Droga dojazdowa wykonana samowolnie na działkach niezależnie od funkcji jest obiektem liniowym wymagającym pozwolenia na budowę, a brak legalizacji skutkuje obowiązkiem jej rozbiórki.
Osoba, która kontynuuje działalność gospodarczą po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego, traci prawo do zasiłku chorobowego tylko za okres, w którym faktycznie ta działalność była kontynuowana, a nie za cały okres następujący po ustaniu ubezpieczenia.
Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jako akt prawa miejscowego dopuszcza elastyczne definiowanie i stosowanie funkcji terenowych, z uwzględnieniem istniejących norm prawnych oraz pragmatycznych rozwiązań komunikacyjnych.
Zgodność projektu budowlanego z przepisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz techniczno-budowlanymi jest kluczowa dla uzyskania pozwolenia na budowę, a przeprowadzenie analizy wpływu inwestycji na sąsiednie działki, w tym pod kątem zacienienia i przesłaniania, jest obowiązkiem organów administracji architektoniczno-budowlanej.
Zaginięcie osoby uprawnionej do emerytury, które nie było podstawą uznania jej za zmarłą, nie uzasadnia wstrzymania wypłaty świadczeń emerytalnych, a żona zaginionego może dochodzić alimentów na podstawie art. 27 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, przy czym domniemanie życia osoby zaginionej musi być respektowane.
Status działacza opozycji antykomunistycznej nie może być przyznany osobie, o której w archiwum Instytutu Pamięci Narodowej zachowały się dokumenty w formie pomocy ewidencyjnych świadczące o rejestracji jej jako tajnego informatora, ponieważ ustawa o działaczach opozycji uznaje je za dokumenty wytworzone 'przy jej udziale'.
Niezrealizowanie przez beneficjenta celów projektu objętego umową oraz naruszenie procedur określonych w umowie o dofinansowanie stanowi wystarczającą podstawę do zwrotu całości kwoty dofinansowania, zgodnie z art. 207 ust. 1 pkt 2 ustawy o finansach publicznych.
Ograniczenie możliwości przyznania stypendium wyłącznie do uczniów klas VII i VIII szkoły podstawowej narusza konstytucyjną zasadę równości wobec prawa oraz przekracza delegację ustawową, co skutkuje stwierdzeniem nieważności tak sformułowanych przepisów uchwały.
Określenie obligatoryjnego wzoru wniosku o stypendium jako załącznika do regulaminu przyznawania stypendiów przez jednostkę samorządu terytorialnego przekracza ustawową delegację zawartą w art. 90t ust. 4 ustawy o systemie oświaty, co skutkuje częściową nieważnością uchwały w tym zakresie.
Dopuszczenie organizacji społecznej do udziału w postępowaniu administracyjnym jest zasadne, jeżeli cel statutowy organizacji, jakim jest ochrona praw człowieka, jest związany z przedmiotem postępowania, a udział organizacji może przyczynić się do wszechstronnego wyjaśnienia sprawy, nawet jeśli sprawa dotyczy kwestii zwrotu dotacji od podmiotu publicznego.
Wysokość opłaty stałej za pobór wód podziemnych ustala się jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty, czasu wyrażonego w dniach i maksymalnej ilości wody podziemnej wyrażonej w m3/s, która może być pobrana na podstawie pozwolenia wodnoprawnego albo pozwolenia zintegrowanego, z uwzględnieniem stosunku ilości wody podziemnej, która może być pobrana na podstawie tych pozwoleń, do dostępnych zasobów wód
Materiał przechowywany przez dłuższy okres bez zastosowania zgodnie z jego pierwotnym przeznaczeniem oraz składowany niezgodnie z przeznaczeniem działki, może zostać uznany za odpad, nawet jeśli pierwotnie posiadał inne właściwości i został sklasyfikowany jako komponent rekultywacyjny.
