Przepis w danym akcie prawnym nie jest umiejscowiony przypadkowo, lecz wynika z racjonalnego działania prawodawcy. Skoro art. 66 ust. 4 ustawy o KSSiP umiejscowiony został w przepisach przejściowych i końcowych (Rozdział 8 ustawy), to ustawodawca jasno wskazał na jego ograniczony, incydentalny i intertemporalny charakter.

Przyczyną nowelizacji ustawy o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury była chęć zmiany kryteriów decydujących o kolejności miejsc na liście klasyfikacyjnej aplikantów. Gdyby zasady liczenia punktów przyjęte przez Sąd I instancji wynikały z pierwotnego brzmienia art. 26 ust. 3 zd. 1 ustawy, to nie byłoby potrzeby nowelizowania tego przepisu.

Wprawdzie mocą art. 29 ust. 2 pkt 5 Prawa budowlanego pozwolenia na budowę nie wymaga wykonywanie robót budowlanych polegających na utwardzeniu powierzchni gruntu na działkach budowanych, który to przypadek nie ma miejsca w analizowanej sprawie, gdyż utwardzana droga nie jest działka budowlaną, to jednak o ile utwardzenie gruntu działek budowlanych będzie podlegało zgłoszeniu, o tyle w przypadku utwardzenia

Rażące naruszenie prawa to takie naruszenie, które dotyczy przepisów oczywistych w swej treści, wywołuje skutki niemożliwe do zaakceptowania w praworządnym państwie, gdy rozstrzygnięcie pozostaje w sprzeczności z treścią przepisu poprzez proste ich zestawienie ze sobą.

Odmowa ustalenia lokalizacji celu publicznego oparta na klauzuli generalnej z art. 1 ust. 2 u.p.z.p., bez wskazania przepisów szczególnych, które uniemożliwiałyby na danym terenie lokowanie tego rodzaju inwestycji, narusza prawo materialne - art. 1 ust. 2 oraz art. 56 u.p.z.p.

W przypadku państwa, takiego jak Polska, które przystąpiło do Unii ze skutkiem od dnia 1 maja 2004 r., art. 7 ust. 1 Dyrektywy powinien być interpretowany w ten sposób, że przewidziane w nim obowiązkowe zwolnienie dotyczy wyłącznie czynności objętych zakresem stosowania Dyrektywy, które to czynności w dniu 1 lipca 1984 r. były w tym państwie członkowskim zwolnione od podatki kapitałowego lub były opodatkowane

Pod pojęciem "toczy się postępowanie karne" rozumie się moment, w którym dochodzi do postawienia zarzutów. Prawnie skuteczne postawienie podejrzanemu zarzutu popełnienia przestępstwa kwalifikowanego, jako przestępstwo przeciwko życiu, zdrowiu lub mieniu wywoła więc zaistnienie przesłanki prowadzenia postępowania karnego. Spowoduje to jednocześnie konieczność wszczęcia przez właściwy organ Policji postępowania

Zarzut, iż sąd I instancji dokonał wykładni art.15 ust.1 u.p.d.o.p. polegającej na przyjęciu, iż do uznania kosztu za koszt uzyskania przychodów niezbędne jest ustalenie, iż zbywca rzeczy ruchomej oznaczonej co do gatunku jest uprawniony do przeniesienia własności tej rzeczy na nabywcę, nie znajduje potwierdzenia w treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku. Odwołując się do brzmienia powołanego przepisu

Przepis art. 86 ustawy o ochronie przyrody nie znajduje zastosowania do kary administracyjnej za usunięcie drzew.

W treści art. 29 ust. 1 ustawy Prawo budowlane ustawodawca wymienił obiekty, których budowa nie wymagała pozwolenia na budowę, jednak do tych obiektów nie zostały zaliczone wiaty, niezależnie od ich powierzchni. Jeżeli co do zasady warunkiem rozpoczęcia budowy było uzyskanie pozwolenia na budowę, a wyjątki zostały wymienione w art. 29 ustawy, to logicznym wydaje się, że brak ujęcia wiat w grupie wyjątków

O tym czy urządzenie reklamowe jest trwale związane z gruntem czy też nie, nie decyduje sposób i metoda związania z gruntem, nie decyduje również technologia wykonania fundamentu i możliwości techniczne przeniesienia nośnika reklamowego w inne miejsce, ale to czy wielkość tego urządzenia, jego konstrukcja, przeznaczenie i względy bezpieczeństwa wymagają takiego trwałego związania.

