W przypadkach, w których kara pieniężna za naruszenie ustawy SENT jest nałożona na przewoźnika, organy administracji publicznej mają obowiązek rozważyć odstąpienie od nałożenia kary, uwzględniając zasadę proporcjonalności oraz analizując, czy odstąpienie jest zgodne z ważnym interesem przewoźnika bądź interesem publicznym.

W przypadku wielokrotnych przestępstw niealimentacji, nie występuje stan rzeczy osądzonej dla okresów nieobjętych wcześniejszym prawomocnym wyrokiem, a przypisanie ponownych czynów musi być dokładnie określone w kontekście poprzedniego skazania.

W przypadku nałożenia kar pieniężnych na podstawie ustawy o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów, organy administracji publicznej są zobligowane do wnikliwego rozważenia faktycznych okoliczności sprawy oraz stosowania zasady proporcjonalności, co może uzasadniać odstąpienie od nałożenia kary przy stwierdzeniu, że brak zgodności z obowiązkami nie naraził na istotny uszczerbek realizacji

Przewoźnik zobowiązany do zgłoszenia przewozu towarów oraz przekazywania danych geolokalizacyjnych w systemie SENT jest odpowiedzialny za te działania, niezależnie od udziału innych podmiotów, a decyzja o karze pieniężnej za niewykonanie obowiązków prawidłowo opiera się na jego statusie jako przewoźnika w rozumieniu ustawy.

Podanie w zgłoszeniu SENT danych niezgodnych ze stanem faktycznym jest deliktem administracyjnym, za który przewoźnik ponosi obiektywną odpowiedzialność, i nie uzasadnia odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej przesłanka przedawnienia prawa do wszczęcia postępowania w świetle ustawy o SENT.

Niewłaściwa obsada sądu wynikająca z powołań sędziów przez Krajową Radę Sądownictwa powołaną w trybie ustawy z 2017 roku może stanowić bezwzględną przyczynę odwoławczą, wpływając na niezależność i bezstronność sądu.

Zgodnie z art. 4 § 1 k.k., przy orzekaniu kary łącznej należy stosować ustawę względniejszą dla sprawcy, co wymaga porównania stanu prawnego obowiązującego w czasie popełnienia przestępstw z aktualnym stanem prawnym i wyboru tej ustawy, która jest korzystniejsza dla oskarżonego.

Przepisy Ordynacji podatkowej, w tym art. 165b § 1, dotyczący przedawnienia, nie mają zastosowania do postępowań o nałożenie administracyjnej kary pieniężnej na podstawie ustawy o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów (ustawy o SENT), która zawiera autonomiczną i wyczerpującą regulację takich postępowań.

Ustalanie opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi na podstawie historycznego zużycia wody nie narusza zasad Konstytucji RP, w tym zakazu retroaktywności prawa, jeśli nałożenie nowych obowiązków dotyczy wyłącznie przyszłości, a nie zdarzeń rozstrzygniętych przed wejściem w życie nowej metody.

W przypadku decyzji kasacyjnej organu odwoławczego z powodu uchybień proceduralnych, kluczowe jest, aby organ pierwszej instancji dopełnił wszelkich niezbędnych czynności dowodowych i wyjaśnień prawnomaterialnych, zanim podejmie decyzję dotyczącą zgodności robót budowlanych z przepisami urbanistycznymi.

Możliwość odstąpienia od nałożenia sankcji administracyjnej na podstawie ustawy o SENT wymaga uwzględnienia zarówno przesłanek ważnego interesu podmiotu wysyłającego, jak i interesu publicznego, a także wcześniejszej praktyki organów kontrolnych, które mogą wpłynąć na wystąpienie tych przesłanek.

