Decyzja administracyjna w postępowaniu dotyczącym udostępnienia informacji publicznej nie musi zawierać podpisu osoby wydającej decyzję, aby mogła być uznana za akt wywołujący skutki prawne, pod warunkiem że zawiera treść umożliwiającą zidentyfikowanie zaskarżanego rozstrzygnięcia i jest odpowiednio doręczona stronie.

W przypadku wystąpienia tożsamości podmiotowej i przedmiotowej składanych wniosków świadczeniowych, przy niezmienionym stanie prawnym i faktycznym, stosuje się zasadę ne bis in idem, wykluczającą możliwość ponownego rozstrzygania tej samej sprawy, co skutkuje utrzymaniem w mocy wcześniejszych rozstrzygnięć administracyjnych i sądowych.

Zasady ustalania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy funkcjonariuszy policji oparte na przepisach sprzed daty nowelizacji mają zastosowanie również do stanów faktycznych zaistniałych przed wejściem w życie nowelizujących przepisów, o ile nowelizacja nie wprowadza w tym zakresie odmiennych regulacji mających moc wstecz.

W sytuacji zatem, gdy w momencie wydawania decyzji jeden z warunków przysługiwania prawa do danego świadczenia rodzinnego nastąpi po miesiącu złożenia wniosku w tej sprawie, to organ administracji jest nie tylko uprawniony, lecz wręcz zobowiązany uwzględnić daną okoliczność. Oczywiste jest bowiem, że określone świadczenie rodzinne może być stronie przyznane tylko wówczas, gdy wszystkie warunki będą

Postępowanie podatkowe dotyczące zwolnienia z podatku od nieruchomości staje się bezprzedmiotowe, gdy skarżący złożył wymagane dokumenty potwierdzające prawo do korzystania ze zwolnienia, a nie występuje żądanie przyznania nowego zwolnienia, co uniemożliwia merytoryczne rozstrzygnięcie przez organ podatkowy.

Celem postępowania w sprawie o stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji podatkowej nie jest orzekanie o prawach i obowiązkach strony, wynikających z przepisów materialnego prawa podatkowego, jak w postępowaniu odwoławczym, lecz zbadanie decyzji wydanej w postępowaniu zwykłym wyłącznie pod kątem istnienia przesłanek enumeratywnie wymienionych w art. 247 § 1 Ordynacji podatkowej.

Sukcesor prawny spółki ma prawo do dochodzenia zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego, który stwierdził niekonstytucyjność przepisu określającego wysokość tej opłaty.

Zwrot opłaty pobranej na podstawie przepisu uznanego za niekonstytucyjny przez Trybunał Konstytucyjny stanowi obowiązek organu administracji, mimo że przepis obowiązywał w chwili jego stosowania, a skarżący może dochodzić zwrotu tej opłaty na drodze postępowania sądowoadministracyjnego.

Organy administracji publicznej zobowiązane są do dokonania zwrotu części opłaty za wydanie karty pojazdu, jeżeli przepis rozporządzenia na podstawie którego opłata została pobrana, zostanie uznany za niezgodny z Konstytucją przez Trybunał Konstytucyjny, nawet jeśli wyrok ten nastąpił już po dokonaniu poboru tej opłaty.

Bezskuteczność egzekucji jest kluczową przesłanką dla orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej. W sytuacji, gdy organ nie wykazał tej bezskuteczności, nie można uznać, że spełnione zostały wszystkie pozytywne przesłanki orzeczenia.

Zgodnie z art. 115 § 1 Ordynacji podatkowej w ramach prowadzonego postępowania w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich organ podatkowy ma obowiązek wykazać jedynie istnienie zaległości podatkowych spółki oraz fakt bycia komplementariuszem.

Członek zarządu może uwolnić się od odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki, jeżeli we właściwym czasie zgłosi wniosek o ogłoszenie upadłości spółki.

Z art. 6 ust. 1 pkt 11a lit. e) ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynika, że wyłącznym przedmiotem działalności podmiotu prowadzącego program emerytalny ma być gromadzenie środków pieniężnych i ich lokowanie, a nie prowadzenie jakichkolwiek innych inwestycji o alternatywnym charakterze, w tym na rzecz uczestników programu emerytalnego.