Konieczność zasięgnięcia opinii znawcy przedmiotu w celu ustalenie istnienia omyłki lub błędu językowego w opisie patentowym sporządzonym w hermetycznym/specjalistycznym języku danej dziedziny nie wyklucza przyjęcia, iż omyłka lub błąd mogą zostać sprostowane w trybie art. 55 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz. U. nr 119 poz. 1117 z 2003 r. ze zm.). W takim przypadku

Przesłanki podjęcia rozstrzygnięcia w oparciu o art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej odnoszą się do tego pierwszego etapu stosowania prawa, tj. kwestii dotyczącej postępowania dowodowego zmierzającego do ustalenia rzeczywistego stanu faktycznego.

Pod pojęciem "toczy się postępowanie karne" rozumie się moment, w którym dochodzi do postawienia zarzutów.

Przepis art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane nie stanowi podstawy do wydania decyzji nakładającej na inwestora obowiązku złożenia przewidzianego w art. 32 ust. 4 pkt 2 tej ustawy oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Ustawodawca jednoznacznie, według gramatycznego brzmienia regulacji, nie wiąże rozstrzygnięć decyzją administracyjną

Postawienie w stan likwidacji (zlikwidowanie) nie w pełni umorzonego środka trwałego powoduje powstanie u podatnika straty odpowiadającej nieumorzonej części wartości środka trwałego. Przy tym, w sytuacji, gdy likwidacja, jak wskazano wyżej, uzasadniona jest obiektywnymi uwarunkowaniami ekonomicznymi, brak jest podstaw do przyjęcia, że strata ta nie ma dla podatnika charakteru mimowolnego.

Nowe okoliczności faktyczne oraz ich ocena prawna przedstawione w skardze sądowoadministracyjnej lub w skardze kasacyjnej nie mogą zmienić stanu faktycznego wydanej indywidualnej interpretacji prawa podatkowego, o którym mowa w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.).

Do uznania poniesionych strat (niedoborów) za koszt uzyskania przychodów nie wystarczy samo stwierdzenie niedoboru posiadanych towarów handlowych, poprzez sporządzenie spisu z natury i ustalenie wartości powstałych różnic, lecz niezbędnym jest przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego co do przyczyny i okoliczności powstania tych niedoborów, pozwalającego stwierdzić jednoznacznie, że ujawniona w

W sytuacjach, gdy organ egzekucyjny jest jednocześnie wierzycielem (egzekwuje własne decyzje), mógłby zbadać decyzję pod względem merytorycznym, ale już nie jako organ egzekucyjny, lecz jako organ wydający decyzję.

Zmiana pozwolenia wodnoprawnego na podstawie art. 133 ustawy Prawo wodne jest dopuszczalna tylko po uprzednim zaistnieniu okoliczności określonych w tym przepisie i tylko, gdy konieczność zmiany została wykazana w dokumentach wskazanych przez ustawodawcę.

Uchylenie decyzji lub postanowienia w oparciu o przepis art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. następuje wtedy, gdy naruszono kilka przepisów procesowych, a uchybienie im mogło w sposób istotny oddziaływać na treść decyzji lub postanowienia.

Jeżeli ustawową przesłanką wydania decyzji o warunkach zabudowy jest tzw. zasada dobrego sąsiedztwa określona w art. 61 ust.1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, to dopiero brak spełnienia tej przesłanki daje podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji, a nie tylko niewłaściwe przeprowadzenie analizy, która jest jedynie środkiem dowodowym do ustalenia dobrego sąsiedztwa.

Zgodnie z art. 56 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w zw. z art. 64 ust. 1 tej ustawy nie można odmówić wydania decyzji o warunkach zabudowy, jeżeli zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z przepisami odrębnymi. Nadto - w obecnie obowiązującym stanie prawnym - przepis art. 1 ust. 2 u.p.z.p. nie może stanowić wyłącznej podstawy odmowy wydania takiej decyzji.

Osoba dysponująca tytułem prawnym do lokalu jest stroną, w rozumieniu art.28 kodeksu postępowania administracyjnego, w postępowaniu administracyjnym o zameldowanie w tym lokalu (lub wymeldowanie z niego) innej osoby, prowadzonym na podstawie art. 47 ust.2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych.