Skarga kasacyjna jest szczególnym, sformalizowanym i samodzielnym środkiem zaskarżenia skierowanym przeciwko wyrokowi Sądu pierwszej instancji, a nie bezpośrednio przeciw rozstrzygnięciom organów administracji. Oprócz precyzyjnie przytoczonych podstaw kasacyjnych powinna również zawierać ich uzasadnienie, co wynika z art. 176 P.p.s.a.

rozkaz personalny wydany na podstawie art. 115 ust. 3 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 593 ze zm.) nie podlega kontroli działalności administracji publicznej sprawowanej przez sądy administracyjne, gdyż nie należy do katalogu spraw sprecyzowanych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

1. Przepis art. 207 § 3 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. ma odpowiednie zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym w sprawach, w których skarga kasacyjna wpłynęła po dniu 3 maja 2012 r. 2. W postępowaniu kasacyjnym nie ma zastosowania art. 207 § 3 zdanie pierwsze k.p.c., a zdanie drugie stosuje się wyjątkowo; Sąd Najwyższy może wyrazić zgodę na złożenie pisma przygotowawczego tylko wówczas, gdy

Podstawowym zadaniem sądów administracyjnych jest sprawowanie kontroli działalności administracji publicznej (rządowej i samorządowej). "Sprawowanie kontroli" oznacza pewnego rodzaju wtórność działań sądu wobec działań organów administracji. Rola sądu administracyjnego sprowadza się do badania (korygowania) działania lub zaniechania organów administracji publicznej, a nie zastępowania ich w załatwianiu

Skoro w art. 33 pkt 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.dalej jako: "u.p.e.a.") ustawodawca wskazuje na niedopuszczalność egzekucji administracyjnej, a w pkt 1 tego artykułu na przedawnienie, tzn., że przedmiotem badania dopuszczalności w rozumieniu art. 29 § 1 u.p.e.a. nie może być przedawnienie obowiązku. Z tych

Regulacja prawna art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej, która zalicza się niewątpliwie do materialnego prawa podatkowego, nie stanowi podstawy procesowej ustaleń i ocen organów podatkowych, a tylko punkt odniesienia późniejszej subsumcji odtworzonego już stanu faktycznego.

w sytuacji gdy przedniotem postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności jest decyzja organu, który już nie istnieje w strukturze administracji publicznej nalezy ustalić, stosownie do art. 20 k.p.a. jaki organ obecnie jest właściwy w sprawach będących przedmiotem tej decyzji. Jeżeli jest to ogan jednostki samorządu terytorialnego, to organem wyższego stopnia w stosunku do tego organu - zgodnie z

Dekodowanie normy prawnej z art. 9 pkt 10 lit .g) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych traktującej o zwolnieniu przedmiotowym w danym podatku powinno odbywać się w oparciu o wykładnię językową i dokonując wykładni omawianego przepisu należy bowiem mieć na uwadze, że jako wprowadzający wyjątek od zasady powszechności opodatkowania powinien być on interpretowany ściśle.W literaturze przedmiotu

Przewidziana w art. 199 Ordynacji podatkowej możliwość przesłuchania podatnika w charakterze strony stanowi wprawdzie samodzielny środek dowodowy w sensie procesowym, ale ze względu na źródło i możliwość pozyskania informacji jest on taki sam jak wyjaśnienia.

Przewidziana w art. 199 O.p. możliwość przesłuchania podatnika w charakterze strony stanowi wprawdzie samodzielny środek dowodowy w sensie procesowym, ale ze względu na źródło i możliwość pozyskania informacji jest on taki sam jak wyjaśnienia.

Podstawowym zadaniem sądów administracyjnych jest sprawowanie kontroli działalności administracji publicznej (rządowej i samorządowej). "Sprawowanie kontroli" oznacza pewnego rodzaju wtórność działań sądu wobec działań organów administracji. Rola sądu administracyjnego sprowadza się do badania (korygowania) działania lub zaniechania organów administracji publicznej, a nie zastępowania ich w załatwianiu

Sama ilość transakcji i ich zakres nie ma charakteru decydującego dla uznania danego podmiotu za podatnika VAT.

