Przedawnienie karalności czynu skarbowego, będącego przedmiotem kumulatywnej kwalifikacji prawnej, wyznaczane jest na podstawie najwyżej zagrożonej kary grzywny według przepisów obowiązujących w czasie popełnienia czynu, co może skutkować umorzeniem postępowania, gdy orzeczenie zapadnie po upływie terminu przedawnienia.

Podmiot dokonujący zgłoszenia przewozu towarów zgodnie z przepisami ustawy o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów (ustawa SENT) jest uznawany za przewoźnika zobowiązanego do przestrzegania obowiązków wynikających z tej ustawy, co obejmuje między innymi zgłoszenie przewozu, uzyskanie numeru referencyjnego i przekazywanie danych geolokalizacyjnych.

Art. 6k ust. 4a ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach dopuszcza elastyczność w ustalaniu zwolnień z opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o ile uwzględniana jest proporcjonalność do zmniejszenia kosztów, bez narzucania konkretnej metody kalkulacji.

Zaniechanie wykonania obowiązków wynikających z ustawy SENT skutkuje powstaniem bezwzględnej odpowiedzialności administracyjnej w postaci kar pieniężnych, a odstąpienie od nałożenia kary możliwe jest tylko w szczególnych okolicznościach uzasadnionych ważnym interesem przewoźnika lub interesem publicznym, co powinno być oceniane w świetle zasady proporcjonalności.

Subsydiarny akt oskarżenia może obejmować jedynie zarzut popełnienia czynu tożsamego z tym, którego dotyczą decyzje umarzające postępowanie przygotowawcze; brak tej tożsamości skutkuje brakiem uprawnienia do wniesienia oskarżenia przez oskarżyciela subsydiarnego.

Podanie niezgodnych ze stanem faktycznym danych w zgłoszeniu systemu SENT, nawet jeśli dotyczy innych danych niż dotyczących towaru, nie kwalifikuje się jako 'oczywisty błąd' uzasadniający zmniejszenie kary na podstawie art. 24 ust. 1a ustawy o SENT, jeśli nie spełnia szczegółowych przesłanek obiektywnie oceny błędu i jego wpływu na interes publiczny.

Operat szacunkowy, który nie jest opatrzony klauzulą aktualizacyjną i przekracza okres 12 miesięcy od sporządzenia, nie może być uznany za wiarygodny dowód w sprawie ustalania odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość, nawet jeżeli wcześniejsze operaty wskazują różne daty i metody wyliczania wartości nieruchomości. Zgodność orzeczeń z przepisami materialnoprawnymi obejmuje obowiązek logicznej i spójnej

Spełnienie warunku dopuszczalnego limitu powierzchni użytkowej na podstawie art. 20 ust. 3 punkt 3 ustawy z dnia 27 września 2013 r. o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi (Dz. U. z 2019r., poz. 1116) następuje według stanu na dzień przystąpienia do użytkowania lokalu mieszkalnego albo domu jednorodzinnego tj. po zawiadomieniu organu nadzoru budowlanego o zakończeniu budowy

Decyzja o warunkach zabudowy nie musi zawierać szczegółowych danych weryfikacyjnych dotyczących udziału powierzchni biologicznie czynnej, a minimalne odległości obszaru analizowanego mogą być przekroczone, jeśli jest to uzasadnione konkretnymi okolicznościami i nie narusza zasady dobrego sąsiedztwa.

Brak skutecznego wykazania obiektywnej niemożności wykonania czynności procesowych w terminie oraz niedostateczna współpraca z pełnomocnikiem mogą prowadzić do oddalenia wniosku o przywrócenie terminu, pomimo choroby strony.

Uchwały o zmianie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego nie zastępują całości pierwotnego studium i nie mogą istnieć w obrocie prawnym bez niego. Zmiana studium polega na modyfikacji jego części, a wyrok stwierdzający niezgodność z prawem pierwotnej uchwały powoduje, że nie może ona wywoływać skutków prawnych aż do uprawomocnienia się wyroku, co ma wpływ na ważność uchwały

Przedłożenie wojewodzie uchwały rady gminy w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wraz z pełną dokumentacją planistyczną (art. 20 ust. 2 u.p.z.p.) inicjuje bieg 30-dniowego terminu, o którym mowa w art. 91 ust. 1 u.s.g., w trakcie którego wojewoda może wydać rozstrzygnięcie nadzorcze. Samo doręczenie uchwały bez załączników nie wypełnia znamion ustawowego przedłożenia.

