Roszczenie odszkodowawcze za wywłaszczenie nieruchomości przedawnia się zgodnie z art. 39 ust. 1 dekretu z dnia 26 kwietnia 1949 r., co wyklucza zastosowanie przepisów art. 129 ust. 5 pkt 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami do przedawnionych roszczeń.

Przepis art. 29 ust. 2 ustawy o drogach publicznych znajduje zastosowanie, gdy niemożność korzystania ze zjazdu publicznego wynika z przebudowy drogi dokonanej przez organ drogowy, a sytuacja ta nie jest zawiniona przez właściciela zjazdu.

Dokumenty robocze, takie jak ekspertyzy i korespondencja wewnętrzna niemające charakteru stanowiska organu, nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Orzeczenie o stopniu niepełnosprawności wydane przed nowelizacją przepisów w 2014 roku, które nie zawiera symboli wskazujących na spełnianie nowych przesłanek, nie jest wystarczające do wydania karty parkingowej zgodnie z aktualnie obowiązującymi przepisami.

W sytuacji gdy w postępowaniu dochodzi do zarzutów zarówno bezczynności, jak i przewlekłości postępowania administracyjnego, Sąd zobowiązany jest każdorazowo w uzasadnieniu wyroku wskazać, które działania organu miały w jego ocenie charakter bezczynności, a które przewlekłości oraz które z tych działań ocenia jako bezczynność rażąco naruszającą prawo, a które jako przewlekłe prowadzenie postępowania

Raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko ma szczególną wartość dowodową w postępowaniu dotyczącym oceny środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia i może być zakwestionowany jedynie poprzez kontrekspertyzę o równie kompleksowym charakterze.

W zakresie ustalania opłat z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności, działania Agencji Mienia Wojskowego realizujące zadania związane z zakwaterowaniem żołnierzy zawodowych nie mogą być utożsamiane z prowadzeniem przez nią działalności gospodarczej.

Działania Agencji Mienia Wojskowego związane z gospodarowaniem nieruchomościami Skarbu Państwa przeznaczonymi do zakwaterowania żołnierzy zawodowych nie stanowią działalności gospodarczej, a tym samym nie powodują konieczności uiszczania wyższych opłat z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności tych nieruchomości.

Działalność Agencji Mienia Wojskowego polegająca na gospodarowaniu nieruchomościami mieszkaniowymi dla potrzeb zakwaterowania żołnierzy zawodowych nie stanowi działalności gospodarczej i nie podlega opodatkowaniu w sposób przewidziany dla przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą.

Gospodarowanie mieniem Skarbu Państwa w celu zaspokojenia uprawnień zakwaterowania żołnierzy zawodowych, jako zadanie ustawowo nałożone na Agencję Mienia Wojskowego, nie stanowi działalności gospodarczej.

Prowadzenie przez Agencję Mienia Wojskowego zadań związanych z gospodarowaniem powierzonym mieniem Skarbu Państwa i zakwaterowaniem żołnierzy zawodowych nie jest tożsame z prowadzeniem działalności gospodarczej, w związku z czym nie może być kwalifikowane jako działalność gospodarcza w rozumieniu ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo

Działania Agencji Mienia Wojskowego związane z gospodarowaniem nieruchomościami mieszkaniowymi Skarbu Państwa, przeznaczonymi na zaspokojenie uprawnień żołnierzy zawodowych do zakwaterowania, nie stanowią działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów na cele mieszkaniowe w prawo własności.

Odpowiedzialność członka zarządu za zaległości podatkowe spółki nie jest wyłączona nawet w sytuacji, gdy zobowiązania podatkowe zostały określone decyzją organu podatkowego po zaprzestaniu przez niego pełnienia funkcji, jeżeli zobowiązania te stają się wymagalne z mocy prawa w wyniku niewykonania przez spółkę obowiązku podatkowego w określonych terminach płatności.

Odpowiedzialność członka zarządu za zaległości podatkowe spółki nie jest wyłączona nawet w sytuacji, gdy zobowiązania podatkowe zostały określone decyzją organu podatkowego po zaprzestaniu przez niego pełnienia funkcji, jeżeli zobowiązania te stają się wymagalne z mocy prawa w wyniku niewykonania przez spółkę obowiązku podatkowego w określonych terminach płatności.

Za nienależnie pobrane świadczenie wychowawcze uznaje się takie, które zostało wypłacone w okresie, gdy osoba uprawniona do świadczenia lub członek jej rodziny podlega ustawodawstwu innego państwa w zakresie świadczeń na rodzinę w związku ze stosowaniem przepisów o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, co stanowi podstawę do orzeczenia o jego zwrocie w drodze decyzji administracyjnej.

Jedynym dowodem uprawniającym jednostkę samorządu terytorialnego do uzyskania subwencji na uczniów niepełnosprawnych są aktualne orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego. Brak takich orzeczeń wyklucza możliwość uzyskania subwencji.

Dofinansowanie wynagrodzeń pracowniczych na podstawie art. 15g Tarczy Antykryzysowej nie przysługuje podmiotom, które nie prowadzą kwalifikowanej działalności gospodarczej, a jedynie działalność oświatową.

Za nienależnie pobrane świadczenia rodzinne uznaje się świadczenia wypłacone w sytuacji, gdy po ich przyznaniu wojewoda stwierdzi zastosowanie przepisów o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego i organ właściwy uchyli decyzję przyznającą to świadczenie, co stanowi podstawę do jego zwrotu bez względu na późniejsze czynności związane z ponownym rozpoznaniem prawa do świadczenia.

Działalność Agencji Mienia Wojskowego związana z zarządzaniem mieniem Skarbu Państwa powierzonym na cele zakwaterowania żołnierzy zawodowych nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów prawa i tym samym nie podlega opłacie za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności związanej z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Agencja Mienia Wojskowego nie jest przedsiębiorcą w rozumieniu prawa w zakresie gospodarowania nieruchomościami przeznaczonymi na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych żołnierzy zawodowych, a zakwaterowanie żołnierzy w kontekście stosunku służbowego nie stanowi działalności gospodarczej, co ma istotne znaczenie dla ustalenia opłat za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności.

Działania Agencji Mienia Wojskowego w zakresie gospodarowania nieruchomościami przeznaczonymi do zakwaterowania żołnierzy zawodowych nie stanowią działalności gospodarczej w rozumieniu prawa przedsiębiorców, a tym samym takie działania nie podlegają opłatom za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności.

Działalność Agencji Mienia Wojskowego, polegająca na zakwaterowaniu żołnierzy zawodowych w lokalach mieszkalnych, nie kwalifikuje się jako działalność gospodarcza w kontekście ustalania opłaty przekształceniowej prawa użytkowania wieczystego w prawo własności.

Gospodarowanie przez Agencję Mienia Wojskowego mieniem Skarbu Państwa przeznaczonym na zakwaterowanie żołnierzy zawodowych nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy Prawo przedsiębiorców. Z tego względu, opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości gruntowej związanej z tym zakwaterowaniem nie powinny być ustalane z perspektywy działalności

W przypadku gospodarowania przez Agencję Mienia Wojskowego nieruchomościami mieszkaniowymi przeznaczonymi na zakwaterowanie żołnierzy zawodowych, nie jest ona traktowana jako przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą, a wynikające z tego zadania własne Agencji są odrębne od prowadzenia przez nią działalności gospodarczej w świetle obowiązujących przepisów.