Uznanie wydatku za koszt uzyskania przychodów wymaga nie tylko faktycznego zaistnienia zdarzenia gospodarczego, ale również jego odpowiedniego i zgodnego z przepisami udokumentowania. Faktury, które nie odzwierciedlają rzeczywistego przebiegu operacji gospodarczych między wskazanymi w nich podmiotami, nie stanowią podstawy do zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów.

Stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej można wydać, nawet jeśli upłynął znaczny czas od wydania decyzji i mimo zmian prawnych po dacie wydania zaskarżonej decyzji, o ile rażące naruszenie prawa oraz brak nieodwracalnych skutków prawnych zostało prawomocnie ustalone w toku wcześniejszych postępowań.

Zasada lex retro non agit oznacza, że nowe przepisy prawa nie mogą być stosowane wstecz do stanów faktycznych zaistniałych przed ich wejściem w życie, chyba że ustawodawca wprowadzi przepisy intertemporalne wskazujące inaczej.

W postępowaniu dotyczącym wpisu do rejestru potencjalnych historycznych zanieczyszczeń powierzchni ziemi organ ogranicza się wyłącznie do sprawdzenia, czy wykaz ten odpowiada wymaganiom określonym w ustawie, opierając się na danych pozwalających na przypuszczenie o istnieniu zanieczyszczenia, co jest wystarczające do uznania zanieczyszczeń za historyczne.

Wybór metody szacowania nieruchomości w celu ustalenia wysokości odszkodowania za szkody górnicze należy do kompetencji rzeczoznawcy majątkowego i nie może być swobodnie kwestionowany przez sąd, jeśli operat uwzględnia wymagane kryteria oceny wartości nieruchomości. Odszkodowanie nie może przewyższać wartości rzeczywistej szkody, uwzględniając naturalne zużycie budynku.

Zaskarżenie postanowienia organu dotyczącego odmowy utajnienia akt w postępowaniu spornym, w sytuacji niewskazania przepisu umożliwiającego złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, jest niedopuszczalne, co wynika z subsydiarnego stosowania przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego oraz Prawa własności przemysłowej.

Pojazdy, które zostały przekazane na części i które były nielegalnie przemieszczone do Polski bez zgłoszenia i wymaganej zgody, stanowią odpady w rozumieniu prawa unijnego i krajowego, co uzasadnia zastosowanie sankcji w postaci administracyjnej kary pieniężnej.

Posiadanie interesu prawnego jest niezbędnym warunkiem do uznania podmiotu za stronę w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej. Bez wykazania konkretnych naruszeń norm prawa materialnego, wynikających z planowanej inwestycji, nie można uznać za stronę podmiotu powołującego się wyłącznie na interes faktyczny.

Późniejsze odebranie pisma przez podatnika, nie może wywoływać żadnego skutku prawnego i nie może wpływać na wydłużenie terminów procesowych.

Kara umowna za zwłokę może być zastrzeżona jedynie wtedy, gdy dłużnik ponosi odpowiedzialność za nieterminowe wykonanie zobowiązania; nie jest ona natomiast należna w przypadku opóźnienia spowodowanego okolicznościami niezależnymi od dłużnika (art. 476 k.c.).

Jeżeli rozstrzygnięcie o odmowie rozłożenia na raty zapłaty zaległości podatkowej zostało dokonane w ramach uznania administracyjnego oraz poprawnie uzasadnione, to sąd administracyjny nie może kwestionować rozstrzygnięcia merytorycznego będącego wynikiem dokonanego przez organ wyboru, do którego upoważnia go art. 67a § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej.

Instrumentalne wszczęcie postępowania karnoskarbowego w celu zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego nie może być domniemywane, lecz musi wynikać z oceny konkretnych okoliczności faktycznych, w tym dowodów wskazujących na pozorność działań podejmowanych w ramach tego postępowania.

Wydanie decyzji przez organ odwoławczy na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256 ze zm.) pomimo pozbawienia strony udziału w postępowaniu przed organem pierwszej instancji, nie powoduje naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, o ile zakres okoliczności faktycznych konieczny do wyjaśnienia

Informacje objęte tajemnicą przedsiębiorstwa, które mogą narazić podmiot na szkodę lub utratę przewagi konkurencyjnej, mogą być prawidłowo wyłączone z udostępnienia w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, nawet jeśli są częścią umów związanych z realizacją zamówienia publicznego.

Dla ustalenia nowego okresu zasiłkowego decydujące znaczenie ma medyczna ocena ustania poprzedniej niezdolności do pracy. Jeżeli ubezpieczony po zakończeniu jednego okresu zasiłkowego nie odzyskał zdolności do pracy z powodu tego samego schorzenia (nawet jeśli w późniejszym okresie współistnieje inne schorzenie), to okresy te należy traktować jako jedną, ciągłą niezdolność do pracy, a nowy okres zasiłkowy

Nałożenie kary pieniężnej za nieosiągnięcie wymaganych poziomów recyklingu jest niezależne od wykazania winy podmiotu, opiera się na odpowiedzialności obiektywnej, gdzie nieosiągnięcie poziomów recyklingu skutkuje obowiązkiem uiszczenia kary ustalonej na podstawie przepisów ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.

Przekazanie wniosku do organu właściwego przez organ nieposiadający kompetencji w danej sprawie, w trybie art. 65 § 1 K.p.a., ma charakter czynności materialno-technicznej i nie podlega zaskarżeniu, tym samym zażalenie na takie przekazanie jest niedopuszczalne.

W postępowaniu dotyczącym opodatkowania przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach podatnik musi udowodnić ich legalność, wskazując tytuł, kwotę i okres uzyskania, a w przypadku przychodów nieopodatkowanych – uprawdopodobnić ich pochodzenie zgodnie z art. 25g ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Budowa kortu tenisowego na terenie określonym jako zabudowa zagrodowa w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego wymaga zgodności z przeznaczeniem terenu określonym w planie, a brak takiej zgodności uzasadnia wniesienie sprzeciwu przez organ administracji architektoniczno-budowlanej.

Decyzje dotyczące przekazania mienia ogólnonarodowego gminie w trybie uznania administracyjnego muszą opierać się na wykazaniu aktualnego związku tego mienia z realizacją zadań własnych gminy. W przypadku istniejącego takiego związku, należy rozważyć również interes społeczny i słuszny interes strony przy podejmowaniu decyzji.

Nałożenie kary pieniężnej za nieosiągnięcie wymaganego poziomu recyklingu według art. 9x ust. 2 pkt 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach opiera się na zasadzie odpowiedzialności obiektywnej, niezależnie od winy podmiotu ponoszącego odpowiedzialność.

Wysokość przewidywanego zobowiązania podatkowego ma charakter deklaratoryjny i nie stanowi o rzeczywistej wysokości zobowiązania podatkowego, która to określana jest dopiero w decyzji wymiarowej. Istotą decyzji zabezpieczającej jest dokonanie zabezpieczenia środków na zobowiązanie podatkowe, a nie precyzyjne wykazania wysokości tego zobowiązania. Kwestia szczegółowego badania wysokości zobowiązania

Podmiot wpisany do rejestru w zakresie odbierania odpadów ma obowiązek złożenia sprawozdania zerowego nawet bez faktycznej działalności, a przepisy art. 189f k.p.a. mogą być stosowane w zakresie odstąpienia od kar administracyjnych, jeśli spełnione są odpowiednie przesłanki.