Sprostowanie oczywistej omyłki w treści decyzji podatkowej, na mocy art. 215 § 1 Ordynacji podatkowej, nie może prowadzić do istotnej zmiany merytorycznej rozstrzygnięcia, przekształcającej nadwyżkę podatku VAT w zobowiązanie podatkowe, gdyż takie działanie wykracza poza zakres korekty błędu oczywistego i wpływa na prawa i obowiązki podatnika w sposób zasadniczy.

W świetle przepisów Ordynacji podatkowej, zaliczenie nadpłaty podatku na poczet zaległości podatkowych następuje z mocy prawa i nie zależy ani od uznania organu podatkowego, ani od dyspozycji podatnika, a postanowienie w tej sprawie ma charakter formalny i potwierdza wykonanie czynności rachunkowo-technicznej.

Skarga na przewlekłość postępowania jest zasadna i podlega uwzględnieniu, jeżeli organ administracyjny nie załatwia sprawy w określonym terminie prawnie lub wyznaczonym przez SKO, a podejmowane przez niego czynności w celu wyjaśnienia wątpliwości są zbędne i nieefektywne, co skutkuje rażącym naruszeniem prawa.

W kontekście zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości podatkowych, organ podatkowy działając z urzędu zalicza nadpłatę na poczet zaległości podatkowych z mocy prawa i niezależnie od uznania organu podatkowego lub dyspozycji podatnika, przy czym przed zwrotem nadpłaty organ podatkowy powinien zweryfikować stan zaległych i bieżących zobowiązań, a w przypadku ich istnienia, zaliczyć zwrot na poczet tych

Nadpłata podatku podlega z urzędu zaliczeniu na poczet zaległości i bieżących zobowiązań podatkowych, a zwrot nadpłaty jest możliwy wyłącznie po weryfikacji przez organ podatkowy braku ciążących na podatniku długów podatkowych – weryfikacja ta stanowi rachunkowo-techniczną czynność odzwierciedloną w postanowieniu administracyjnym, które formalizuje kompensatę wzajemnych wierzytelności.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 i 2a ustawy o rybactwie śródlądowym, obowiązek prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej przez uprawnionego do rybactwa wymaga stosowania się do zasad określonych w operacie rybackim, w tym przestrzegania maksymalnych rocznych dawek zarybienia oraz zakresu gatunków ryb dopuszczonych do wprowadzenia do wód obwodu rybackiego.

Organ podatkowy, obowiązany do wydania zaświadczenia na podstawie art. 109 ust. 2a ustawy o podatku akcyzowym, ma obowiązek dokonać klasyfikacji taryfowej oraz statystycznej pojazdu, a wydanie zaświadczenia może nastąpić wyłącznie po dokonaniu oceny, czy wewnątrzwspólnotowe nabycie pojazdu podlega obowiązkowi podatkowemu w podatku akcyzowym. Przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego przez organ podatkowy

W kwestii rozliczeń podatkowych nadpłat zobowiązań podatkowych, organ podatkowy jest zobowiązany do zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości podatkowych lub bieżących zobowiązań podatnika z urzędu, zgodnie z obowiązującymi przepisami Ordynacji podatkowej, niezależnie od dyspozycji podatnika (art. 76 § 1 O.p.), a postanowienie w sprawie zaliczenia nadpłaty ma charakter formalny i potwierdza wykonanie

Nadpłata podatku wraz z jej oprocentowaniem podlega z urzędu zaliczeniu na poczet zaległości podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę oraz bieżących zobowiązań podatkowych, a w ich braku podlega zwrotowi z urzędu. Organ podatkowy ma obowiązek dokonania takiego zaliczenia przed ewentualnym zwrotem nadpłaty, niezależnie od woli podatnika. Postanowienie o zaliczeniu nadpłaty na poczet zobowiązań podatkowych

Zarządzenie pokontrolne wydawane przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o Inspekcji Ochrony Środowiska ma charakter władczy i podlega kontroli sądów administracyjnych, nawet jeśli nie jest zewnętrznym aktem administracyjnym. Jego celem jest wskazanie adresatowi nieprawidłowości w zakresie nałożonych obowiązków publicznoprawnych dotyczących ochrony

Zadrzewienia śródpolne, zgodnie z ustawą o ochronie przyrody oraz uchwałą Sejmiku, obejmują wszystkie zadrzewienia na terenach rolnych, w tym łąkach, pastwiskach i nieużytkach, i podlegają ochronie krajobrazowej, co wyklucza możliwość ich likwidacji w projektach miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego.

W postępowaniu egzekucyjnym nie prowadzi się ponownej kontroli zasadności decyzji administracyjnej nakładającej określone obowiązki, a jedynie egzekwuje się ich wykonanie, o ile w obiegu prawnym funkcjonuje takowa decyzja i została ona prawomocnie uznana za niewykonaną przez zobowiązanego.

