Umowa pożyczki zawarta przed 26 sierpnia 2011 r., która przewiduje możliwość wypłaty i spłaty pożyczki w walucie obcej, nawet z opcją spłaty w złotych, jest umową pożyczki walutowej, a nie denominowanej, i pozostaje ważna mimo eliminacji przeliczników walutowych.

Zarządzenie powierzenia pełnienia obowiązków kierownika samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej bez przeprowadzenia procedury konkursowej i bez podstawy prawnej stanowi istotne naruszenie prawa skutkujące jego nieważnością.

Odmowa udostępnienia informacji publicznej jest zasadna, jeżeli ujawnienie tych informacji prowadziłoby do naruszenia tajemnicy przedsiębiorcy, co jest dopuszczalne na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Tajemnica przedsiębiorstwa obejmuje informacje mające wartość gospodarczą, których ujawnienie mogłoby wpłynąć na sytuację ekonomiczną przedsiębiorcy.

Organ zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej musi jasno i rzetelnie uprawdopodobnić nieposiadanie wnioskowanej informacji, nie spełniając tego obowiązku, może być uznany za będący w bezczynności, co stanowi naruszenie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Art. 15h ust. 1 pkt 2 ustawy covidowej przedłuża ważność orzeczeń o niepełnosprawności nie tylko na potrzeby kart parkingowych czy spraw społecznych, ale również w sprawach o ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego.

Przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego nie może być uzależnione od istnienia innych osób zobowiązanych alimentacyjnie, zdolnych do podzielenia się obowiązkami opiekuńczymi, jeśli osoba wnioskująca o świadczenie faktycznie sprawuje pełną i całodobową opiekę nad członkiem rodziny wymagającym stałej pomocy, co uniemożliwia jej podjęcie pracy zarobkowej.

Przy ocenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego istotne jest ustalenie, czy zakres opieki nad osobą niepełnosprawną w sposób realny uniemożliwia opiekunowi podjęcie zatrudnienia bądź zmusza do rezygnacji z pracy, przy czym fakt wcześniejszej rezygnacji nie wyklucza przyznania świadczenia jeżeli w chwili decydowania istnieje bezpośredni związek między koniecznością sprawowania opieki a niemożnością

W przypadku sprawowania stałej i długotrwałej opieki nad osobą niepełnosprawną, która uniemożliwia podjęcie przez opiekuna jakiejkolwiek pracy zarobkowej, osoba ta ma prawo do świadczenia pielęgnacyjnego niezależnie od potencjalnego obciążenia obowiązkiem alimentacyjnym innych członków rodziny.

W przypadku kiedy świadczenie pielęgnacyjne przysługujące osobie sprawującej opiekę nad członkiem rodziny jest wyższe od otrzymywanej przez nią emerytury, możliwe jest zawieszenie prawa do emerytury i uzyskanie świadczenia pielęgnacyjnego, co jest zgodne z zasadą sprawiedliwości społecznej i równości wobec prawa.

Świadczenie pielęgnacyjne przysługuje osobie sprawującej opiekę nad niepełnosprawnym członkiem rodziny, jeżeli faktycznie nie może ona podjąć zatrudnienia z powodu konieczności stałej, całodobowej opieki nad osobą niepełnosprawną, a okoliczność istnienia innych osób zobowiązanych do alimentacji nie stanowi przeszkody do przyznania tego świadczenia.

Stwierdzenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego wymaga oceny, czy zakres i intensywność sprawowanej opieki nad osobą niepełnosprawną uniemożliwia opiekunowi podjęcie zatrudnienia lub pracy zarobkowej, przy czym ocena ta powinna uwzględniać aktualne potrzeby i stan zdrowia osoby podlegającej opiece oraz możliwości i realia życiowe opiekuna.

Osoba pobierająca rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy może ubiegać się o świadczenie pielęgnacyjne, pod warunkiem zawieszenia wypłaty swojej renty.

