Wygaszenie decyzji o pozwoleniu na budowę musi być potwierdzone w drodze odrębnej decyzji administracyjnej, a nie może być przedmiotem domniemania. Bez konkretnego postępowania wyjaśniającego, które zakończy się władczym rozstrzygnięciem właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanej, nie jest możliwe ustalenie wygaśnięcia decyzji o pozwoleniu na budowę.

Stwierdzenie przez organ nadzoru budowlanego - a nie jedynie podejrzenie - wykonywania robót budowlanych niezgodnie z obowiązującym prawem, jest niezbędne do wydania postanowienia o wstrzymaniu prac budowlanych.

W kontekście art. 15e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (u.p.d.o.p.), wydatki poniesione na rzecz podmiotów powiązanych z tytułu zakupu surowca są bezpośrednio związane z wytwarzaniem finalnego produktu i nie podlegają limitowaniu kosztów uzyskania przychodów, jeśli są one bezpośrednio związane z czynnością wytworzenia lub nabycia towaru lub świadczenia usługi. Interpretacja, która ogranicza

Nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej jest możliwe po spełnieniu określonych przesłanek, wśród których jest również uprawdopodobnienie, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane. Przesłanka uprawdopodobnienia niewykonania zobowiązania nie może być utożsamiana z udowodnieniem tej okoliczności, a jedynie sprowadza się do wykazania stosowaną argumentacją istnienia

Do wydania przez organ podatkowy postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej wystarcza zarówno stan nieposiadania majątku, o którym mowa w art. 239b § 1 pkt 2 O.p., jak i stan zbywania majątku znacznej wartości, o czym stanowi art. 239b § 1 pkt 3 O.p., oczywiście w powiązaniu z uprawdopodobnieniem wymaganym art. 239b § 2 O.p. Uprawdopodobnienie niewykonania zobowiązania

W ramach zwolnienia podatkowego, wydatki na spłatę kredytu zaciągniętego na nabycie zbywanej nieruchomości nie są uwzględniane, gdyż nie zaspokajają one własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika. Natomiast, środki uzyskane z odpłatnego zbycia nieruchomości, przeznaczone na nowe inwestycje mieszkaniowe, mogą skorzystać ze zwolnienia. Interpretacja przepisów musi uwzględniać cele, jakie mają na celu

Zgodnie z art. 13 ust. 2 ustawy o lasach, zmiana przeznaczenia gruntu z leśnego na rolny jest dopuszczalna tylko w przypadkach szczególnie uzasadnionych potrzeb właścicieli lasów, przy czym ocena tych potrzeb wymaga zastosowania obiektywnych kryteriów i dogłębnej analizy sytuacji strony. Nie wystarcza subiektywne przekonanie właściciela o niezbędności zmiany, lecz konieczne jest wykazanie nadzwyczajnych

W świetle art. 3 pkt 3 ustawy prawo budowlane, trwałe związanie obiektu z gruntem, niezależnie od jego pierwotnego przeznaczenia, determinuje jego kwalifikację jako budowli.

Dotacje otrzymane na realizację konkretnego projektu powinny być uwzględnione w podstawie opodatkowania VAT, jeżeli mają bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych, zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT. Natomiast dotacje, które mają na celu dofinansowanie ogólnych kosztów działalności i nie są bezpośrednio związane z konkretnymi świadczeniami, nie stanowią podstawy opodatkowania

Interpretacja przepisu art. 8a ustawy zaopatrzeniowej wskazuje, że brak spełnienia kryteriów "krótkotrwałej służby" oraz "rzetelnego wykonywania zadań i obowiązków" nie wyklucza możliwości stwierdzenia, że mamy do czynienia ze "szczególnie uzasadnionym przypadkiem". W takim kontekście, dany organ musi ocenić, czy służba danego urzędnika, mimo braku spełnienia tych dwóch kryteriów, charakteryzowała

Prawidłowe pouczenie świadczeniobiorcy, wymagane przez art. 30 ust. 2 pkt 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, musi być sformułowane i przedstawione w sposób jasny i zrozumiały, umożliwiający adresatowi świadome zrozumienie okoliczności, w których może dochodzić do utraty prawa do pobieranych świadczeń, a tym samym uznanie ich za nienależnie pobrane.

Waga naruszenia prawa, jako przesłanka do odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej, nie jest związana z obligatoryjnym charakterem kary, a wynika z konkretnych okoliczności naruszenia, takich jak skutki faktyczne i prawne dla prawnie chronionych dóbr.

