Kara za wykroczenie przewidziane w art. 431 ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi może polegać wyłącznie na grzywnie, a orzeczenie innej kary stanowi rażące naruszenie prawa materialnego.
Skarga nadzwyczajna, jako pismo procesowe wniesione w konkretnej sprawie indywidualnej, nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, ponieważ nie dotyczy działalności organów władzy publicznej związanej z wykonywaniem zadań publicznych.
Uzyskanie uzgodnienia projektu uchwały o ustanowieniu użytku ekologicznego z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska jest obligatoryjne, a brak takiego uzgodnienia skutkuje nieważnością uchwały z uwagi na istotne naruszenie trybu jej podejmowania.
Nieprawidłowa obsada sądu w postępowaniu odwoławczym, poprzez orzekanie w składzie jednoosobowym zamiast trzyosobowym, stanowi bezwzględną przyczynę uchylenia wyroku z powodu rażącego naruszenia prawa procesowego.
Stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej z powodu rażącego naruszenia prawa wymaga, aby uchybienie miało charakter oczywisty, odnosiło się do istotnych przepisów i wywołało skutki niemożliwe do zaakceptowania z punktu widzenia praworządności. W przypadku decyzji skierowanych do osób zmarłych, nie stanowią one rażącego naruszenia, jeżeli spadkobiercy byli uwzględnieni w postępowaniu.
W sytuacjach wątpliwości odnośnie zgodności danych w rejestrze REGON z rzeczywiście wykonywaną działalnością, organ administracyjny ma obowiązek ustalenia rzeczywistego stanu faktycznego działalności przedsiębiorcy ubiegającego się o zwolnienie z obowiązku opłacania składek, poprzez przeprowadzenie postępowania dowodowego na zasadach określonych w K.p.a.
W przypadku wątpliwości co do faktycznych działań gospodarczych płatnika składek, organy administracji powinny przeprowadzić postępowanie wyjaśniające z uwzględnieniem wszystkich dostępnych środków dowodowych, a nie tylko danych z rejestru REGON.
Zwiększona ilość pracy oraz kwarantanna dokumentów związane z pandemią COVID-19 nie stanowią wystarczających podstaw do przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia, jeśli zgłoszone opóźnienie nie miało charakteru obiektywnie niezależnego od strony.
Obowiązek poinformowania klienta banku o zamiarze przetwarzania danych bez jego zgody, zgodnie z art. 105a ust. 3 Prawa bankowego, nie jest spełniony wyłącznie przez dowód wysłania listu poleconego; bank musi wykazać, że informacja została rzeczywiście doręczona klientowi.
Oddalenie skargi kasacyjnej; brak nowych okoliczności faktycznych w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.; prawomocność decyzji środowiskowej utrzymana. Wnioski o wznowienie postępowania nie zawierały nowych, nieznanych dowodów z dnia decyzji.
Poinformowanie klienta banku o przetwarzaniu jego danych osobowych w trybie art. 105a ust. 3 Prawa bankowego wymaga zapewnienia dowodu skutecznego doręczenia tej informacji, aby można było spełnić proceduralne wymogi legalności tego przetwarzania.
Zasada związania oceną prawną wyrażoną w orzeczeniu sądu administracyjnego oraz wskazań co do dalszego postępowania, wynikająca z art. 153 p.p.s.a., zobowiązuje zarówno organy administracyjne, jak i sądy do uwzględnienia tej oceny prawnej w późniejszych postępowaniach sądowoadministracyjnych, o ile przepisy prawa nie uległy zmianie.
W przypadku przetwarzania odpadów bez wymaganego zezwolenia, zgodnie z ustawą o odpadach, podmiot gospodarczy może zostać obciążony administracyjną karą pieniężną. Posiadanie pozwolenia zintegrowanego obejmującego rodzaje odpadów przetwarzanych jest obligatoryjne, a jego brak lub naruszenie warunków uzasadniają nałożenie kary.
Nieuzyskanie stanowiska organu opiniującego w ustawowym terminie na podstawie art. 41 ust. 6b ustawy o odpadach prowadzi do założenia, że wydano opinię pozytywną. Niespełnienie wymogów czasowych przez organ nie skutkuje milczącym załatwieniem sprawy, a jedynie wywołuje skutek określony przez właściwe przepisy prawa.
Na podstawie art. 48 Prawa budowlanego obiekt wybudowany bez wymaganego pozwolenia na budowę po 2001 roku podlega procedurze legalizacyjnej, a inwestor ma obowiązek dostarczenia potrzebnej dokumentacji w wyznaczonym przez organ terminie, który ma charakter instrukcyjny.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził brak podstaw do umorzenia postępowania egzekucyjnego z powodu przedawnienia zobowiązania podatkowego, uznając zarzuty kasacyjne za nieuzasadnione, przez co skarga została oddalona.
Świadczenie pielęgnacyjne przysługuje osobie, która zrezygnowała z zatrudnienia wyłącznie w celu sprawowania opieki nad osobą z niepełnosprawnością, zgodnie z art. 17 ust. 1 u.ś.r., niezależnie od aktywności zawodowej przed złożeniem wniosku.
Dla ustalenia waloryzacji odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość, początkowym terminem jest data wydania decyzji o odszkodowaniu w pierwszej instancji, a nie data ostatecznej wypłaty; waloryzacja nie wyklucza naliczania odsetek za opóźnienie płatności.
Sąd administracyjny nie jest właściwy do weryfikacji działań Komisji Europejskiej związanych z przydziałem kontyngentów taryfowych; polskie organy celne i sądy są związane decyzjami Komisji.
Opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi ma charakter daniny publicznej i ciąży na właścicielach zamieszkałych nieruchomości niezależnie od korzystania z usług odbioru odpadów przez podmiot prywatny, jako że opłata ta służy finansowaniu systemu gospodarowania odpadami w gminie.
Interes prawny jako przesłanka bycia stroną w postępowaniu administracyjnym może wynikać z posiadania przez podmiot tytułu prawnorzeczowego do nieruchomości, co oznacza, że jednostka zarządzająca nieruchomościami w imieniu Skarbu Państwa, jak Lasy Państwowe, może być stroną postępowania nieważnościowego, jeżeli decyzje administracyjne dotyczą przysługujących im praw rzeczowych.
Prowadzenie przez radnego działalności gospodarczej z wykorzystaniem mienia powiatu powoduje wygaśnięcie mandatu radnego, niezależnie od sposobu zarządzania działalnością czy uzyskania korzyści materialnych, co realizuje zakazy antykorupcyjne chroniące interes publiczny.
Brak skutecznego poinformowania klienta o zamiarze przetwarzania jego danych osobowych, w rozumieniu art. 105a ust. 3 Prawa bankowego, uniemożliwia przetwarzanie danych bez zgody klienta po wygaśnięciu zobowiązania.
Art. 105a ust. 3 Prawa bankowego wymaga skutecznego poinformowania o zamiarze przetwarzania danych osobowych, co nie oznacza jedynie wysłania zawiadomienia. Bank nie wykazał spełnienia tego obowiązku, stąd przetwarzanie danych było niezgodne z prawem.