Dla wydania decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości na podstawie art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami wystarczy, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dopuszcza realizację inwestycji celu publicznego bez konieczności precyzyjnego określenia jej lokalizacji w planie.
Zastosowanie trybu z art. 155 k.p.a. jest wykluczone w odniesieniu do decyzji związanej, przy której organ administracji nie ma luzu decyzyjnego, a skutki prawne, zgodnie z art. 98 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, następują z mocy prawa bez potrzeby ich ponownego orzekania w formie decyzji administracyjnej.
Dla zastosowania instytucji z art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami nie jest konieczne precyzyjne określenie lokalizacji inwestycji celu publicznego w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, jeżeli inwestycja ta ma charakter sieciowy (liniowy) i służy realizacji celu publicznego na większym obszarze.
W sprawach dotyczących ustalania odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej, organ administracyjny może prowadzić odrębne postępowania względem różnych zobowiązanych osób, jeżeli ustalenie ich sytuacji dochodowej i bytowej wymaga indywidualnego podejścia, a przepisy prawa nie narzucają obowiązku jednoczesnego rozpatrywania obciążeń wszystkich zobowiązanych w jednym postępowaniu.
Umorzenie postępowania administracyjnego na podstawie art. 105 § 1 k.p.a jest zasadne, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe w odniesieniu do niektórych działek, których granice są ustalone i będzie dokonywane jedynie wznowienie znaków granicznych przez uprawnionego geodetę, a nie przez organ administracji.
Koszty płacy, o których mowa w art. 2 pkt 4a i art. 26a ust. 1a1 pkt 3 ustawy o rehabilitacji dotyczą wyłącznie pracowników niepełnosprawnych, a zwrot środków z PFRON może być nakazany tylko w przypadku nieprawidłowości w odniesieniu do nich.
Wyczerpanie kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów oznacza rozdysponowanie środków poprzez zawarcie umów o dofinansowanie lub wydanie decyzji o dofinansowaniu, a instytucja jest zobowiązana wykazać, że żadna z przesłanek unieważnienia nie zachodzi względem wybranych projektów.
Wojewoda nie ma obowiązku wszczynania postępowania komunalizacyjnego na każdą żądanie gminy, nawet jeśli gmina jest zainteresowana komunalizacją nieruchomości. Obowiązek wojewody do wszczęcia takiego postępowania istnieje tylko wtedy, gdy są ku temu uzasadnione podstawy faktyczne. Pismo ogólnoinformacyjne nie może być uznane za pierwszą czynność procesową wszczynającą postępowanie administracyjne.
Dopuszczalne jest ustalanie w uchwale rady gminy minimalnych pojemności pojemników na odpady oraz częstotliwości ich odbioru na podstawie średnich ilości wytwarzanych odpadów, a opłata za gospodarowanie odpadami nie musi odpowiadać faktycznym kosztom usługi, będąc daniną publicznoprawną.
Uchwała rady gminy dotycząca minimalnych pojemności pojemników oraz częstotliwości odbioru odpadów komunalnych, jeżeli jest spójna z regulaminem utrzymania czystości i porządku, nie narusza przepisów ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach i jest zgodna z prawem.
Stowarzyszenie nie ma legitymacji procesowej do żądania wznowienia postępowania w sprawie zwrotu nienależnie uzyskanej kwoty subwencji oświatowej, ponieważ stroną w takim postępowaniu może być wyłącznie jednostka samorządu terytorialnego.
Złożenie skutecznego oświadczenia o potrąceniu wymaga, aby wierzytelność była wymagalna; jeśli wierzytelność nie jest wymagalna, potrącenie nie wywołuje skutków prawnych.
Postępowanie komunalizacyjne może być wszczęte z urzędu przez Wojewodę jedynie, gdy istnieją odpowiednie ku temu przesłanki prawne i faktyczne, a ogólna korespondencja wokół tej sprawy nie jest równoznaczna z formalnym wszczęciem postępowania administracyjnego.
Zażalenie na postanowienie sądu drugiej instancji o udzieleniu zabezpieczenia podlega rozpoznaniu przez inny skład tego sądu w składzie trzech sędziów (art. 3942 § 13 k.p.c. per analogiam).
Postanowienia umowy uprawniające bank do jednostronnego ustalania kursów walut są niedozwolone, ponieważ pozostawiają zbyt dużą swobodę bankowi i narażają konsumentów na nieprzewidywalne ryzyko, co skutkuje nieważnością całej umowy kredytowej.
Od wniosku o nadanie klauzuli wykonalności prawomocnemu wyrokowi wydanemu przez sąd administracyjny nie pobiera się opłaty, o której mowa w art. 71 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.
Nawierzchnia asfaltowa jako część drogi publicznej jest częścią składową nieruchomości i musi być uwzględniana przy ustalaniu wartości nieruchomości na potrzeby odszkodowania, gdyż wywłaszczenie obejmuje zarówno grunt, jak i jego części składowe.
Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje osobie pełniącej funkcję rodziny zastępczej niespokrewnionej nad niepełnosprawnym dzieckiem, jeżeli przed złożeniem wniosku nie wystąpiła o przysposobienie dziecka i w związku z tym nie ciąży na niej obowiązek alimentacyjny względem dziecka.
Termin 30 dni na wydanie rozstrzygnięcia nadzorczego przez Wojewodę jest terminem prekluzyjnym. Przekroczenie tego terminu powoduje wygaśnięcie uprawnienia nadzorczego. Akt nadzoru wydany po tym terminie jest rozstrzygnięciem zapadłym z naruszeniem przepisów o właściwości i jako taki podlega uchyleniu.
Interes prawny w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej musi być aktualny i konkretne, zaś strona nieposiadająca takich uprawnień materialnoprawnych w chwili ubiegania się o wszczęcie postępowania nie może skutecznie domagać się uznania za stronę tego postępowania.
Osoba uprawniona do renty rolniczej może zawiesić prawo do tego świadczenia, aby ubiegać się o świadczenie pielęgnacyjne, jeżeli spełnia wszystkie pozostałe warunki przyznania świadczenia pielęgnacyjnego.
Wychowankiem młodzieżowego ośrodka wychowawczego, który powinien być wykazywany w informacji stanowiącej podstawę otrzymania dotacji, jest także nieletni, który został skierowany do ośrodka przez właściwego starostę, w okresie od daty otrzymania skierowania do przekazania informacji o niedoprowadzeniu wychowanka do ośrodka.
Zwrot środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych przekazanych tytułem refundacji składek na ubezpieczenia społeczne ulega przedawnieniu po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności, zgodnie z art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej (o.p.), z uwagi na ich charakter jako niepodatkowych należności budżetowych.
Postanowienie sądu administracyjnego o wstrzymaniu wykonania decyzji, zarówno nieprawomocne, jak i prawomocne, stanowi podstawę do obligatoryjnego zawieszenia postępowania egzekucyjnego zgodnie z art. 56 § 1 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.