Sprawa o wymierzenie kary za zajęcie pasa drogowego nie jest szczególnego rodzaju postępowaniem, w którym dla jego rozstrzygnięcia wymagane jest sporządzenie mapy do celów prawnych. W tym postępowaniu przebieg granic pasa drogowego należy do kwestii stanu faktycznego, ustalanego przez organ w ramach postępowania dowodowego. Okoliczność ta ustalana jest na podstawie wszelkich dowodów służących wyjaśnieniu

Artykuł 40a ust. 5 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych stanowi, że przy wymiarze kary uwzględnia się stopień szkodliwości czynu, stopień zawinienia, zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu działającego na rynku artykułów rolno-spożywczych i wielkość jego obrotów. Uregulowana tym przepisem odpowiedzialność ma charakter administracyjny, co oznacza, że dla jej ustanowienia

Ustawodawca utożsamia jednocześnie "zajęcie" pasa drogowego z jego "zajmowaniem" co oznacza, że "zajęcie pasa drogowego" w rozumieniu art. 40 ustawy o drogach publicznych nie ogranicza się do aktu zajęcia, jako jednorazowej czynności. Pod pojęciem "zajęcia pasa drogowego" rozumieć należy utrzymywanie stanu zajęcia, co oznacza, że karze podlega utrzymywanie stanu zajęcia pasa drogowego, czyli zajmowania

Związanie podstawami skargi kasacyjnej polega na tym, że wskazanie przez stronę skarżącą kasacyjnie naruszenia konkretnego przepisu prawa materialnego, czy też procesowego, określa zakres kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego. Autor skargi kasacyjnej wyznacza zakres kontroli instancyjnej wskazując, które normy prawa zostały naruszone i dlaczego. Naczelny Sąd Administracyjny nie ma obowiązku ani

Nieważność postępowania sądowego, zgodnie z art. 183 § 2 pkt 5 P.p.s.a., zachodzi wtedy, gdy strona - na skutek naruszenia przepisów przez sąd pierwszej instancji - nie uczestniczy w postępowaniu, nie otrzymuje zawiadomień, czy zostaje pozbawiona możliwości przedstawienia swojego stanowiska. Nie wymaga to wykazania związku między tym uchybieniem a wynikiem sprawy.

Nawet jeśli teren nie jest lasem w znaczeniu przyrodniczym, to nie wyklucza to uznania go za las w znaczeniu prawnym.

Sąd jest związany granicami skargi kasacyjnej i może badać naruszenie jedynie tych przepisów, które zostały wyraźnie wskazane przez stronę skarżącą. Właściwe zastosowanie przepisów prawa materialnego może nastąpić dopiero po prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu.

Uzasadnienie wyroku sądu administracyjnego, zgodnie z art. 141 § 4 p.p.s.a., powinno zawierać dokładną analizę stanu faktycznego i prawnego sprawy, a także precyzyjnie odnosić się do wszystkich zarzutów podniesionych w skardze. Błędne uzasadnienie może prowadzić do niezgodnego z prawem załatwienia sprawy, a obarczone nim orzeczenie, co do zasady, nie odpowiada prawu.

Zgodnie z art. 235¹ kodeksu pracy, przy rozpoznawaniu choroby zawodowej istotne jest ustalenie związku przyczynowego między warunkami pracy a wystąpieniem choroby. Dla stwierdzenia choroby zawodowej konieczne jest nie tylko udowodnienie narażenia zawodowego na czynniki szkodliwe, ale również wykazanie, że charakterystyka kliniczna choroby odpowiada skutkom działania tych czynników.

Zgodnie z art. 268 ust. 1 pkt 1 ustawy prawo wodne, opłaty za usługi wodne są naliczane za pobór wód podziemnych lub wód powierzchniowych, niezależnie od celu tego poboru, co obejmuje zarówno odwodnienie obiektów, jak i wykorzystanie wody dla potrzeb socjalno-bytowych i przemysłowych.

Wnioskowanie o zmianę sposobu użytkowania gruntów rolnych czy leśnych jest możliwe tylko dla tych osób, które mają prawną kontrolę nad tymi gruntami. Zgodnie z art. 4 pkt 4 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, do grupy osób uprawnionych do składania takiego wniosku zaliczają się nie tylko właściciele danego terenu, ale również inne kategorie podmiotów zarządzających nieruchomością. Są to między

Ustawodawca utożsamia jednocześnie "zajęcie" pasa drogowego z jego "zajmowaniem" oznacza to, że "zajęcie pasa drogowego" w rozumieniu art. 40 ustawy o drogach publicznych nie ogranicza się do aktu zajęcia, jako jednorazowej czynności. Pod pojęciem "zajęcia pasa drogowego" należy rozumieć utrzymywanie stanu zajęcia, co oznacza, że karze podlega utrzymywanie stanu zajęcia pasa drogowego, czyli zajmowania