Obowiązek poddania się obowiązkowym szczepieniom ochronnym musi mieć jasne ramy prawne i być dokładnie określany w przepisach prawa powszechnie obowiązującego, a nie w formie komunikatów administracyjnych, co jest niezgodne z Konstytucją RP.

Rada Miasta w swojej uchwale musi trzymać się ściśle przyznanych jej przez ustawę kompetencji i nie ma prawa do modyfikowania ani dodawania definicji obecnych w prawie wyższego rzędu, ani do przekraczania zakresu delegacji ustawowej, ponieważ każde przekroczenie tych kompetencji prowadzi do istotnego naruszenia prawa i unieważnienia uchwały.

Wszczęcie postępowania karnego skarbowego krótko przed upływem terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego oraz brak realnej aktywności organu prowadzącego dochodzenie mogą świadczyć o instrumentalnym wykorzystaniu możliwości zawieszenia biegu tego terminu na podstawie art. 70 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej.

Opodatkowanie nieruchomości gruntowych i budynków jako związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej zależy od faktycznego i potencjalnego wykorzystania danej nieruchomości w tym celu, a nie tylko od posiadania jej przez przedsiębiorcę.

Obowiązkiem organu podatkowego jest zebranie wyczerpującego materiału dowodowego, jednakże jeżeli określone okoliczności zostały już udowodnione, organ nie ma obowiązku dalszego poszukiwania dowodów mogących prowadzić do odmiennych ustaleń stanu faktycznego.

Art. 3 ust.1, art. 6 ust. 1, art. 9 ust. 1 i 1d ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników nie nakładają na osoby trzecie odpowiadające za zaległości podatkowe podatnika i płatnika obowiązku aktualizowania danych objętych zgłoszeniem identyfikacyjnym i z tego powodu nie można obciążać ich skutkiem braku aktualizacji danych w zakresie doręczenia im pism w postępowaniu podatkowym

Działalność związana z produkcją biogazu przez biogazownię nie jest działalnością rolniczą w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 6 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, lecz działalnością gospodarczą, co prowadzi do konieczności opodatkowania gruntu, budynków i budowli wykorzystanych na tę działalność podatkiem od nieruchomości.

Stwierdzenie nieważności aktu prawa miejscowego nie skutkuje automatycznie nieważnością decyzji administracyjnych wydanych na jego podstawie; konieczna jest ocena wpływu tej nieważności na wydane akty oraz zastosowanie odpowiednich trybów wzruszenia takich decyzji.

Decyzja organu nadzoru budowlanego nakazująca rozbiórkę obiektu budowlanego, nawet w przypadku braku precyzyjnego określenia wszystkich szczegółów, jest ważna i wykonalna, jeśli ogólnie odnosi się do tożsamego przedmiotu oraz lokalizacji, które pozostają niekwestionowane na etapie dowodowym.

Ustalenie rzeczywistej masy całkowitej pojazdu nienormatywnego na podstawie dokumentów rejestracyjnych i przewozowych jest dopuszczalne i prawidłowe w przypadku, gdy bezpośredni pomiar masy pojazdu jest niemożliwy ze względu na jego gabaryty.

W budynku mieszkalnym jednorodzinnym w zabudowie bliźniaczej nie jest dopuszczalne wydzielenie więcej niż dwóch samodzielnych lokali mieszkalnych, zgodnie z przepisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz Prawem budowlanym.

Stwierdzenie nieważności aktu prawa miejscowego nie automatycznie skutkuje nieważnością rozstrzygnięć administracyjnych opartych na tym akcie; konieczne jest badanie wpływu nieważności aktu normatywnego na wydane na jego podstawie akty oraz uwzględnienie zasad stabilności obrotu prawnego, ochrony praw nabytych i trwałości decyzji ostatecznych.

Brak świadomości osoby pobierającej nienależnie świadczenie, co do jego nienależności, nie wpływa na obowiązek jego zwrotu na podstawie art. 25 ust. 1 i 2 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.