Możliwość stwierdzenia w decyzji na podstawie art. 169 ust. 7 p.w.p. wygaśnięcia prawa do znaku w stosunku do jednego ze współuprawnionych dotyczy tylko sytuacji określonych w tym przepisie, nie dotyczy natomiast indywidualnego prawa do znaku towarowego, jakie służyło wspólnikom spółki cywilnej, także wtedy gdy umowa spółki uległa rozwiązaniu.

Przepis § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a Rozporządzenia M.F. z 27 kwietnia 2004 r, wydany w oparciu o ustawową delegację wynikającą z art. 92 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT został wywiedziony wprost z normy wynikającej już z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którą podatnik może korzystać z prawa do odliczenia podatku od towarów i usług przewidzianego w tych ustawach z tytułu dostaw towarów lub świadczenia

Warunkiem uznania, że doszło do rażącego naruszenia prawa jest wystąpienie oczywistej sprzeczności pomiędzy treścią decyzji a treścią powołanego w niej przepisu prawa. "Rażący" oznacza bowiem dający się łatwo stwierdzić, wyraźny, oczywisty, niewątpliwy, bezsporny, bardzo duży.

Przewidziana w art. 199 Ordynacji podatkowej możliwość przesłuchania podatnika w charakterze strony stanowi wprawdzie samodzielny środek dowodowy w sensie procesowym, ale ze względu na źródło i możliwość pozyskania informacji jest on taki sam jak wyjaśnienia.

Przewidziana w art. 199 Ordynacji podatkowej możliwość przesłuchania podatnika w charakterze strony stanowi wprawdzie samodzielny środek dowodowy w sensie procesowym, ale ze względu na źródło i możliwość pozyskania informacji jest on taki sam jak wyjaśnienia.

Udzielenie upoważnienia jest czynnością wewnętrzną organu podatkowego i dlatego nie doręcza się stronie takiego upoważnienia przy okazji wszczęcia postępowania. Brak także przepisów procesowych, które nakładałyby obowiązek włączenia każdorazowo takiego upoważnienia do akt sprawy. Jednakże w przypadku żądania strony lub sporu na tym tle, organ obowiązany jest udostępnić do wglądu taki dokument.

Zaliczenie nadpłaty podatku na poczet zaległości podatkowych jest czynnością materialnotechniczną a postanowienie wydane w trybie art. 76a § 1 Ord. pod., które jest warunkiem formalnym zaliczenia nadpłaty wywołuje skutki wsteczne.

Przy zawarciu umowy spółki komandytowo - akcyjnych (art. 125 k.s.h.) podstawę opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. z 2007 r. Nr 68, poz. 450 ze zm.) stanowi łącznie wartość wniesionych do niej wkładów przez komplementariuszy oraz wartość kapitału zakładowego wniesionego

Wyczerpanie złoża i wykonywanie rekultywacji gruntów nie stanowi w związku z tym względów technicznych, uniemożliwiających prowadzenie działalności gospodarczej i nie daje podstaw do uznania gruntu rekultywowanego, za grunt pozostały w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

Porównanie treści art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a i b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i art. 21 ust. 1 pkt 126 tej ustawy wyraźnie wskazuje, że zwolnienie uregulowane w ostatnim z powołanych przepisów odnosi się do przychodów ze źródła, określonego w pierwszym z nich. Pojęcia w nich użyte powinny więc być rozumiane tak samo. Trudno zakładać, że racjonalny ustawodawca nie zdawał sobie sprawy

Oświadczenie strony (wyjaśnienie złożone organowi w wykonaniu wezwania w trybie art. 155 O.p.) stanowi w postępowaniu podatkowym dowód w rozumieniu art. 180 § 1 O.p.

Wyczerpanie złoża i rekultywacja gruntów nie stanowitym względów technicznych, uniemożliwiających prowadzenie działalności gospodarczej i nie daje podstaw do uznania gruntu rekultywowanego, za grunt pozostały w rozumieniu art.5 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.