Prawo do odliczenia podatku naliczonego nie przysługuje podatnikowi uczestniczącemu w łańcuchu transakcji zmierzających do oszustw podatkowych, takich jak karuzela VAT, zwłaszcza gdy podatnik ten nie działał w dobrej wierze. Skuteczne odliczenie podatku naliczonego wymaga nie tylko formalnej poprawności faktury, ale również realnego i zgodnego z prawem wykorzystania towarów i usług do celów działalności

Prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktury przysługuje wówczas, gdy faktura ta dokumentuje rzeczywiście zaistniały obrót gospodarczy odpowiadający w swojej treści faktycznie przeprowadzonej transakcji zarówno w aspekcie podmiotowym, jak i przedmiotowym.

Skoro informacja o lokalizacji i godzinach otwarcia apteki została wyłączona z zakazu reklamy apteki i jej działalności, a ustawodawca nie wskazał dopuszczalnych form jej publikacji w przestrzeni publicznej, to znaczy, że dla oceny przez organ, czy w konkretnych okolicznościach faktycznych sprawy zachodzi wyłączenie z pojęcia reklamy, nie mają znaczenia takie okoliczności jak widoczność i zasięg nośnika

Zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, prowadzenie przez klub sportowy drużyn juniorskich, które jest warunkiem uczestnictwa w profesjonalnych rozgrywkach ligowych, stanowi część działalności gospodarczej klubu opodatkowanej podatkiem VAT, pozwalając na pełne odliczenie podatku naliczonego od wydatków związanych z ich prowadzeniem w ramach działalności gospodarczej.

Prawo podatnika do odliczenia VAT może zostać odmówione jedynie w przypadku, gdy organ podatkowy udowodni, że podatnik wiedział lub powinien był wiedzieć o uczestnictwie w transakcjach związanych z przestępstwem. Dochowanie należytej staranności przez podatnika musi być oceniane indywidualnie, w kontekście konkretnych okoliczności danej sprawy, przy czym nie można od podatników wymagać podejmowania

Przyznanie prawa do renty rodzinnej rozwiedzionemu małżonkowi jest możliwe jedynie wówczas, gdy w dniu śmierci drugiego małżonka posiadał on formalnie ustalone przez wyrok sądowy lub ugodę sądową prawo do alimentów, przy czym dobrowolne wsparcie finansowe i wspólne gospodarstwo domowe po rozwodzie nie mogą zastąpić formalnie ustalonego prawa do alimentów.

Ubezpieczony, który przed przystąpieniem do ubezpieczeń społecznych został uznany za częściowo niezdolnego do pracy, ma prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy, jeżeli w okresie podlegania ubezpieczeniom nastąpiło istotne pogorszenie stanu zdrowia w ramach tego samego stopnia niezdolności, powodujące samodzielnie utratę zdolności do pracy zgodnej z poziomem kwalifikacji.

Odpowiedzialność członków zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za zaległości podatkowe spółki, przy bezskuteczności egzekucji z jej majątku, jest uregulowana w art. 116 Ordynacji podatkowej. Obejmuje ona zarówno przesłanki pozytywne odpowiedzialności (pełnienie funkcji członka zarządu w czasie powstania zobowiązań podatkowych oraz bezskuteczność egzekucji skierowanej do majątku spółki),

Wspólnik dwuosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, nawet jeżeli posiada większość udziałów i de facto samodzielnie decyduje o sprawach spółki, nie podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu społecznemu jako jedyny lub niemal jedyny wspólnik na podstawie art. 8 ust. 6 pkt 4 ustawy systemowej, gdyż nie jest to zgodne z definicją spółki jednoosobowej określoną w art. 4 § 1 pkt 3 k.s.h. Ubezpieczone

Przepisy art. 116 § 1 kodeksu Ordynacji Podatkowej dotyczące odpowiedzialności członków zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za zaległości podatkowe spółki wprowadzają pozytywne przesłanki do zastosowania tej odpowiedzialności, obejmujące pełnienie funkcji członka zarządu w czasie powstania zobowiązania podatkowego i bezskuteczność egzekucji przeciwko spółce, oraz przesłanki egzoneracyjne

Przyjęcie przez funkcjonariusza propozycji zatrudnienia na podstawie stosunku pracy prowadzi do ustania administracyjnoprawnego stosunku służbowego funkcjonariusza służby celno-skarbowej, które wymaga oceny i ewentualnego rozstrzygnięcia przez właściwe organy administracji publicznej lub sądy administracyjne, a w przypadku stwierdzenia przez nie niewłaściwości - przez sąd powszechny.