Nie wszystkie działania podejmowane przez podatnika w ramach jego działalności gospodarczej kwalifikują się jako działalność badawczo-rozwojowa, a dla zaliczenia wydatków do kosztów kwalifikowanych należy precyzyjnie wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej, zgodnie z kryteriami określonymi w przepisach prawa podatkowego dotyczących działalności badawczo-rozwojowej.

Przy ocenie właściwego czasu do zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, o którym mowa w art. 116 § 1 pkt 1 lit. b) Ordynacji podatkowej, należy uwzględnić kwoty zobowiązań podatkowych powstających z mocy prawa, które nie zostały zadeklarowane w ogóle, bądź we właściwej wysokości w terminach przewidzianych w ustawie także wówczas, gdy decyzje podatkowe określające

Stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. wymaga wykazania oczywistego i rażącego naruszenia prawa, które to naruszenie musi mieć znacznie większą wagę aniżeli stabilność decyzji ostatecznej. Różnorodne interpretacje przepisów prawa przez różne organy administracyjne nie stanowią rażącego naruszenia prawa.

Prawidłowa wykładnia przepisu art. 116 § 2 Ordynacji podatkowej prowadzi do wniosku, że ustawodawca w omawianym przepisie nie odwołał się do formalnego statusu danej osoby, lecz podkreślał, że chodzi o "pełnienie obowiązków" członka zarządu. Uprawnia to organy podatkowe do czynienia ustaleń, czy w danych okolicznościach faktycznych w rozpatrywanej sprawie można mówić o rzeczywistym (aktywnym) pełnieniu

Postępowanie podatkowe w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji podatkowej jest postępowaniem w nowej sprawie, której przedmiotem jest ustalenie istnienia jednej z przesłanek pozytywnych stwierdzenia nieważności decyzji oraz ustalenie, czy nie zachodzi przesłanka negatywna. W postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji organ nadzoru nie może rozpatrywać sprawy co do jej istoty, a więc odnośnie

Specyfika postępowania w sprawie o wydanie interpretacji indywidualnej polega m.in. na tym, że organ podatkowy "porusza się" tylko w ramach stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz wyrażonej przez niego oceny prawnej. Organy interpretacyjne nie są uprawnione ani do ustalania i dowodowego weryfikowania stanu faktycznego, ani też do udzielania interpretacji w

Niewypłacalność pracodawcy zachodzi w przypadku, gdy został zgłoszony wniosek o wszczęcie postępowania zbiorowego w oparciu o niewypłacalność pracodawcy, który następnie w fazie rozpoznawczej został uwzględniony bądź oddalony z powodu braku środków na koszty postępowania. Wydanie odpowiedniego orzeczenia na skutek złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości jest zatem warunkiem uznania pracodawcy za niewypłacalnego

Koniecznym warunkiem prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy o samowolę budowlaną jest szczegółowe ustalenie stanu faktycznego, obejmujące zakres, czasokres i inwestora rozbudowy, a także właściwa analiza zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz zgromadzenie wszystkich dowodów przez organ I instancji.

W przypadku, gdy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego utracił moc, organy administracyjne nie mogą uznać, że istnieje obowiązujący plan wykluczający zabudowę na danym terenie, co wymaga uzyskania decyzji o warunkach zabudowy dla legalizacji obiektu budowlanego.

Polityczne prawo do informacji publicznej, jako ważny element funkcjonowania ustroju demokratycznego w Polsce, polega zatem nie tylko na otrzymywaniu informacji publicznej i zapoznaniu się z nią, ale również na prawie do jej upowszechniania w dowolny sposób przez podmiot, który informację publiczną otrzymał.

Stosowanie art. 9 ust. 1 ustawy o szczególnych rozwiązaniach w sprawach dotyczących wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop policjantów zwolnionych przed 6 listopada 2018 r. jest zgodne z Konstytucją RP oraz wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego, pod warunkiem przyjęcia wykładni zapewniającej ekwiwalentność świadczenia pieniężnego za niewykorzystane świadczenie urlopowe, co nie stanowi