Odpowiedzialność członka zarządu na podstawie art. 116 Ordynacji podatkowej ma charakter formalny i obejmuje każdą osobę pełniącą tę funkcję w okresie powstania zaległości podatkowych, niezależnie od faktycznego zaangażowania w sprawy spółki oraz zakresu wykonywanych obowiązków.

Jedną z zasadniczych przesłanek przywrócenia terminu jest brak winy w jego uchybieniu. Brak winy można przyjąć tylko wtedy, gdy wnioskodawca nie mógł przezwyciężyć przeszkody w zachowaniu terminu, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. Przywrócenie terminu nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.

Ustalanie wysokości opłaty stałej za pobór wód podziemnych według art. 271 ust. 2 Prawa wodnego dokonywane jest bez uwzględnienia stosunku ilości pobranej wody do dostępnych zasobów wód do końca 2023 roku, co zgodnie z art. 561 Prawa wodnego nie uzależnia wysokości opłaty od dostępnych zasobów, co zmieniono ustawą z 2023 roku eliminując to kryterium.

Do końca 2023 roku przy ustalaniu opłaty stałej za pobór wód podziemnych nie uwzględnia się stosunku ilości wody możliwej do pobrania do dostępnych zasobów wód podziemnych, zgodnie z przepisami przejściowymi ustawy Prawo wodne.

Przy ustalaniu wysokości opłaty stałej za pobór wód podziemnych, do końca 2023 r., nie istniał obowiązek uwzględnienia stosunku ilości możliwej do pobrania wody na podstawie pozwoleń wodnoprawnych do dostępnych zasobów wód podziemnych.

Roszczenie wierzyciela hipotecznego oparte na odpowiedzialności rzeczowej nie wygasa z upływem terminu przedawnienia wierzytelności osobistej, a domniemanie zgodności wpisu hipoteki z rzeczywistym stanem prawnym może być wzruszone tylko w postępowaniu przewidzianym w art. 10 ustawy o księgach wieczystych i hipotece.

Art. 271 ust. 2 Prawa wodnego, w połączeniu z art. 561, do czasu wprowadzenia nowelizacji w 2023 r. nie wymagał uwzględnienia stosunku ilości pobranej wody do dostępnych zasobów wód podziemnych przy ustalaniu opłaty stałej, co oznacza, że brak uwzględnienia tego kryterium nie naruszał prawa.

W art. 119a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2018 r. poz. 800 ze zm.) sformułowano trzy przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby doszło do unikania opodatkowania: po pierwsze czynność lub czynności podjęte zostały przede wszystkim w celu osiągnięcia korzyści podatkowej; po drugie czynności te są sprzeczne z „przedmiotem i celem” ustawy; po trzecie sposób

Odmowa uwzględnienia wniosku z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (jednolity tekst: Dz. U. z 2024 r., poz. 479) o rozłożeniu należności z tytułu składek na raty następuje w formie decyzji administracyjnej, od której przysługuje odwołanie do sądu w terminie i według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego (art. 83 ust. 1 i ust

Dwukrotne zwiększenie ilości przetwarzanych odpadów niebezpiecznych stanowi istotną zmianę pozwolenia zintegrowanego. Brak odpowiedniej kontroli procesu technologicznego uzasadnia odmowę takiej zmiany zgodnie z wymogami ochrony środowiska.

Art. 271 ust. 2 Prawa wodnego nie nakładał, do 31 grudnia 2023 r., obowiązku uwzględniania proporcji ilości wody podziemnej, która może być pobrana na podstawie pozwoleń, do dostępnych zasobów wód podziemnych przy ustalaniu opłat stałych za pobór wód podziemnych zgodnie z tymczasowym trybem określonym w art. 561 ustawy.

Zlecenie producentowi wykonania wyrobu według określonego wzoru w celu jego dalszej sprzedaży nie stanowi działalności wytwórczej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, lecz działalność usługową w zakresie handlu, uprawniającą do zastosowania 3% stawki ryczałtu przewidzianej w art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. b

Złożenie zgłoszenia SD-Z2 skutkuje zwolnieniem z podatku od spadków i darowizn wyłącznie wtedy, gdy zostało dokonane w ustawowym terminie, tj. nie później niż w ciągu 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się postanowienia sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub od zarejestrowania aktu poświadczenia dziedziczenia przez notariusza.

W przypadku zmiany umowy spółki polegającej na przekształceniu spółki jawnej w spółkę komandytową opodatkowaniu - jako zwiększenie majątku spółki osobowej - podlegać będzie różnica pomiędzy wartością majątku wniesionego do spółki komandytowej a wartością opodatkowanych uprzednio wkładów wniesionych do spółki jawnej.

Prawo materialne i proceduralne nie przewiduje podwójnego rozstrzygania tej samej kwestii administracyjnej, jeżeli została ona już prawomocnie rozstrzygnięta wcześniej, nawet w kontekście zmieniających się przepisów. W przypadku stwierdzenia takiej sytuacji postępowanie administracyjne powinno zostać umorzone.

Roszczenie o zwrot wywłaszczonej nieruchomości na podstawie art. 136 ust. 3 u.g.n. przysługuje wyłącznie poprzedniemu właścicielowi, którym jest podmiot, który w chwili wywłaszczenia był zarejestrowany jako właściciel w księdze wieczystej lub innym rejestrze, a nie posiadacz samoistny nieruchomości.

Maszty flagowe do wysokości 12 metrów mogą być uznane za obiekty małej architektury w rozumieniu lokalnej uchwały krajobrazowej, co wyłącza je z konieczności dostosowania do nowych wymogów reklamowych, jeśli istniały w chwili wejścia w życie przedmiotowej uchwały.

Decyzja administracyjna przekazująca nieruchomości w użytkowanie na rzecz organizacji społecznej może być uznana za prawidłową, jeżeli spełnia wymagania umocowania prawnego wynikające z przepisów prawa obowiązujących w dacie jej wydania, a użycie nieprecyzyjnych terminów niekoniecznie kwalifikuje się jako rażące naruszenie prawa.

Przepisy przejściowe ustawy Prawo wodne wyłączające obowiązek uzależnienia wysokości opłaty stałej za pobór wód podziemnych od stosunku maksymalnej ilości pobranej wody do dostępnych zasobów wód podziemnych obowiązują do końca 2023 roku.

Decyzja administracyjna, która rozstrzyga sprawę już rozpoznaną i zakończoną ostateczną decyzją umarzającą postępowanie, jest nieważna na podstawie zasady powagi rzeczy osądzonej (res iudicata), co uniemożliwia ponowne wszczęcie postępowania w tej samej sprawie.

Decyzja kończąca postępowanie przez umorzenie korzysta z ochrony prawomocności i jej wzruszenie może nastąpić jedynie w nadzwyczajnych trybach przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego; ponowne wszczęcie postępowania w tej samej sprawie jest niedopuszczalne ze względu na powagę rzeczy osądzonej.

Decyzja o umorzeniu postępowania administracyjnego, jako decyzja ostateczna, zamyka możliwość ponownego rozstrzygania tej samej sprawy, co skutkuje nieważnością późniejszej decyzji rozstrzygającej co do istoty sprawy już osądzonej.

Decyzja ostateczna umarzająca postępowanie administracyjne w danej sprawie zyskuje ochronę prawną i może być wzruszona wyłącznie w nadzwyczajnych trybach przewidzianych przez Kodeks postępowania administracyjnego. Wydanie nowej decyzji rozstrzygającej co do istoty sprawę już uprzednio umorzoną jest nieważne z powodu powagi rzeczy osądzonej.

Momentem poniesienia wydatków kwalifikujących się do objęcia pomocą w postaci zwolnienia podatkowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 63b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest, zgodnie z metodą kasową, moment zapłaty tych kosztów, niezależnie od momentu oddania do używania środków trwałych wchodzących w skład inwestycji.