Prawo do rekompensaty zabużańskiej może przysługiwać nie tylko właścicielom nieruchomości z dnia 1 września 1939 roku, ale także ich spadkobiercom, o ile dziedziczenie nastąpiło wskutek zdarzeń wojennych i zostały spełnione przesłanki ustawy zabużańskiej.
Sąd ubezpieczeń społecznych nie jest związany treścią informacji o przebiegu służby przedstawionej przez Instytut Pamięci Narodowej i ma obowiązek oceny całego materiału dowodowego, w tym ustalenia, czy służba funkcjonariusza była pełniona na rzecz totalitarnego państwa w rozumieniu art. 13b ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym.
Nieruchomość będąca w dniu 31 grudnia 1998 r. we władaniu jednostki samorządu terytorialnego, przeznaczona na drogę publiczną, z dniem 1 stycznia 1999 r. staje się jej własnością z mocy prawa, zgodnie z art. 73 ust. 1 ustawy reformującej administrację publiczną, niezależnie od stanu zagospodarowania fizycznego tej drogi.
Nabycie z mocy prawa własności nieruchomości przez jednostki samorządu terytorialnego na podstawie przepisów wprowadzających ustawy reformujące administrację publiczną, wymaga ustalenia, że nieruchomość była w dniu 31 grudnia 1998 roku częścią drogi publicznej i pozostawała w tym dniu we władaniu tych jednostek, niezależnie od istnienia pełnej infrastruktury drogowej.
Dla stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej z powodu rażącego naruszenia prawa konieczne jest spełnienie przesłanek oczywistości naruszenia, charakteru przepisu i niemożliwych do zaakceptowania skutków społeczno-gospodarczych, a brak jednoznacznych dowodów w trybach nadzwyczajnych jest negatywną przesłanką do wzruszenia decyzji ostatecznych.
Obowiązek sporządzenia inwentaryzacji i oceny technicznej robót budowlanych może zostać nałożony na właściciela lokalu, jeżeli roboty te dotyczą elementu konstrukcyjnego budynku, a brak jest odpowiedniej dokumentacji potwierdzającej prawidłowość i zgodność wykonanych prac z przepisami techniczno-budowlanymi.
Rozbudowa istniejącego budynku, polegająca na dobudowaniu pomieszczenia gospodarczego połączonego konstrukcyjnie z jednym z jego murów, wymaga uzyskania pozwolenia na budowę (art. 28 ust. 1 w zw. z art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego).
Decyzja organu administracyjnego dotycząca pozwolenia na budowę, choć wydana z naruszeniem przepisów o właściwości, nie może być stwierdzona jako nieważna, jeżeli od dnia jej doręczenia upłynęło 10 lat, a kwestia roszczeń odszkodowawczych związanych z realizacją inwestycji nie podlega ocenie organów administracyjnych w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę. Skuteczne wykazanie prawa do dysponowania
Właściciel gruntu nie może zmieniać stanu wody na gruncie w sposób szkodliwy dla gruntów sąsiednich, a wójt, burmistrz lub prezydent miasta mogą nakazać przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom, jeżeli zmiany te wywierają szkodliwy wpływ na te grunty.
Do zgłoszenia wodnoprawnego należy obligatoryjnie dołączyć wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, o ile taki plan istnieje, a organ właściwy ma prawo wnieść sprzeciw wobec zgłoszenia wodnoprawnego, jeżeli wymagane dokumenty nie zostały uzupełnione (art. 422 pkt 3, art. 423 ust. 4 Prawa wodnego).
Wydanie przez organ odwoławczy decyzji kasacyjnej na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. jest prawidłowe, w sytuacji gdy niekompletność analizy urbanistyczno-architektonicznej sporządzonej przez organ I instancji uniemożliwia merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy dotyczącej warunków zabudowy.
Naruszenie umowy o dofinansowanie oraz procedur związanych z realizacją programu operacyjnego, w szczególności poprzez przedłożenie nierzetelnych dokumentów poświadczających nieprawdę, uprawnia instytucję zarządzającą do żądania zwrotu 100% wypłaconych środków finansowych.