Usługi doradztwa prawnego świadczone przez podmiot zewnętrzny nie mogą być uznane za usługi zarządzania alternatywnym funduszem inwestycyjnym w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy o VAT, jeśli zakres świadczonych czynności nie obejmuje zarządzania portfelami inwestycyjnymi lub zarządzania ryzykiem oraz jeżeli nie zawierają one wiążących decyzji w imieniu lub na rzecz funduszu, skutkując tym, że

Datą doręczenia korespondencji elektronicznej podmiotowi publicznemu jest data wynikająca z urzędowego potwierdzenia przedłożenia.

Trudności w znalezieniu wykonawcy robót, czy też inne przejściowe trudności organizacyjne, nie mogą być traktowane jako faktyczna niemożność wykonania obowiązku niepieniężnego, a tym samym nie stanowią przesłanki niewykonalności obowiązku zgodnie z art. 59 § 1 u.p.e.a. Zastosowanie środków egzekucyjnych, takich jak nałożenie grzywny, pozostaje zasadne i skuteczne, o ile nie następuje permanentna i

Wydanie decyzji o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej w rozumieniu przepisów Ordynacji podatkowej następuje w momencie sporządzenia decyzji i jest niezależne od daty jej doręczenia, co nie ma wpływu na zachowanie pięcioletniego terminu przedawnienia prawa do jej wydania.

Przejęcie przez Państwo na własność przedsiębiorstwa na podstawie przepisów ustawy nacjonalizacyjnej nie objęło przejęcia własności nieruchomości, która nie należała do przedsiębiorcy, lecz była własnością osoby trzeciej. Wnioskodawca musi wykazać interes prawny, aby być stroną w postępowaniu o stwierdzenie nieważności takiego orzeczenia nacjonalizacyjnego.

Wadliwość wskazania podstawy prawnej w decyzji administracyjnej nie prowadzi do jej uchylenia, o ile z treści decyzji wynika, że organ posiadał uprawnienie do jej wydania, a decyzja była zgodna z prawem materialnym.

Zasada podlegania ex lege ubezpieczeniom społecznym należy do norm o charakterze ius cogens, co prowadzi do wniosku o podleganiu obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym z mocy prawa i z tej przyczyny czynność prawna nie może zniwelować powstających na tym tle obowiązków publicznoprawnych. Oznacza to, że w kontekście podlegania obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym decydującej wagi nie można przypisać

Postępowanie aktualizacyjne opłaty z tytułu użytkowania wieczystego podlega umorzeniu na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy zmieniającej tylko wtedy, gdy nie zostało skutecznie wszczęte przeciwko wszystkim użytkownikom wieczystym przed dniem 1 stycznia 2019 roku, natomiast decyzje o umorzeniu postępowania na podstawie tego artykułu podlegają kontroli sądownictwa administracyjnego.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 nowelizacji ustawy o gospodarce nieruchomościami, istotne są tu dwie daty: 5 października 2018 roku i 1 stycznia 2019 roku. Jeśli procedura dotycząca zmiany rocznej opłaty za użytkowanie wieczyste nieruchomości została rozpoczęta po 5 października 2018 roku, ale informacje o nowej wysokości opłaty nie zostały dostarczone wszystkim osobom mającym prawo do użytkowania wieczystego

W sytuacji, gdy postępowanie w sprawie aktualizacji opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste zostało wszczęte po 5 października 2018 r., lecz wypowiedzenia dotychczasowej wysokości opłaty nie zostały skutecznie doręczone wszystkim współużytkownikom wieczystym nieruchomości przed 1 stycznia 2019 r., decyzja o umorzeniu postępowania aktualizacyjnego, wydana na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy zmieniającej

Postępowanie w sprawie aktualizacji opłaty za użytkowanie wieczyste, niezakończone przed wejściem w życie ustawy o przekształceniu praw użytkowania wieczystego w prawo własności, podlega umorzeniu na podstawie art. 4 ust. 2 ww. ustawy, jeśli nie doszło do skutecznego doręczenia wypowiedzenia dotychczasowej wysokości tej opłaty wszystkim współużytkownikom wieczystym nieruchomości przed dniem 1 stycznia

W przypadku, gdy procedura aktualizacji opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste została wszczęta po dniu wejścia w życie ustawy o przekształceniu, ale nie została zakończona przed dniem 1 stycznia 2019 r., opłata przekształceniowa jest równa wysokości opłaty rocznej, która obowiązywała przed próbą aktualizacji.