Regulacja zawarta w art. 15zzzzzn2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z COVID-19, uzupełniająca instytucję przywrócenia terminu w art. 58 Kodeksu postępowania administracyjnego, dotyczy wyłącznie terminów przewidzianych przepisami prawa administracyjnego i nie ma zastosowania do terminów określonych w prawie podatkowym.

Doręczenie postanowienia na adres należycie umocowanego pełnomocnika strony jest skuteczne i prowadzi do wejścia tego postanowienia do obrotu prawnego, nawet jeżeli pełnomocnik reprezentuje stronę w innych sprawach podatkowych lub sądowych, pod warunkiem, że umocowanie obejmuje sprawy należące do właściwości organów podatkowych.

Inwestycja polegająca na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej, zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i analizą oddziaływania na środowisko, nie wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, jeżeli nie spełnia kryteriów przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, a zarzuty dotyczące braku takiej decyzji nie mogą stanowić podstawy do uchylenia

Przesłanka "szczególnie uzasadnionego przypadku" umożliwiająca natychmiastowe odwołanie nauczyciela ze stanowiska kierowniczego powinna być interpretowana wąsko i dotyczyć wyłącznie sytuacji wyjątkowych, nagłych, stanowiących zagrożenie dla interesu publicznego i funkcjonowania jednostki oświatowej.

Decyzja organu administracyjnego o uchyleniu świadczenia pielęgnacyjnego, na podstawie oświadczenia osoby uprawnionej o zaprzestaniu sprawowania opieki, jest prawidłowa, jeśli oświadczenie zostało złożone dobrowolnie i pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania, a organ nie miał podstaw do jego zakwestionowania.

W kwestii zaliczania nadpłaty na poczet zaległości podatkowych, zgodnie z art. 76 § 1 O.p., nadpłata zobowiązania podatkowego oraz jej oprocentowanie zaliczane są z urzędu, a zwrot nadpłaty może nastąpić wyłącznie w przypadku, gdy podatnik nie posiada zaległych zobowiązań podatkowych oraz nie występują bieżące zobowiązania podatkowe, z zastrzeżeniem, że organ podatkowy przy zaliczaniu nadpłaty zobowiązany

Zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego wymaga zgłoszenia i może być związana z koniecznością dostosowania obiektu do nowych warunków technicznych oraz bezpieczeństwa, zgodnie z art. 71 ust. 1 pkt 2 ustawy - prawo budowlane, szczególnie gdy nowa działalność wprowadza inne wymagania normatywne niż dotychczasowe użytkowanie.

Postanowienie o zaliczeniu nadpłaty podatku na poczet zobowiązań podatkowych ma charakter formalny i nie jest uzależnione od uznania organu podatkowego ani dyspozycji podatnika, lecz stanowi potwierdzenie wykonania czynności rachunkowo-technicznej koniecznej do kompensacji wzajemnych wierzytelności, co wynika z art. 76 § 1 i art. 76a § 1 Ordynacji podatkowej.

Zaliczenie nadpłaty podatku na poczet zaległości podatkowych dokonywane jest z urzędu i nie zależy od uznania organu podatkowego ani od dyspozycji podatnika, a postanowienie w sprawie takiego zaliczenia ma charakter formalny i potwierdza dokonanie czynności rachunkowo-technicznej. Zwrócenie nadpłaty możliwe jest tylko, gdy podatnik nie posiada zaległych lub bieżących zobowiązań podatkowych.

Art. 15zzzzzn2 ustawy COVID-19, który dotyczy przywrócenia terminów, odnosi się wyłącznie do postępowań administracyjnych prowadzonych na podstawie Kodeksu postępowania administracyjnego, a nie do postępowań podatkowych. Prawo podatkowe jest autonomiczną gałęzią prawa publicznego i nie należy utożsamiać go z prawem administracyjnym w kontekście zastosowania przepisów ustawy COVID-19.

Zgodnie z art. 27 w zw. z art. 33 ust. 1 ustawy o prawie własności przemysłowej, ocena przemysłowej stosowalności wynalazku i jego należytego ujawnienia powinna być przeprowadzona z perspektywy znawcy dziedziny, opierając się na całościowym ujęciu zastrzeżeń, opisu i rysunków wynalazku. Brak możliwości odtworzenia wynalazku przez znawcę z powodu niedostatecznego ujawnienia musi być udowodniony przez

Zgodnie z art. 92a ust. 10 ustawy o transporcie drogowym, nie jest możliwe nałożenie dwóch kar pieniężnych na ten sam podmiot za to samo naruszenie, jeżeli naruszenie to jest wymienione zarówno w załączniku nr 3, jak i nr 4 tej ustawy. W takiej sytuacji przewidziana jest tylko jedna kara.