Niezwiązanie granicami skargi nie oznacza, że Sąd może czynić przedmiotem swych rozważań i ocen wszystkie aspekty skargi bez względu na treść zaskarżonego aktu lub czynności. Oznacza ono natomiast, że Sąd ten ma prawo, a nawet obowiązek dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze. Nie jest przy tym skrępowany sposobem

Ustanowienie hipoteki lub prowadzenie postępowania egzekucyjnego nie ma wpływu na wartość rynkową przedmiotu czynności cywilnoprawnej, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 lit c) w związku z art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. Nr 86, poz. 959 ze zm.).

Jeżeli państwo członkowskie korzysta z możliwości uznania danego podmiotu za podmiot inny, niż spółka kapitałowa, to nie jest zasadne twierdzenie, że w przypadku nałożenia podatku na podstawie ustawy PCC należy uznać ten podmiot za spółkę kapitałową. W takim wypadku podmiot ten bowiem nie podlega regulacjom Dyrektywy 69/335. Art. 3 ust. 2 zd. 2 Dyrektywy wskazuje bowiem, iż do celów naliczenia podatku

Wprowadzenie nowej regulacji w art. 216 w zw. z art. 136 ust. 1 i art. 137 ustawy o gospodarce nieruchomościami zamiast uprzednio obowiązującego art. 69 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości spowodowało, iż w takim przypadku nie można przyjmować tożsamości roszczeń stron.

Niezastosowanie w danej sprawie trybu określonego w art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa nie jest wystarczającą przesłankę do uznania, że jest podstawa wznowienia postępowania wymieniona w art. 240 § 1 pkt 4 tej ustawy.

Niezastosowanie w danej sprawie trybu określonego w art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa nie jest wystarczającą przesłankę do uznania, że jest podstawa wznowienia postępowania wymieniona w art. 240 § 1 pkt 4 tej ustawy.

Niezastosowanie w danej sprawie trybu określonego w art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej nie jest wystarczającą przesłankę do uznania, że jest podstawa wznowienia postępowania wymieniona w art. 240 § 1 pkt 4 tej ustawy.

Sam fakt pozostawania rolnikiem wyklucza dana osobę z kręgu osób, które mogą otrzymać świadczenie pielęgnacyjne.

Moc wiążąca wcześniejszego orzeczenia z art. 170 p.p.s.a., w odniesieniu do sądów oznacza, że muszą one przyjmować, iż dana kwestia prawna kształtuje się tak, jak stwierdzono w prawomocnym orzeczeniu.

Nieprzeznaczenie wszystkich środków pieniężnych ze sprzedaży lokalu w ciągu dwóch lat na własne cele mieszkaniowe nie pozbawia automatycznie ulgi mieszkaniowej.

Niezastosowanie w danej sprawie trybu określonego w art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej nie jest wystarczającą przesłankę do uznania, że jest podstawa wznowienia postępowania wymieniona w art. 240 § 1 pkt 4 tej ustawy.

W sytuacji jednak, gdy skarżący w skardze kasacyjnej nie podważa stanowiska Sądu pierwszej instancji, że ewentualni pośrednicy działali w imieniu i na rzecz sprzedawcy, gdyż na fakturach sprzedaży figurował skarżący jako sprzedawca towaru, faktury te także były przez niego podpisane, to trudno uznać, by nie przeprowadzenie wskazanych przez skarżącego dowodów mogłołby mieć istotny wpływ na wynik sprawy

Decyzja nakazująca stronie przymusową rozbiórkę obiektu budowlanego nie może być zmieniona w trybie art. 154 k.p.a.

Podatnik powołujący się w postępowaniu w sprawie nieujawnionych źródeł dochodów na fakt uzyskania dochodów z nierządu musi przedstawić na tę okoliczność wiarygodne dowody.

Skutecznie żądać wznowienia postępowania może tylko ten podmiot podnoszący, że jako strona nie brał udziału w zwykłym postępowaniu (art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 Kpa), który jako właściciel nieruchomości wykaże, iż jego nieruchomość powinna być ujęta w obszarze oddziaływania projektowanego obiektu, zaś wadą wznowieniową postępowania zwykłego jest to, iż obszar ten ustalono

Decyzja "kasacyjna", wskazana w art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej, nie rozstrzyga o braku zobowiązania podatkowego uzasadniającego prowadzenie postępowania podatkowego i nie usuwa, z mocą wsteczną, wszystkich następstw prawnych - obowiązującej do czasu uchylenia -decyzji podatkowej.

W świetle art. 86 ust. 1 oraz art. 90 ust. 1 i 2 ustawy o VAT czynności niepodlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nie mogą wpłynąć na zakres prawa do odliczenia podatku naliczonego przy zastosowaniu art. 90 ust. 3 ustawy o VAT.

Niezastosowanie w danej sprawie trybu określonego w art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej nie jest wystarczającą przesłankę do uznania, że jest podstawa wznowienia postępowania wymieniona w art. 240 § 1 pkt 4 tej ustawy.

Upomnienie, zgodnie z art. 15 § 1 u.p.e.a., przesyła się nie przed każdorazowym w tym samym przedmiocie wystawieniem tytułu wykonawczego, ale po upływie terminu do wykonania przez zobowiązanego obowiązku, co uzasadnia skierowanie sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego przez wierzyciela. W konsekwencji jednorazowo wykonany obowiązek przesłania upomnienia dotyczy administracyjnej egzekucji danego

Jakkolwiek co do zasady ciężar dowodu w postępowaniu podatkowym spoczywa na organach podatkowych (art. 122 i art. 187 § 1 O.p.), to niekiedy konstrukcja przepisów materialnoprawnych (tak jest w przypadku art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p.) sprawia, że inicjatywa dowodowa zostaje przerzucona na stronę.

Zgodnie z art. 24a ust.1 u.p.d.o.f. skarżący obowiązany był do prowadzenia w 2003r. podatkowej księgi przychodów i rozchodów albo księgi rachunkowej zgodnie z przepisami rozrządzenia Ministra Finansów z 15 grudnia 2000r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz.U. Nr 116, poz. 1222 ze zm.).W konsekwencji za słuszną należy uznać wykładnię Sądu pierwszej instancji art. 22 ust

Z art. 217 Konstytucji RP wynika, iż nakładanie podatków, innych danin publicznych, określanie podmiotów, przedmiotów opodatkowania i stawek podatkowych, a także zasad przyznawania ulg i umorzeń oraz kategorii podmiotów zwolnionych od podatków następuje w drodze ustawy. Rezygnacja ustawodawcy z definicji pojęć terenu budowlanego lub przeznaczonego pod zabudowę nie może być zatem wypełniana przy pomocy

Mienie zgromadzone przez podatnika w latach poprzedzających rok, w którym dokonano wydatków, aby mogło stanowić źródło pokrycia wydatków poniesionych w roku następnym w myśl art. 20 ust. 3 u.p.d.o.f. musi mieć walor legalności, tzn., musi pochodzić wyłącznie z opodatkowanych przychodów albo z przychodów wolnych od opodatkowania. Ustawodawca obowiązek podatkowy powiązał więc nie z momentem uzyskania

Stosowanie przez producenta produktów spożywczych domieszek, które nie zmieniają przeznaczenia i podstawowych cech produktu,nie pozbawia podatnika do stosowania obniżonej stawki VAT.