Wydatki poniesione na szkolenia i uzyskanie licencji pilota przed rozpoczęciem działalności gospodarczej nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów. Jednakże wydatki na uzyskanie uprawnień pilota, poniesione po rozpoczęciu działalności, mogą być kosztem podatkowym, jeśli mają związek z działalnością gospodarczą. Zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na uzyskanie licencji

Niezłożenie wniosku o ogłoszenie upadłości spółki we właściwym czasie przez członka zarządu skutkuje solidarną odpowiedzialnością tego członka za zaległości podatkowe spółki, niezależnie od przyczyny niewypłacalności i rodzaju zobowiązań. Przesłanka egzoneracyjna z art. 116 § 1 pkt 1 lit. a Ordynacji podatkowej odnosi się do zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości, a nie do skutku tego wniosku, jakim

Interes publiczny może uzasadniać odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej na przewoźnika, jeżeli formalne uchybienie nie stwarza realnego zagrożenia dla uszczuplenia dochodów podatkowych, a sankcja byłaby nadmiernie dolegliwa w stosunku do faktycznych okoliczności sprawy.

Po 31 grudnia 2022 r. dokonywanie odpisów amortyzacyjnych od lokali mieszkalnych nabytych przed 1 stycznia 2022 r. oraz ich zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów nie jest możliwe w świetle art. 22c pkt 2 ustawy o PIT, mimo przepisów przejściowych zezwalających na taką amortyzację do końca 2022 r. Amortyzacja lokali mieszkalnych po 31 grudnia 2022 r.

Wykładnia art. 127 ust. 1 Prawa upadłościowego powinna uwzględniać okoliczności konkretnej sprawy, w tym zgodny zamiar stron, cel transakcji oraz zasady współżycia społecznego, przy czym czynność prawną należy oceniać pod kątem obiektywnych mierników rynkowych, a nie tylko subiektywnych intencji stron.

Podatnik, mimo nabycia lokali mieszkalnych przed 1 stycznia 2022 r., nie może dokonywać odpisów amortyzacyjnych od takich lokali w latach 2023 i następnych ze skutkiem podatkowym, zgodnie z nowelizacją ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2021 r. poz. 2105). Amortyzacja lokali mieszkalnych po 31 grudnia 2022 r.

Zgodnie z przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej, motywy towarzyszące wnioskodawcy przy zgłoszeniu żądania udostępnienia informacji publicznej nie mogą stanowić podstawy do odmowy dostępu do tych informacji. Nadużycie prawa dostępu do informacji publicznej nie jest przewidziane w ustawie jako podstawa odmowy udostępnienia informacji.

Orzeczenie o całkowitej niezdolności do pracy nie wyklucza możliwości uzyskania świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia w celu sprawowania opieki nad osobą niepełnosprawną, jeżeli opiekun nie podejmuje zatrudnienia z powodu konieczności opieki, a nie ze względu na swoją niezdolność do pracy.

Uprawnienie do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy nie wyklucza możliwości przyznania świadczenia pielęgnacyjnego, jednak osoba uprawniona musi dokonać wyboru poprzez zawieszenie prawa do renty, eliminując w ten sposób przesłankę negatywną wyłączającą prawo do świadczenia pielęgnacyjnego.

Osoba ubiegająca się o ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego powinna sprawować opiekę nad osobą niepełnosprawną w wymiarze, który obiektywnie zmusza ją do rezygnacji z dotychczasowego zatrudnienia, bądź wyklucza możliwość podjęcia zatrudnienia (lub innej pracy zarobkowej). Istotna jest tu również ocena, czy zakres sprawowanej opieki wypełnia ustawowe przesłanki, warunkujące ustalenie tego

Warunkiem przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych, osobom wskazanym w art. 17 ust. 1 pkt 4 tej ustawy, innym niż spokrewnione w pierwszym stopniu z osobą wymagającą opieki, jest legitymowanie się przez rodziców osoby wymagającej opieki, osoby spokrewnione w pierwszym stopniu z osobą wymagającą opieki

Prawo do zasiłku pielęgnacyjnego ustala się od miesiąca, w którym złożono wniosek o ustalenie stopnia niepełnosprawności, przy czym data przyznania świadczenia uzależniona jest od spełnienia wszystkich wymaganych przesłanek określonych w ustawie o świadczeniach rodzinnych.