Artykuł 49 ust. 6 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego stanowi samodzielną podstawę dochodzenia przez jednostki samorządu terytorialnego roszczeń o zapłatę dotacji celowych, gdy ich wysokość nie zapewnia pełnego i terminowego wykonania zadań zleconych, a droga sądowa w takich sprawach jest dopuszczalna.

W sytuacji, gdy oskarżony w czasie popełnienia zarzucanego czynu przebywał w zakładzie karnym, wymagane jest uniewinnienie go, a odpowiedzialność za czyn przypisuje się jedynie jego rzeczywistemu sprawcy. Brak orzeczenia obowiązku naprawienia szkody mimo stosownego wniosku pokrzywdzonego stanowi naruszenie przepisów prawa karnego materialnego.

Odmowa zakwalifikowania do pomocy mieszkaniowej na podstawie braków w dokumentacji wymaga starannego zbadania sprawy, przy uwzględnieniu możliwości współpracy organu z wnioskodawcą oraz respektowania zasad wynikających z kodeksu postępowania administracyjnego nawet poza postępowaniem jurysdykcyjnym.

Wniosek o przyznanie rodzicielskiego świadczenia uzupełniającego należy rozpatrywać indywidualnie, uwzględniając wszystkie okoliczności faktyczne dotyczące kształtwania stosunków wychowawczych, bez wymogu nieprzerwanego wykonywania obowiązków rodzicielskich od urodzenia dzieci, a organ administracyjny powinien szczegółowo uzasadnić swoją decyzję, uwzględniając empatię i doświadczenie życiowe.

Protokoły z obrad organów kolegialnych, podczas których podejmowane są decyzje dotyczące dysponowania majątkiem publicznym, stanowią informację publiczną i podlegają udostępnieniu na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Rodzicielskie świadczenie uzupełniające powinno być przyznawane na podstawie dochodu faktycznie uzyskiwanego, zgodnie z art. 3 ust. 3 ustawy o rodzicielskim świadczeniu uzupełniającym, bez stosowania analogii do innych przepisów dotyczących pomocy społecznej, ponieważ intencją ustawodawcy jest zapewnienie rekompensaty osobom rezygnującym z pracy zarobkowej ze względu na wychowywanie dzieci.

Przeprowadzone eksperymenty procesowe mogą stanowić wystarczający dowód do ustalenia charakteru gier na automatach jako gier hazardowych, co kwalifikuje się do zastosowania sankcji zgodnie z ustawą o grach hazardowych.

Odpowiedzialność administracyjna za naruszenia przepisów o transporcie drogowym ma charakter obiektywny, co oznacza, że podmiot wykonujący przewóz drogowy ponosi karę niezależnie od winy, a jedynie na podstawie stwierdzenia samego faktu naruszenia. Możliwość zwolnienia z odpowiedzialności wymaga wykazania braku wpływu na powstanie naruszenia oraz nieprzewidywalności okoliczności tego naruszenia.

Żądanie udostępnienia informacji, które w rzeczywistości wiąże się z uzyskaniem interpretacji przepisów prawa bądź porady prawnej, nie spełnia kryteriów informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Przetwarzanie danych osobowych byłego członka organizacji może być uzasadnione realizacją uzasadnionych celów organizacji, zgodnie z art. 6 ust. 1 lit. f oraz art. 9 ust. 2 lit. d RODO, nawet w przypadku żądania ich usunięcia przez osobę, której dane dotyczą; Prezes UODO nie jest uprawniony do nakazywania zwrotu dokumentów zawierających takie dane.

Zapytanie o wyjaśnienie sensu wypowiedzi piastuna organu nie stanowi wniosku o udzielenie informacji publicznej, chyba że odnosi się do istniejących faktów, dokumentów czy zdarzeń, które należycie dokumentują rzeczywistość organizacyjną, faktyczną lub prawną danego organu.

Decyzja administracyjna o umorzeniu postępowania na poziomie ochrony danych osobowych pozostaje ostateczna i nie podlega ponownemu rozpatrzeniu, jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki wznowienia postępowania określone w kodeksie postępowania administracyjnego.