W sytuacji, gdy podatnik dokonuje zakupu towarów lub usług i jest wystawiona na niego faktura VAT, organy podatkowe nie mogą odmówić prawa do odliczenia VAT naliczonego bez wykazania, że podatnik wiedział lub powinien był wiedzieć o uczestnictwie w transakcji związanej z oszustwem VAT. Weryfikacja legalności działalności kontrahentów, bez obiektywnych przesłanek wskazujących na oszustwo, nie leży w

Wyrok NSA stwierdza, że w przypadku braku skutecznego zakwestionowania ostatecznej decyzji o wymiarze cła, organy podatkowe prawidłowo przyjmują tak określoną wartość jako podstawę do określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług od importu towarów.

Ustanowienie przez ustawodawcę art. 12 ust. 2 pkt 2 i 3 ustawy o kierujących pojazdami, rozszerzające zakaz prowadzenia pojazdów orzekany przez sąd powszechny, stanowi ingerencję w prawomocne orzeczenie sądu, naruszając tym samym zasadę państwa prawnego. Takie rozszerzenie zakazu prowadzenia pojazdów różnych kategorii, niezależnie od treści orzeczenia sądu powszechnego, prowadzi do zaostrzenia sankcji

Decyzja orzekająca o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej nie powinna być wydana, do dnia, w którym decyzja określająca wysokość zobowiązania podatkowego ukształtuje się w sposób ostateczny. W przypadku, gdy decyzja określająca wysokość zobowiązania podatkowego została uchylona wyrokiem sądu, nawet jeżeli wyrok ten nie jest jeszcze prawomocny, należy zawiesić postępowanie odwoławcze dotyczące

Podatnika, któremu nie wykazano nierzetelności kupieckiej w jego funkcjonowaniu nie można pozbawić prawa do odliczenia podatku, a realizowana przez niego dostawa takiego towaru, skoro z jego punktu widzenia ma wymiar gospodarczy, a nie kolejnego etapu oszustwa podatkowego, nie może być w obrocie krajowym poddana regulacji art. 86 ust. 1 u.p.t.u., poprzez odmowę prawa do odliczenia podatku w stosunku

W trybie żądania uzupełnienia braków formalnych pisma, jakim jest wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, organ podatkowy może żądać jedynie uzupełnienia wniosku o takie elementy, bez których nie jest możliwa ocena, czy stanowisko przedstawione we wniosku i ocena prawna są prawidłowe czy też błędne. Jeżeli przepis prawa materialnego nie zawiera odwołania do klasyfikacji danej usługi do grupowania

W kontekście unikania podwójnego opodatkowania oraz zasad poboru podatku u źródła, nowe ramy proceduralne wprowadzone w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych są zgodne z umowami międzynarodowymi oraz Konstytucją RP. Stworzone przepisy mają na celu efektywne przeciwdziałanie nadużyciom podatkowym, a jednocześnie respektują zasady wynikające z umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

W sprawach nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi należy rozważyć możliwość zastosowania instytucji odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej przewidzianej w art. 189f § 1 pkt 1 w związku z art. 189a § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Żądanie przez organ podatkowy dokonania przez podatnika klasyfikacji statystycznej czynności w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług nie jest uprawnione, jeśli interpretowany przepis prawa podatkowego nie wymaga tego dla wydania interpretacji indywidualnej, a przedstawiony przez podatnika stan faktyczny jest wyczerpujący i pozwala na ocenę prawnopodatkową zdarzenia.

Zarządca drogi może odmówić wydania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego, jeżeli planowana inwestycja celu publicznego koliduje z prywatnym zamierzeniem wykorzystania tego pasa, a decyzja o odmowie wydania zezwolenia musi być poprzedzona prawidłowym wyjaśnieniem stanu faktycznego sytuacji oraz oceną, czy interes społeczny przeważa nad interesem jednostki.

Skuteczne doręczenie decyzji administracyjnej następuje, gdy organ podatkowy przekazuje pismo dorosłemu domownikowi adresata, który zobowiązuje się je przekazać, a brak zarzutów naruszenia procedury dostarczenia lub wiarygodnych dowodów przeciwnych nie pozwala na podważenie prawidłowości doręczenia w procesie sądowym.

Naczelną zasadą przy wyrażaniu zgody na wykonanie nowego zjazdu z drogi jest zasada bezpieczeństwa w ruchu drogowym, która może ograniczać uprawnienia właściciela nieruchomości w swobodnym korzystaniu ze swojej własności. Zasada bezpieczeństwa w ruchu drogowym wiedzie prym nad słusznym interesem wnioskodawcy. Nie można wydać decyzji o lokalizacji zjazdu z drogi, który powodowałby zwiększenie zagrożenia

Ocena przesłanek egzoneracyjnych z art. 116 § 1 o.p. w zw. z art. 11 ust. 1 p.u.n., powinna nastąpić z uwzględnieniem kwoty zobowiązania podatkowego określonego w decyzji, a nie deklaracji podatkowej, nawet jeżeli decyzja ta została wydana w okresie, kiedy członek zarządu nie pełnił już funkcji.