Na gruncie ustawy o VAT prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktury nie może powstać u jej dysponenta, jeżeli u jej wystawcy nie powstał w rezultacie obowiązek podatkowy w tym podatku w odniesieniu do podatku podlegającego odliczeniu.

Procedura opisana w art. 193 § 6 Ordynacji podatkowej nie musi być zastosowana, jeżeli w protokole kontroli zawarte są ustalenia dotyczące badania ksiąg w zakresie przewidzianym w tym artykule. W takim przypadku, zgodnie z art. 290 § 5 tej ustawy nie sporządza się odrębnego protokołu badania ksiąg, o którym mowa w art. 193 § 6.

Kosztami, które decyzją prawodawcy wykonaną w postaci przepisu art. 16 ust. 1 pkt 28 u.p.d.o.p., wyłączone zostały z prawnie znaczącego obszaru kosztów uzyskania przychodów, są wskazane w tym zapisie prawnym koszty reprezentacji. Zgodnie bowiem z treścią art. 16 ust. 1 pkt 28 u.p.d.o.p., nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne

Fakt prawomocnego skazania, za umyślne przestępstwo skarbowe jest wystarczającą przesłanką do tego, aby organ Policji nałożył obligatoryjnie obowiązek cofnięcia pozwolenia na broń, gdyż wobec takiej osoby istnieje uzasadniona obawa, że użyje ona broni w sposób sprzeczny z interesem bezpieczeństwa.

Według art. 16 ust. 1 pkt 28 u.p.d.o.p. koszty reprezentacji to nie koszty okazałości, wystawności w czyimś sposobie życia związane ze stanowiskiem, pozycją społeczną, ale koszty reprezentowania interesów podatnika na zewnątrz, w tym w stosunkach z kontrahentami aktualnymi czy przyszłymi, przez osobę lub grupę osób do tego powołaną.

Decyzja wydana w sprawie nadpłaty musi uwzględniać rozstrzygnięcie w sprawie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego. Nie jest możliwe orzekanie przez organy podatkowe w sprawie nadpłaty bez uprzedniego ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego. Postępowanie w sprawie ustalenia zobowiązania podatkowego ma charakter procedury zasadniczej (pierwotnej) w stosunku do postępowania w sprawie nadpłaty

Waloryzacja wysokości odszkodowania, o której mowa w art. 132 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami następuje w formie decyzji administracyjnej.

Organ stosując inny sposób oszacowania niż określony w § 3 art. 23 Ordynacji podatkowej powinien uzasadnić dlaczego jego zdaniem nie ma możliwości zastosowania metody oszacowania określonej w tym przepisie.

Analiza normatywna przepisu upoważniającego art. 34 w zw. z art. 32 ustawy o ochronie przyrody, wskazuje, że ustawodawca zawarł szczegółowe upoważnienie dla wojewody, bądź rady gminy, by w formie rozporządzenia lub uchwały utworzyli użytek ekologiczny. Prócz obszaru lub obiektu jego położenia, otuliny, akt kreujący tę formę ochrony przyrody powinien zawierać zakazy właściwe dla danej formy ochrony

Prawidłowa wykładnia art. 233 § 1 Ordynacji podatkowej wymaga uwzględnienia powiązań między pkt 1 i pkt 2. Uwzględnienie tych powiązań prowadzi do stanowiska prawnego, że uchylenie decyzji organu podatkowego pierwszej instancji w części w warunkach art. 233 § 1 pkt 2 lit. a) Ordynacji podatkowej wymaga od organu odwoławczego rozstrzygnięcia także o decyzji organu I instancji nieobjętej uchyleniem przez

Wydatki uprawniające do ulgi mieszkaniowej to nie tylko koszty, które dotyczą samych funkcji mieszkalnych w bryle domu mieszkalnego, ale także inne niezbędne do funkcjonowania tego budynku, w tym na przykład opaska wokół budynku zabezpieczająca przed wilgocią.

