Przeprowadzenie wykładów na podstawie umów cywilnoprawnych, w których zamiarem stron jest realizacja czynności dydaktycznych, nie stanowi umowy o dzieło, lecz umowę o świadczenie usług, a w konsekwencji takie umowy podlegają obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego, zgodnie z ustawą o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

Za koszty uzyskania przychodu z tytułu udziału w funduszach kapitałowych można uznać koszty operacyjne banku, o ile przychód ten został osiągnięty w danym roku podatkowym. Koszty te nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodu z tytułu dywidend zagranicznych, z uwagi na wyłączenie w art. 30a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym. Możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kosztów operacyjnych

Osoba współpracująca z małżonkiem przy prowadzeniu przez niego działalności pozarolniczej w formie niepublicznej placówki oświatowej podlega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym jako osoba współpracująca, niezależnie od motywacji i subiektywnych zamiarów stron, jeśli spełnione są obiektywne przesłanki współpracy określone w art. 8 ust. 11 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych.

Przygotowanie i przeprowadzenie zajęć edukacyjnych w formie wykładu nie stanowi umowy o dzieło, gdy brakuje twórczego i indywidualnego charakteru, co uzasadnia traktowanie jej jako umowy o świadczenie usług dla celów objęcia obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego.

Umowa o świadczenie usług, w odróżnieniu od umowy o dzieło, polega na wykonaniu określonych czynności faktycznych, a nie osiągnięciu rezultatu. W związku z tym umowy takie, nawet jeśli mają elementy twórcze, podlegają uregulowaniom dotyczącym ubezpieczeń zdrowotnych.

Stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej z powodu rażącego naruszenia prawa wymaga wykazania skutków niemożliwych do zaakceptowania z punktu widzenia praworządności, nie wystarczy jedynie naruszenie formalnego wymogu dotyczącego zgodności projektu budowlanego z decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach.

Przeprowadzenie wykładu, nawet o charakterze indywidualnym, nie spełnia kryteriów umowy o dzieło, jeśli nie zawiera elementów rezultatowych wynikających z wykonania dzieła, ale jest klasyfikowane jako umowa o świadczenie usług, co podlega przepisom dotyczącym zlecenia, skutkując obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego.

Umowy o przeprowadzenie wykładów, choćby miały charakter autorski, kwalifikują się jako umowy o świadczenie usług, do których stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, a nie jako umowy o dzieło, co skutkuje obowiązkiem objęcia ubezpieczeniem zdrowotnym.

Umowy o świadczenie usług, polegające na przygotowaniu i wygłoszeniu wykładów edukacyjnych, nie spełniają charakterystyki umów o dzieło, ponieważ nie mają na celu osiągnięcia obiektywnie określonego rezultatu, za który wykonawca ponosi odpowiedzialność.

Umowa cywilnoprawna dotycząca wygłoszenia wykładów, która nie przewiduje twórczego rezultatu o indywidualnym charakterze, jest umową o świadczenie usług, podlegającą przepisom o zleceniu, co determinuje obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego.

Umowa dotycząca przygotowania i wygłoszenia wykładu, nawet jeśli uwzględnia element twórczy, nie jest umową o dzieło, gdy celem jest edukacyjne przekazanie wiedzy, a nie osiągnięcie z góry określonego, samoistnego rezultatu.

Spłata byłej małżonki, ustalona w umowie podziału majątku, nie stanowi kosztu uzyskania przychodu przy sprzedaży udziałów nabytych z majątku wspólnego; właściwy koszt należy ustalić w odniesieniu do pierwotnego nabycia udziałów. Koszty uzyskania przychodów z tytułu sprzedaży udziałów otrzymanych w wyniku podziału majątku wspólnego małżonków.

Umowy dotyczące przeprowadzenia wykładów, których celem jest przekazanie wiedzy, a nie osiągnięcie określonego, samoistnego rezultatu, należy kwalifikować jako umowy o świadczenie usług i podlegają one obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego na podstawie przepisów dotyczących zlecenia.

Decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego, dotycząca obiektu infrastruktury telekomunikacyjnej, jest zgodna z prawem, jeśli precyzyjnie określa ilość anten, zakres promieniowania elektromagnetycznego i ich kierunki, a brak bezpośredniego wskazania mocy anten (EIRP) może zostać uznany za nieistotny, jeśli dokumentacja techniczna pozwala na ocenę wpływu inwestycji na środowisko.

Decyzja administracyjna o odmowie ustalenia warunków zabudowy, nawet w przypadku inwestycji już zrealizowanej, nie narusza rażąco prawa, o ile została wydana w oparciu o prawidłowo zebrany materiał dowodowy i z zachowaniem wymogów przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. nie może być interpretowane rozszerzająco i dotyczy

Decyzja o warunkach zabudowy powinna być wydana na podstawie prawidłowo sporządzonej analizy urbanistyczno-architektonicznej, spełniającej warunki określone w art. 61 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a przepisy rozporządzenia dotyczące warunków technicznych są hetyczne dopiero na etapie zatwierdzania projektu budowlanego.

Umowy o przeprowadzenie wykładów, seminariów lub zajęć edukacyjnych, nawet jeśli mają charakter niestandardowy i wymagają indywidualnego dostosowania do potrzeb słuchaczy, z reguły nie spełniają kryteriów umowy o dzieło i są kwalifikowane jako umowy o świadczenie usług, co skutkuje obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e) ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej

Umowy o przeprowadzenie zajęć dydaktycznych, w których przedmiotem jest przekazanie wiedzy, nie mogą być kwalifikowane jako umowy o dzieło w rozumieniu art. 627 Kodeksu cywilnego, gdyż nie dają z góry określonego i zindywidualizowanego rezultatu. Stanowią one umowy o świadczenie usług, do których mają zastosowanie przepisy dotyczące zlecenia, co wiąże się z obowiązkiem ubezpieczeniowym wynikającym

Umowa polegająca na wygłoszeniu wykładu, która nie spełnia kryteriów dzieła naukowego i opiera się na przekazywaniu wiedzy, jest umową o świadczenie usług i podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego, zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e) ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

Umowy dotyczące przeprowadzania wykładów, nawet gdy mają charakter autorski, zasadniczo nie mogą być kwalifikowane jako umowy o dzieło, lecz jako umowy o świadczenie usług, gdyż ich przedmiotem jest staranne działanie, a nie osiągnięcie indywidualnego, konkretnego rezultatu.

Przeniesienie przez pracownika na rzecz pracodawcy praw autorskich do utworów twórczych, wykonanych w ramach stosunku pracy, uprawnia pracodawcę do zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów, pod warunkiem spełnienia kryteriów zawartych w art. 22 ust. 9 pkt 3 oraz określonych tym przepisem zasadach wyceny autorskich praw majątkowych. Pracownicze koszty uzyskania przychodów.

Umowy dotyczące przeprowadzania wykładów i zajęć dydaktycznych, nawet gdy są bardzo zindywidualizowane i twórcze, nie spełniają warunków kwalifikujących je jako umowy o dzieło, a należy je uznać za umowy o świadczenie usług, co determinuje obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego na podstawie przepisów dotyczących zleceń.

Umowy cywilnoprawne dotyczące przeprowadzania zajęć, takie jak wykłady, nie mogą być kwalifikowane jako umowy o dzieło, gdy ich przedmiotem jest przekazanie wiedzy i nie powstaje w wyniku ich realizacji samoistny i autonomiczny rezultat, charakterystyczny dla dzieła w rozumieniu Kodeksu cywilnego.

Umowy, których przedmiotem jest przeprowadzenie zajęć o charakterze edukacyjnym, przekazujące określoną wiedzę uczestnikom, powinny być kwalifikowane jako umowy o świadczenie usług, a nie jako umowy o dzieło, z uwagi na brak możliwości z góry określenia indywidualnego rezultatu.