Nieuzupełnienie zgłoszenia przewozu towarów przed przekroczeniem granicy Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z wymogami ustawy o SENT, skutkuje nałożeniem kary pieniężnej, a uzupełnienie braków podczas kontroli nie eliminuje odpowiedzialności administracyjnej. Warunki odstąpienia od nałożenia kary muszą być rozpatrywane w relacji do celów ustawy i nie mogą być stosowane w sposób dowolny przez organy

Przewoźnik realizujący transport towarów wrażliwych przez terytorium Polski jest zobowiązany do dokonania zgłoszenia w systemie SENT niezależnie od uzyskanych informacji od zleceniodawcy. Niedopełnienie tego obowiązku skutkuje nałożeniem kary pieniężnej, a uzasadnione okoliczności do odstąpienia od kary muszą być w sposób szczególny udokumentowane i nie mogą opierać się jedynie na informacji o rzekomym

Zaniechanie wykonania obowiązków wynikających z ustawy SENT skutkuje powstaniem bezwzględnej odpowiedzialności administracyjnej w postaci kar pieniężnych, a odstąpienie od nałożenia kary możliwe jest tylko w szczególnych okolicznościach uzasadnionych ważnym interesem przewoźnika lub interesem publicznym, co powinno być oceniane w świetle zasady proporcjonalności.

Podmiot dokonujący zgłoszenia przewozu towarów zgodnie z przepisami ustawy o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów (ustawa SENT) jest uznawany za przewoźnika zobowiązanego do przestrzegania obowiązków wynikających z tej ustawy, co obejmuje między innymi zgłoszenie przewozu, uzyskanie numeru referencyjnego i przekazywanie danych geolokalizacyjnych.

Przedawnienie karalności czynu skarbowego, będącego przedmiotem kumulatywnej kwalifikacji prawnej, wyznaczane jest na podstawie najwyżej zagrożonej kary grzywny według przepisów obowiązujących w czasie popełnienia czynu, co może skutkować umorzeniem postępowania, gdy orzeczenie zapadnie po upływie terminu przedawnienia.

Art. 6k ust. 4a ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach dopuszcza elastyczność w ustalaniu zwolnień z opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o ile uwzględniana jest proporcjonalność do zmniejszenia kosztów, bez narzucania konkretnej metody kalkulacji.

Podanie niezgodnych ze stanem faktycznym danych w zgłoszeniu systemu SENT, nawet jeśli dotyczy innych danych niż dotyczących towaru, nie kwalifikuje się jako 'oczywisty błąd' uzasadniający zmniejszenie kary na podstawie art. 24 ust. 1a ustawy o SENT, jeśli nie spełnia szczegółowych przesłanek obiektywnie oceny błędu i jego wpływu na interes publiczny.

Spełnienie warunku dopuszczalnego limitu powierzchni użytkowej na podstawie art. 20 ust. 3 punkt 3 ustawy z dnia 27 września 2013 r. o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi (Dz. U. z 2019r., poz. 1116) następuje według stanu na dzień przystąpienia do użytkowania lokalu mieszkalnego albo domu jednorodzinnego tj. po zawiadomieniu organu nadzoru budowlanego o zakończeniu budowy

Operat szacunkowy, który nie jest opatrzony klauzulą aktualizacyjną i przekracza okres 12 miesięcy od sporządzenia, nie może być uznany za wiarygodny dowód w sprawie ustalania odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość, nawet jeżeli wcześniejsze operaty wskazują różne daty i metody wyliczania wartości nieruchomości. Zgodność orzeczeń z przepisami materialnoprawnymi obejmuje obowiązek logicznej i spójnej

Subsydiarny akt oskarżenia może obejmować jedynie zarzut popełnienia czynu tożsamego z tym, którego dotyczą decyzje umarzające postępowanie przygotowawcze; brak tej tożsamości skutkuje brakiem uprawnienia do wniesienia oskarżenia przez oskarżyciela subsydiarnego.

Decyzja o warunkach zabudowy nie musi zawierać szczegółowych danych weryfikacyjnych dotyczących udziału powierzchni biologicznie czynnej, a minimalne odległości obszaru analizowanego mogą być przekroczone, jeśli jest to uzasadnione konkretnymi okolicznościami i nie narusza zasady dobrego sąsiedztwa.

Brak skutecznego wykazania obiektywnej niemożności wykonania czynności procesowych w terminie oraz niedostateczna współpraca z pełnomocnikiem mogą prowadzić do oddalenia wniosku o przywrócenie terminu, pomimo choroby strony.

Artykuł 49 ust. 6 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego stanowi samodzielną podstawę dochodzenia przez jednostki samorządu terytorialnego roszczeń o zapłatę dotacji celowych, gdy ich wysokość nie zapewnia pełnego i terminowego wykonania zadań zleconych, a droga sądowa w takich sprawach jest dopuszczalna.