczeń rzeczowych zgodnie z art. 208 i 210 ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej, a decyzja administracyjna nakładająca taki obowiązek, jeżeli spełnia wymogi formalne i precyzyjnie określa warunki jej wykonania, nie może być uznana za niezgodną z prawem.

Ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy nabyty przed dniem 6 listopada 2018 r. ustala się na zasadach wynikających z przepisów ustawy o Policji w brzmieniu obowiązującym przed dniem 6 listopada 2018 r., z jednoczesnym uwzględnieniem stanowiska Trybunału Konstytucyjnego co do wysokości tego ekwiwalentu wskazanego w wyroku z dnia 30 października 2018 r., sygn. akt K 7