Nieruchomość będąca w dniu 31 grudnia 1998 r. we władaniu jednostki samorządu terytorialnego, przeznaczona na drogę publiczną, z dniem 1 stycznia 1999 r. staje się jej własnością z mocy prawa, zgodnie z art. 73 ust. 1 ustawy reformującej administrację publiczną, niezależnie od stanu zagospodarowania fizycznego tej drogi.

Nabycie z mocy prawa własności nieruchomości przez jednostki samorządu terytorialnego na podstawie przepisów wprowadzających ustawy reformujące administrację publiczną, wymaga ustalenia, że nieruchomość była w dniu 31 grudnia 1998 roku częścią drogi publicznej i pozostawała w tym dniu we władaniu tych jednostek, niezależnie od istnienia pełnej infrastruktury drogowej.

Dla stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej z powodu rażącego naruszenia prawa konieczne jest spełnienie przesłanek oczywistości naruszenia, charakteru przepisu i niemożliwych do zaakceptowania skutków społeczno-gospodarczych, a brak jednoznacznych dowodów w trybach nadzwyczajnych jest negatywną przesłanką do wzruszenia decyzji ostatecznych.

Do uzyskania statusu działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych nie wystarczą subiektywne odczucia represji; konieczne jest przedstawienie obiektywnych dowodów na prowadzenie działalności opozycyjnej lub doznane represje, zgodnie z enumeratywnie wymienionymi przesłankami ustawy o działaczach opozycji.

Rada miasta, odmawiając wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, musi przedstawić konkretne i przekonujące dowody wykazujące związek między wykonywaniem mandatu a zamiarem rozwiązania tego stosunku; brak takiej argumentacji prowadzi do uznania decyzji Rady za arbitralną i nieważną (art. 25 ust. 2 u.s.g.).

Opłaty za udostępnienie informacji publicznej nie mogą być ustalane w formie ryczałtowego cennika; muszą być one określane indywidualnie na podstawie rzeczywistych kosztów poniesionych przez organ w związku z realizacją konkretnego wniosku o udostępnienie informacji publicznej.

Decyzja o warunkach zabudowy powinna być zgodna z zasadami ładu przestrzennego, umożliwiając uzupełnienie funkcji istniejącej bez kolidacji z nią. Kontynuacja funkcji zabudowy może polegać na wprowadzaniu nowych elementów funkcji już występującej w obszarze analizowanym, nawet jeśli nie jest dominującą formą zagospodarowania.

Decyzja o warunkach zabudowy może być wydana dla wyodrębnionej części działki ewidencyjnej, niewymagającej zgody na zmianę przeznaczenia gruntów na cele nieleśne, o ile teren ten można jednoznacznie wyodrębnić i przedstawić graficznie; odmowa wydania warunków zabudowy w takim przypadku narusza zasadę wolności zabudowy.

Zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę jest zgodne z przepisami Prawa budowlanego oraz wydaną decyzją o warunkach zabudowy, nawet jeśli wcześniejsze decyzje o pozwoleniu na budowę dla tego samego terenu przewidywały inne zagospodarowanie, o ile wydane decyzje nie zostały skutecznie zakwestionowane.

Termin określony w art. 568 § 1 k.c., dotyczący uprawnień z tytułu rękojmi za wady fizyczne, jest terminem zawitym o charakterze prekluzyjnym. Oznacza to, że po jego upływie roszczenia takie wygasają i nie mogą być skutecznie dochodzone przed sądem, nawet jeśli kupujący wcześniej zgłosił sprzedawcy wadę i zażądał obniżenia ceny.

Przy ustalaniu prawa do emerytury górniczej nie jest wystarczające jedynie uwzględnienie okresów pracy, konieczne jest również szczegółowe określenie procentowego udziału pracy na odkrywce oraz jej charakteru, w tym zastosowanie kryterium wykonywania pracy co najmniej w połowie wymiaru czasu pracy.