Przesłanką oszacowania podstawy opodatkowania na podstawie przepisu art. 23 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej jest brak danych koniecznych do ustalenia podstawy opodatkowania. Nie ma przy tym znaczenia jakie są przyczyny braku tych danych. Powoływanie się w skardze kasacyjnej na to, że nie prowadzenie dokumentacji było wynikiem niewiedzy, a nie złej woli skarżącego dla oceny zasadności w tym przypadku

Jeśli ustawodawca w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 28 u.p.d.o.f. używa określenia "w związku" i nie definiuje, co należy rozumieć przez to pojęcie, to niewątpliwie chodzi mu o językowe, potoczne rozumienie tego pojęcia. Oznacza to, że chodzi o każdy związek w następstwie, którego grunty tracą swój charakter rolny lub leśny byle tylko można było go powiązać ze sprzedażą. Może to być związek uprzedni,

Niezgodność z prawem (bezprawność) rozwiązania umowy o pracę przez pracodawcę pracownik może wykazać wyłącznie przez powództwo przewidziane w Kodeksie pracy (o uznanie wypowiedzenia za bezskuteczne, o przywrócenie do pracy lub odszkodowanie), wniesione z zachowaniem odpowiedniego terminu (art. 264 k.p.). Bez wytoczenia takiego powództwa pracownik w żadnym innym postępowaniu nie może powoływać się na

Dyskryminacja to nieuzasadnione obiektywnymi powodami zróżnicowanie sytuacji pracownika względem innych pracowników. Owo zróżnicowanie ocenia się przez porównanie dwóch faktów, tj. sytuacji faktycznej pracownika dyskryminowanego i sytuacji faktycznej innego pracownika. Owe dwa fakty należy porównywać w tym samym horyzoncie czasowym. Drobne różnice w wynagrodzeniu co do zasady nie stanowią różnicowania

Z literalnej treści art. 2 ust. 1 pkt 5 i ust. 3 ustawy oświadczeniach przedemerytalnych wynika, iż uzyskania świadczenia przedemerytalnego jest pobieranie zasiłku dla bezrobotnych przez okres co najmniej 6 miesięcy, a ustawodawca nie sprecyzował kolejnego wymagania, że ten 6-miesięczny okres nieprzerwanego pobierania zasiłku dla bezrobotnych powinien przypadać po rozwiązaniu „ostatniego” stosunku

1. Dyskryminacja nie może być bowiem utożsamiana ze „zwykłym” nierównym traktowaniem pracownika w zatrudnieniu. Dyskryminowaniem w rozumieniu art. 183a k.p. jest nierówne traktowanie w zatrudnieniu z określonych przyczyn i nie jest wystarczające wskazanie na „podłoże dyskryminacyjne”. 2. Zróżnicowanie w porozumieniu zbiorowym uprawnień do świadczeń związanych z rozwiązaniem stosunku pracy ze względu

Dodatek ordynatorski, uzależniony procentowo od płacy zasadniczej nie stanowi osobistego zaszeregowania pracownika określonego stawką miesięczną w rozumieniu art. 1511 § 3 k.p.

Przesłanka opuszczenia dotychczasowego miejsca pobytu stałego w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych jest spełniona, jeżeli opuszczenie to ma charakter trwały i dobrowolny. Opuszczenie lokalu, w którym dana osoba była zameldowana można uznać za dobrowolne i trwałe, jeżeli wynikało ono z nieskrępowanej woli przeniesienia swoich interesów życiowych w inne miejsce

Pracownik, który doznał uszczerbku na zdrowiu, może mieć trudności w otrzymaniu odszkodowania od zakładu, jeśli nie jest określone, czy funkcjonuje on za pomocą sił przyrody.

Kierowanie pojazdem w stanie nietrzeźwym daje podstawy do cofnięcia pozwolenia na broń.

Osoby pracujące w likwidowanym urzędzie nie mają co liczyć na dalsze zatrudnienie, jeśli ich zadania przejęła inna jednostka. Takiej gwarancji nie mają nawet urzędnicy mianowani.

O rażącym naruszeniu prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. decydują łącznie trzy przesłanki: oczywistość naruszenia prawa, charakter przepisu, który został naruszony, oraz racje ekonomiczne lub gospodarcze - skutki, które wywołuje decyzja. Oczywistość naruszenia prawa polega na rzucającej się w oczy sprzeczności między treścią rozstrzygnięcia a przepisem prawa stanowiącym jego podstawę prawną

Stosownie do przepisu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270) sąd administracyjny jest właściwy do rozpatrzenia skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w sprawie z zakresu ochrony konkurencji.