Brak reakcji właścicieli nieruchomości na zaproszenia do rokowań uzasadnia uznanie za spełnione przesłanki do wydania decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości, zgodnie z art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Klasyfikacja zestawu multimedialnego do kodu CN 8523 49 10, jako uniwersalny dysk wideo (DVD), jest prawidłowa, jeśli film na płycie stanowi zasadniczy charakter zestawu w rozumieniu reguły 3 (b) Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej.

Zrealizowanie celu wywłaszczenia polega nie tylko na budowie budynku mieszkalnego, ale również infrastruktury towarzyszącej; modyfikacje nie zmieniają celu wywłaszczenia, lecz go dopełniają.

Obowiązek kwarantanny nałożony na podstawie § 2 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia z dnia 2 maja 2020 r., bez wystarczającego upoważnienia ustawowego, narusza art. 52 Konstytucji RP. Rozporządzenie wykracza poza zakres ustawowego upoważnienia, nie spełniając konstytucyjnej wymagalności dotyczącej treści aktu prawnego ograniczającego wolności obywatelskie.

Decyzja o nałożeniu kary pieniężnej stanowiła prawidłowe zastosowanie prawa materialnego, a skarga kasacyjna, z uwagi na braki formalne i merytoryczne, została oddalona.

Ograniczenia wynikające z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, o ile są zgodne z obowiązującym studium, mieszczą się w zakresie władztwa planistycznego gminy, nawet jeśli uszczuplają prawo własności.

Brak określenia w uchwale terminu wykonania obowiązków nie musi prowadzić do jej nieważności; sanacja takiego stanu prawnego należy do kompetencji gminy, która może uchwałę zmienić.

Dochody z korekty rentowności są kwalifikowane do zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych, jeśli wynikają z działalności prowadzonej w specjalnej strefie ekonomicznej na podstawie zezwolenia, i pozostają w ścisłym związku funkcjonalnym z tą działalnością.

Decyzja podatkowa wchodzi do obrotu prawnego dopiero z chwilą jej doręczenia stronie. Decyzja, która nie została skutecznie doręczona, nie wiąże organu, który ją wydał, ani nie wywołuje skutków prawnych. W przypadku wadliwego doręczenia decyzji organu pierwszej instancji, postępowanie odwoławcze staje się przedwczesne, a sama decyzja nie może zostać uznana za istniejącą w obrocie prawnym.

Podatnik nie ma prawa do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków dokumentowanych fakturami VAT, jeżeli faktury te nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, a ich wystawcy uczestniczyli w tzw. karuzeli podatkowej, pełniąc rolę buforów mających na celu uwiarygodnienie fikcyjnego obrotu.

Zgodnie z art. 22 § 2a Ordynacji podatkowej organ podatkowy, na wniosek podatnika, ogranicza pobór zaliczek na podatek, jeżeli podatnik uprawdopodobni, że zaliczki obliczone według zasad określonych w ustawach podatkowych byłyby niewspółmiernie wysokie w stosunku do podatku należnego od dochodu lub zysku przewidywanego na dany rok podatkowy. Przepis ten wskazuje przesłankę spełnienie, której powoduje

Brak podpisu na egzemplarzu decyzji administracyjnej w aktach sprawy, przy braku dowodu na niewłaściwe doręczenie podpisanej decyzji stronie, nie uzasadnia stwierdzenia nieważności decyzji z powodu rażącego naruszenia prawa.

Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje osobie pobierającej emeryturę, chyba że zawiesi prawo do jej pobierania; przepisy ustawy o świadczeniach rodzinnych nie umożliwiają wypłaty świadczenia pielęgnacyjnego jedynie w wysokości przekraczającej kwotę pobieranego świadczenia emerytalnego.

W przypadku zmiany stanu prawnego, gdy sąd orzeka po dacie, od której niższa wartość szkody wyklucza odpowiedzialność karną za przestępstwo na rzecz wykroczenia, sąd musi to uwzględnić i w razie istnienia uprzedniego prawomocnego orzeczenia dotyczącego tego samego czynu, dochodzi do powagi rzeczy osądzonej, co skutkuje umorzeniem postępowania (art. 104 § 1 pkt 7 k.p.w.).

W przypadku informacji przetworzonej, której wyodrębnienie wymaga znacznego nakładu pracy, wnioskodawca musi wykazać szczególne znaczenie dla interesu publicznego. Sam fakt posiadania przez podmiot prawa do opiniowania przepisów czy jego publicznoprawny charakter nie wystarczą do zaspokojenia wymogu szczególnej istotności.

Złożenie przez upoważnionego odbiorcę uwag rozładunkowych wskazujących na zgodność towaru prowadzi do wyłączenia możliwości późniejszej korekty deklaracji do czasowego składowania w zakresie wagi towaru, w przypadku usunięcia go spod dozoru celnego.

Prawo do rekompensaty za mienie pozostawione poza obecnymi granicami RP może przysługiwać również osobom, które nabyły nieruchomości po wybuchu wojny, pod warunkiem spełnienia przesłanek ustawowych odniesionych do jego właściciela na dzień opuszczenia tych terenów.

Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną PPWIS, potwierdza konieczność wszechstronnego i zgodnego z zasadami dowodowymi ustalenia stanu faktycznego przed wydaniem decyzji administracyjnej nakładającej karę pieniężną.

Skarga kasacyjna, zarzucająca WSA niewłaściwą ocenę dowodów i naruszenie przepisów proceduralnych w sprawie uznania choroby zawodowej, została oddalona przez NSA. Stwierdzenie choroby zawodowej u pracownika W. Sp. z o.o. pozostaje w mocy.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż nie doszło do naruszenia prawa przy odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji środowiskowej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, oddalając skargę kasacyjną jako bezzasadną.

Dla uznania prawidłowości klasyfikacji taryfowej towarów, istotnym pozostaje precyzyjne ustalenie ich funkcjonalnych cech i zastosowanie odpowiednich regulacji celnych przez organ administracyjny, nawet bez sięgania po zewnętrzne opinie biegłego.

Krajowe organy celne nie posiadają kompetencji do oceny prawidłowości działań UE w kontekście przyznania kontyngentu taryfowego; decyzji UE nie można podważać przed sądami krajowymi.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że prawidłowo przeprowadzona wykładnia art. 31zo ust. 1 ustawy COVID-19 nie uzasadnia uwzględnienia żądania skargi kasacyjnej o zwolnienie z obowiązku opłacania składek, gdy nie spełniono przesłanek dot. zgłoszenia ubezpieczonych.

Organ odwoławczy może wydać decyzję kasacyjną i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia, jeśli decyzja pierwszej instancji została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a zakres wymagający wyjaśnienia ma istotny wpływ na rozstrzygnięcie, co wyklucza uzupełnienie postępowania dowodowego na poziomie odwoławczym zgodnie z art. 136 k.p.a.