Kara łączna może być orzeczona tylko za kary, które są wymierzone i podlegają wykonaniu, a połączenie kar, które nie spełniają tego wymogu, stanowi naruszenie art. 85 § 2 k.k.

Zmniejszenie świadczenia emerytalnego funkcjonariusza na podstawie przepisów ustawy zaopatrzeniowej wymaga indywidualnej oceny charakteru pełnionej służby, a domniemanie wynikające z przynależności do określonej jednostki musi być weryfikowane w świetle całokształtu okoliczności sprawy, z poszanowaniem zasad równości i ochrony praw nabytych.

Repatriant, który nie posiadał obywatelstwa polskiego w okresie swojej aktywności zawodowej, może nabyć prawo do polskiej emerytury na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 9 ustawy emerytalnej, jeśli powrócił do kraju po dniu 22 lipca 1944 r. i nie pobiera świadczenia emerytalnego z instytucji zagranicznej. Okresy zatrudnienia za granicą mogą być uznane za składkowe tylko w zakresie, w jakim nie skutkują wypłatą

Budowa i rozbudowa obiektu budowlanego, który nie spełnia wymogów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jako trwale związanego z gruntem, wymaga odpowiedniego pozwolenia na budowę. Obiekt taki nie może być uznany za tymczasowy nawet, jeżeli posadowienie nie jest klasyczne, a trwałe związanie z gruntem można osiągnąć poprzez techniczne rozwiązania zapewniające stabilność budowli.

Organy administracyjne są zobowiązane do uwzględniania dopuszczalnych błędów pomiarowych przy ocenie legalności przejazdu pojazdem oraz do rozstrzygania wątpliwości na korzyść strony w postępowaniach dotyczących nakładania kar administracyjnych.

Praca operatora zwałowarki w kopalni węgla brunatnego, zgodnie z nowelizacją art. 50d ust. 1 i 1a ustawy emerytalnej, może być uznana za pracę w przodku, uprawniającą do stosowania przelicznika 1,8 przy ustalaniu wysokości emerytury górniczej.

W przypadku zmiany prawa materialnego, sąd ma obowiązek ocenić czyn w świetle ustawy obowiązującej w dacie orzekania, chyba że ustawa wcześniejsza jest względniejsza dla sprawcy, co właściwie stosuje się do zmian w kwalifikacji przestępstw i wykroczeń związanych z wartością szkody.

Odpowiedzialność administracyjna za naruszenie przepisów o transporcie drogowym jest odpowiedzialnością obiektywną, a ciężar wykazania przesłanek wyłączających odpowiedzialność spoczywa na podmiocie wykonującym przewóz drogowy.

Faktyczne prowadzenie działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych wymaga spełnienia kryteriów zorganizowanego, ciągłego i zarobkowego charakteru tej działalności; przerwy w aktywności zawodowej, które nie są poparte konkretnymi działaniami na rzecz wznowienia działalności, wykluczają obowiązek podlegania ubezpieczeniom społecznym.

Nałożenie kar administracyjnych za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym i Prawa o ruchu drogowym nie stanowi podwójnego karania w rozumieniu zasady ne bis in idem, gdyż każde z naruszeń dotyczy odrębnych celów regulacyjnych i korzysta z różnych podstaw prawnych.

Artykuł 12 rozporządzenia nr 561/2006 wprowadza odstępstwo od norm czasu prowadzenia pojazdu i odpoczynku tylko w przypadku nieprzewidzianych okoliczności, które nie zagrażają bezpieczeństwu drogowemu i umożliwiają dotarcie do odpowiedniego miejsca postoju. Przedłużający się załadunek czy rozładunek nie stanowi takiej okoliczności i nie usprawiedliwia naruszenia tych norm.

Wykonywanie odpłatnego przewozu osób za pośrednictwem aplikacji mobilnej, nawet jeśli przewoźnik nie prowadzi formalnie zarejestrowanej działalności gospodarczej, podlega przepisom ustawy o transporcie drogowym, a tym samym wymaga posiadania stosownej licencji.