Postępowanie w sprawie aktualizacji opłaty za użytkowanie wieczyste, niezakończone przed wejściem w życie ustawy o przekształceniu praw użytkowania wieczystego w prawo własności, podlega umorzeniu na podstawie art. 4 ust. 2 ww. ustawy, jeśli nie doszło do skutecznego doręczenia wypowiedzenia dotychczasowej wysokości tej opłaty wszystkim współużytkownikom wieczystym nieruchomości przed dniem 1 stycznia

Zarządzenie umorzenia postępowania aktualizacyjnego opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego jest dopuszczalne wyłącznie w sytuacji, kiedy po 5 października 2018 r. wszczęte postępowanie aktualizacyjne nie zostało zakończone do 13 lutego 2019 r., a wypowiedzenia dotychczasowej wysokości opłaty rocznej nie zostały skutecznie doręczone wszystkim współużytkownikom wieczystym przed 1 stycznia 2019

Postępowanie w sprawie aktualizacji opłaty za użytkowanie wieczyste, niezakończone przed wejściem w życie ustawy o przekształceniu praw użytkowania wieczystego w prawo własności, podlega umorzeniu na podstawie art. 4 ust. 2 ww. ustawy, jeśli nie doszło do skutecznego doręczenia wypowiedzenia dotychczasowej wysokości tej opłaty wszystkim współużytkownikom wieczystym nieruchomości przed dniem 1 stycznia

Postępowania w sprawie aktualizacji opłat rocznych z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości, które zostały skutecznie wszczęte poprzez doręczenie wypowiedzeń wszystkim współużytkownikom wieczystym przed dniem 1 stycznia 2019 r., podlegają kontynuacji mimo wejścia w życie przepisów ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, a decyzja o umorzeniu postępowania aktualizacyjnego

W świetle orzeczenia sądu, zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów, wysokość opłaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe jest równa wysokości opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego obowiązującej przed aktualizacją,

Przewidziane w art. 107 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym ograniczenie zwrotu akcyzy do przypadku wywozu samochodu wcześniej niezarejestrowanego w Polsce jest dopuszczalne w świetle unormowań prawa unijnego.

Przepis art. 107 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym stanowi, że podmiot, który nabył prawo rozporządzania jak właściciel samochodem osobowym niezarejestrowanym wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, od którego akcyza została zapłacona na terytorium kraju, dokonujący dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu tego samochodu osobowego, lub jeżeli w jego imieniu ta dostawa

Przewidziane w art. 107 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym ograniczenie zwrotu akcyzy do przypadku wywozu samochodu wcześniej niezarejestrowanego w Polsce jest dopuszczalne w świetle unormowań prawa unijnego.

Przepis art. 107 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym stanowi, że podmiot, który nabył prawo rozporządzania jak właściciel samochodem osobowym niezarejestrowanym wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, od którego akcyza została zapłacona na terytorium kraju, dokonujący dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu tego samochodu osobowego, lub jeżeli w jego imieniu ta dostawa

Przepis art. 107 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym stanowi, że podmiot, który nabył prawo rozporządzania jak właściciel samochodem osobowym niezarejestrowanym wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, od którego akcyza została zapłacona na terytorium kraju, dokonujący dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu tego samochodu osobowego, lub jeżeli w jego imieniu ta dostawa

Organ podatkowy ma obowiązek i prawo przeprowadzić postępowanie wyjaśniające przed wydaniem zaświadczenia o braku obowiązku zapłaty akcyzy, które obejmuje ocenę klasyfikacji taryfowej pojazdu. Brak możliwości uchylenia się od tej oceny przez organ podatkowy, podkreśla jego rolę w weryfikacji prawidłowości klasyfikacji towaru dla celów poboru akcyzy.

Przepis art. 107 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym stanowi, że podmiot, który nabył prawo rozporządzania jak właściciel samochodem osobowym niezarejestrowanym wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, od którego akcyza została zapłacona na terytorium kraju, dokonujący dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu tego samochodu osobowego, lub jeżeli w jego imieniu ta dostawa