Czynności składające się na usługę pośrednictwa w zawieraniu umów o zarządzanie PPK pomiędzy podmiotem zatrudniającym a instytucją finansową stanowią równocześnie usługę pośrednictwa w zawieraniu przez podmiot zatrudniający, w imieniu i na rzecz pracowników, umów o prowadzenie PPK z instytucją finansową.

Nieruchomość posiadana przez przedsiębiorcę, która jest wynajmowana w części lub technicznie przystosowana do wynajmu, jest związana z prowadzeniem działalności gospodarczej, nawet jeśli przedsiębiorca nie wykorzystuje jej całkowicie w swojej działalności gospodarczej.

W przypadku wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej strona, która przedstawiła kompletny opis stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz własną jego ocenę prawną, spełnia formalne wymagania określone w art. 14b § 1 oraz art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, a organ podatkowy jest zobowiązany do wydania interpretacji, niezależnie od dodatkowych wezwań do uzupełnienia stanu faktycznego.

Obiekty składające się na biogazownię, takie jak silosy, zbiorniki, zasobniki oraz inne instalacje, powinny być klasyfikowane jako budowle związane z działalnością gospodarczą, co skutkuje ich opodatkowaniem podatkiem od nieruchomości, a prowadzenie biogazowni należy uznać za działalność przemysłową, a nie rolniczą.

Obiekty budowlane należące do biogazowni, wykorzystywane do produkcji energii z biogazu, na gruncie rolnym zajętym na działalność gospodarczą, podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości jako związane z działalnością gospodarczą.

Obiekty budowlane związane z działalnością gospodarczą, w tym biogazownie, podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, nawet jeśli są one wykorzystywane przez przedsiębiorcę zajmującego się produkcją rolniczą. Zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz art. 3 pkt 3 i 9 Prawa budowlanego, kryterium rozgraniczającym budynki od budowli jest ich powierzchnia użytkowa

Przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracyjny nie zawsze oznacza przewlekłe postępowanie z rażącym naruszeniem prawa. Przewlekłość musi cechować się ciężkim naruszeniem prawa i niezasługującym na akceptację w demokratycznym państwie prawnym, aby została uznana za rażącą.

W przypadku braku możliwości przeprowadzenia pomiaru rzeczywistej masy całkowitej pojazdu i nacisków osi za pomocą urządzeń pomiarowych, organy administracyjne mogą ustalić te parametry na podstawie przedłożonych przez przewoźnika dokumentów, takich jak dowody rejestracyjne i listy przewozowe. Takie postępowanie jest zgodne z przepisami prawa, a uzyskane w ten sposób ustalenia są wystarczające do nałożenia

Rażące naruszenie prawa, uzasadniające stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej, wymaga oczywistości i wagi naruszenia przepisów prawa materialnego, a jedynie w okolicznościach bezspornych decyzja może być wyeliminowana z obrotu prawnego.

Jeżeli sąd drugiej instancji, w wyniku rozpoznania apelacji od wyroku uwzględniającego żądanie główne, uznaje to żądanie za niezasadne, powinien zmienić zaskarżony wyrok, oddalając żądanie główne i oznaczając zmieniony wyrok jako częściowy, oraz uchylić zawarte w nim rozstrzygnięcie o kosztach procesu. W takim wypadku sąd drugiej instancji pozostawia rozpoznanie żądania ewentualnego sądowi pierwszej

Przepis art. 59h ustaw Prawo budowlane z 1994 r. nie ma zastosowania wobec decyzji wydanej w trybie art. 42 ust. 1 ustawy Prawo budowlane z 1974 r. Sprawa stwierdzenia nieważności decyzji udzielającej pozwolenia na użytkowanie na podstawie tego przepisu ustawy Prawo budowlane z 1974 r. nie jest sprawą uregulowaną w art. 1 ustawy zmieniającej z 13 lutego 2020 r. Decyzja wydana w trybie art. 42 ust.1