Przewoźnik, wykonując transport ładunkiem podzielnym, ponosi odpowiedzialność za przekroczenie dopuszczalnej masy całkowitej i nacisków na osie, nawet w przypadku przewozu odpadów zwierzęcych mogących stanowić zagrożenie sanitarne, jeśli nie wykaże dochowania należytej staranności i braku wpływu na naruszenie.

Podanie niezgodnych ze stanem faktycznym danych w systemie monitorowania przewozu towarów SENT nie uzasadnia odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej w przypadku braku ważnego interesu podmiotu lub interesu publicznego, zwłaszcza gdy przedsiębiorca wielokrotnie naruszał przepisy regulujące obrót towarami wrażliwymi.

W przypadku, gdy organ pierwszej instancji nie przeprowadził prawidłowego postępowania wyjaśniającego, organ odwoławczy może uchylić decyzję i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując, jakie okoliczności należy uwzględnić przy ponownym rozpatrzeniu sprawy, przy czym uchybienia postępowania powinny mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Zastosowanie art. 13b ustawy zaopatrzeniowej wymaga udowodnienia indywidualnych czynów funkcjonariusza wskazujących na faktyczne naruszanie podstawowych praw i wolności człowieka, a sąd rozpoznający sprawę musi uwzględnić wszystkie okoliczności faktyczne i przestrzegać zasad postępowania dowodowego, w tym zasady kontradyktoryjności.

Roszczenie odszkodowawcze na podstawie art. 417 k.c. wymaga wykazania bezprawności działania organu, co nie obejmuje okresów, kiedy przepisy nie przewidywały obowiązku informowania o zbędności nieruchomości na cel wywłaszczenia. Odpowiedzialność Skarbu Państwa za zaniechanie dotyczy jedynie okresów, kiedy istniały stosowne przepisy prawne.

Zatwierdzenie decyzji o zmianie pozwolenia na budowę musi uwzględniać zgodność z decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach, nawet w przypadku niewielkich modyfikacji projektu. Niezgodność projektu z określonymi w decyzji środowiskowej warunkami uzasadnia wszczęcie postępowania wznowieniowego na podstawie nowych okoliczności.

Przepisy art. 194i i 194j ustawy emerytalnej, wprowadzone w celu wykonania wyroku Trybunału Konstytucyjnego P 20/16, stanowią zgodne z Konstytucją odstępstwo od zasady równego traktowania ubezpieczonych, usuwając niekonstytucyjne pomniejszenie podstawy emerytury o pobrane świadczenia wcześniejsze, lecz nie uprawniają do ponownej waloryzacji kapitału na dzień późniejszy niż moment złożenia wniosku o

Odpowiedzialność administracyjna w zakresie naruszeń przepisów o czasie prowadzenia pojazdów, wymaganych przerwach i odpoczynkach ma charakter obiektywny, i jest nałożona na przewoźnika, chyba że obali on domniemanie odpowiedzialności, wykazując brak wpływu na naruszenia oraz spełnienie przesłanek z art. 92b i 92c ustawy o transporcie drogowym.

Granulat cementowy nieprzeznaczony do budownictwa komunikacyjnego i składowany na obszarze zagrożonym powodzią może być uznany za odpad niebezpieczny, a podmioty uczestniczące w postępowaniu głównym mogą być stroną postępowania opiniującego, nawet po utracie praw do działki.

Dla ustalenia realnego zbiegu przestępstw kluczowe jest uwzględnienie pierwszego chronologicznie orzeczonego wyroku, zaś przy orzekaniu kary łącznej nie można przekroczyć jej sumy określonej przepisami prawa karnego.

W razie wygaśnięcia umocowania do reprezentowania uczestnika postępowania o podział majątku wspólnego na skutek jego śmierci, o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej należnych adwokatowi lub radcy prawnemu za pomoc prawną udzieloną temu uczestnikowi z urzędu, sąd orzeka niezwłocznie po złożeniu wniosku przez pełnomocnika.

Kary administracyjne za naruszenia przepisów o transporcie drogowym nie mogą być sumowane dla tego samego naruszenia, jeżeli nie wynika to wprost z regulacji ustawowej; suma kar musi być zgodna z przepisami prawa materialnego.