Podstawę opodatkowania wniesienia aportu do spółki, w zamian za akcje tej spółki, stanowi cena emisyjna akcji – jeżeli taka zapłata została uzgodniona między stronami, a nie ich wartość nominalna.

Dostawa pizzy P.G. wraz z przygotowaniem i dostawą do klienta stanowi usługi związane z wyżywieniem, klasyfikowane w PKWiU 56 i objęte stawką VAT 8%. Elementy nierozerwalne z dostawą pozwalają klasyfikować ją jako usługę, mimo fizycznej dostawy towaru.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok i decyzję, uznając, że samodzielny charakter działalności rolniczej prowadzonej przez małżonków w ramach gospodarstwa objętego wspólnością majątkową może skutkować odrębnym statusem podatkowym VAT.

Przepisy art. 100c i 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy zawieszają bieg terminów administracyjnych dla wszystkich cudzoziemców, co wyklucza bezczynność organu w rozpatrywaniu wniosku o pobyt rezydenta UE, niezależnie od tła konfliktu na Ukrainie. Bezczynność organu nie zachodzi, gdy terminy spraw uległy zawieszeniu.

Sprzedaż kanapek przez producenta w sklepach firmowych nie stanowi usługi gastronomicznej. Czynności takie jak doradzanie czy pakowanie nie są usługami wspomagającymi, a więc brak jest podstaw do klasyfikacji transakcji pod PKWiU 56 i opodatkowania VAT według stawki 8%.

Sprzedaż gotowych kanapek w sklepach firmowych nie stanowi złożonej usługi związanej z wyżywieniem podlegającej opodatkowaniu stawką VAT 8%, lecz dostawę towarów ze stawką VAT 5%, bez usług wspomagających ich bezpośrednią konsumpcję.

Przekazanie majątku likwidowanej spółki na rzecz jedynego udziałowca in natura, w sytuacji braku wcześniejszego zobowiązania do spełnienia świadczenia pieniężnego, nie generuje przychodu podatkowego na gruncie art. 14a ust. 1 u.p.d.o.p.

Rozstrzygnięcie przedmiotu sporu dotyczącego uchylenia decyzji o odszkodowaniu przez I instancję wymaga ponownego zbadania, gdyż WSA w Warszawie nie odniósł się szczegółowo do istotnych zarzutów skargi i opierał się na niepełnym uzasadnieniu wyroku.

Działania organów nadzoru budowlanego, polegające na wstrzymaniu robót budowlanych dorozumianych jako nielegalne bez zgłoszenia, muszą uwzględniać przepisy obowiązujące w czasie realizacji inwestycji; zasady retrospektywnego stosowania prawa budowlanego nie mogą prowadzić do samowolnego wstrzymania zgłoszenia, jeśli zasady zgłaszania nie były wymagane w momencie realizacji projektu.

Decyzja administracyjna o pozwoleniu na budowę, wydana na podstawie decyzji o warunkach zabudowy, zachowuje moc prawną mimo uchwały nowego planu miejscowego. W postępowaniu wznowieniowym należy stosować stan prawny z datą decyzji pierwotnej.

Faktury wystawione przez M. Sp. z o.o. dla N. sp. z o.o. nie dokumentowały rzeczywistych transakcji gospodarczych, stąd nie stanowią kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych. Skarga kasacyjna oddalona.

Wydatki ponoszone na udział lekarzy w konferencjach stanowią przychód z nieodpłatnych świadczeń w rozumieniu art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f., który nie jest zwolniony od opodatkowania, a spółka jest zobowiązana do wystawienia PIT-11 zgodnie z art. 42a u.p.d.o.f.

NSA uznaje, iż w przypadku samowoli budowlanej, która może podlegać legalizacji, odpowiednie organy mogą nakazać rozbiórkę, jeśli inwestor nie przedłoży wymaganych dokumentów potwierdzających możliwość legalizacji.

Konstrukcja reklamowa z kontenerów morskich na prefabrykowanych płytach drogowych jest obiektem budowlanym wymagającym pozwolenia na budowę, gdyż jej trwałe związanie z gruntem spełnia wymogi prawne ustawy Prawo budowlane.

Rurociąg służący do rozprowadzania wód, ułożony bez zezwolenia, podlega przepisom legalizacji samowoli budowlanej, wymagając pozwolenia na budowę, przy czym czasowość użytkowania nie wyklucza kwalifikacji jako budowli według Prawa budowlanego.

Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego może określić przeznaczenie działki jako zieleń urządzoną, jeśli zgodne jest to z kierunkowymi ustaleniami studium, uwzględniając istniejące warunki i historyczne użytkowanie terenu.

Dla orzeczenia środka kompensacyjnego z art. 46 § 1 k.k. w sprawach o kradzież energii elektrycznej konieczne jest dokładne ustalenie rzeczywistej wysokości szkody, oparte na faktycznych danych dotyczących ilości nielegalnie pobranej energii, a nie jedynie na taryfowej opłacie ryczałtowej ustalonej przez pokrzywdzonego.

Nadzwyczajne złagodzenie kary na podstawie art. 60 § 2 k.k. może być stosowane wyłącznie w szczególnie uzasadnionych wypadkach, wymagając szczegółowej analizy okoliczności sprawy oraz roli sprawcy, przy czym uprzednia niekaralność i stabilny tryb życia same w sobie nie stanowią dostatecznej podstawy do zastosowania tej instytucji, gdy ogólny obraz czynu wskazuje na jego wysoką szkodliwość i przemyślaną

Wymiana elementów linii elektroenergetycznej, prowadząca do zachowania jej dotychczasowych parametrów, kwalifikowana jest jako remont i może być realizowana na podstawie art. 124b ustawy o gospodarce nieruchomościami, bez konieczności uzyskania pozwolenia na budowę, przy braku zgody właściciela nieruchomości.

Decyzja o zezwoleniu na niezwłoczne zajęcie nieruchomości dla rozwoju infrastruktury elektroenergetycznej uzasadniona interesem społecznym i gospodarczym jest prawidłowa. Sąd podzielił, że nadrzędność tych interesów uzasadnia takie działanie.

W przypadku skazania za przestępstwo z art. 244 k.k. sąd jest zobligowany do orzeczenia obligatoryjnego świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, a wszelkie porozumienia procesowe muszą uwzględniać taką konieczność.

Prawo do rekompensaty z tytułu pozostawienia mienia za granicą nie przysługuje, gdy nie wykazano zamieszkania na byłym terytorium RP w rozumieniu odpowiednich przepisów przez osobę pozostawiającą mienie oraz gdy brak dowodu na stałe związki z nieruchomością.

Powstanie obowiązku podatkowego w podatku od nieruchomości uzależnione jest od faktu zakończenia prac związanych ze wznoszeniem obiektu budowlanego lub od rozpoczęcia jego użytkowania przed ostatecznym zakończeniem robót. Powstanie obowiązku podatkowego nie jest uwarunkowane uzyskaniem prawa do użytkowania budynku.

NSA orzeka, że decyzje odmowne w zakresie nadania stopnia doktora były zgodne z prawem i postępowaniem administracyjnym, wskazując na brak naruszeń proceduralnych istotnych dla merytorycznego wyniku postępowania.