Samowolna zmiana sposobu zagospodarowania terenu, która nie polega na wykonaniu robót budowlanych ani zmianie sposobu użytkowania obiektu budowlanego, ale mimo to wymaga uzyskania decyzji o warunkach zabudowy, jest podstawą do wstrzymania użytkowania tego terenu.

Utworzenie nowej grupy producentów rolnych przez byłych członków innej grupy, z zamiarem kontynuowania tej samej działalności i uzyskania ponownego wsparcia finansowego, stanowi stworzenie sztucznych warunków do otrzymania płatności, co jest sprzeczne z celami systemu wsparcia określonymi w art. 60 rozporządzenia nr 1306/2013.

Ograniczenie kręgu podmiotów uprawnionych do uzyskania stypendiów do studentów tylko studiów dziennych stacjonarnych narusza zasadę równości wobec prawa, określoną w art. 32 Konstytucji RP.

Organ administracji publicznej, przyznając zasiłek celowy, działa w granicach uznania administracyjnego, uwzględniając ogólną zasadę dostosowywania rodzaju, formy i rozmiaru świadczeń do okoliczności konkretnej sprawy, a kontrola sądowa decyzji uznaniowych nie może obejmować oceny celowości wydatkowania świadczeń z pomocy społecznej.

Wysokość opłaty stałej za wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi ustala się na podstawie maksymalnej ilości ścieków wyrażonej w m3/s, określonej w pozwoleniu wodnoprawnym, a nie na podstawie rocznej dopuszczalnej ilości ścieków.

Podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej mogą stanowić zadeklarowane przez ubezpieczoną kwoty, jednak przy ustalaniu wysokości zasiłków socjalnych należy dokładnie badać, czy zadeklarowane kwoty odpowiadają przepisowym wymaganiom oraz czy uwzględniono wszelkie przerwy w ubezpieczeniu.

Rolnik podlegający ubezpieczeniu społecznemu rolników w Polsce, który podejmuje pracę najemną w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, podlega ustawodawstwu tego państwa w zakresie zabezpieczeń społecznych, co wyklucza jednoczesne podleganie ubezpieczeniu społecznemu rolników w Polsce, bez względu na późniejsze podjęcie pozarolniczej działalności gospodarczej.

Nabycie nieodpłatne z mocy prawa nieruchomości przez gminę wymaga, aby w dniu 27 maja 1990 r. nieruchomość należała do terenowego organu administracji państwowej stopnia podstawowego, a wystarczającą przesłanką jest pozostawanie nieruchomości we faktycznym władaniu przedsiębiorstwa państwowego bez dokumentowanego prawa zarządu.

Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nie może poprzez ustanowione ograniczenia uniemożliwiać skutecznego lokowania inwestycji celu publicznego z zakresu łączności publicznej, jeśli ograniczenia te w istocie prowadzą do niemożliwości realizacji takich inwestycji, co jest sprzeczne z art. 46 ustawy o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych.

Wysokość opłaty stałej za pobór wód podziemnych zgodnie z art. 271 ust. 2 ustawy Prawo wodne należy ustalać jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty, czasu wyrażonego w dniach i maksymalnej ilości wody podziemnej wyrażonej w m3/s, która może być pobrana na podstawie pozwolenia wodnoprawnego.

Decyzje dotyczące ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia, oparte na raporcie niezawierającym racjonalnych wariantów alternatywnych oraz wariantu najkorzystniejszego dla środowiska, są niezgodne z art. 66 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.

Organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego, ustalając zasady przyznawania stypendiów, nie może uzależniać możliwości ubiegania się o stypendium od złożenia wniosku na ściśle określonym formularzu, ponieważ takie działanie wykracza poza delegację ustawową.

Przeprowadzone prace budowlane, które prowadzą do zmiany parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, stanowią przebudowę wymagającą pozwolenia na budowę, nawet jeśli nie zmieniają charakterystycznych parametrów takich jak kubatura, wysokość czy powierzchnia zabudowy.