Oddalenie skargi kasacyjnej M.K. z powodu nieprzedstawienia usprawiedliwionych podstaw prawnych potwierdzających naruszenie jego indywidualnego interesu prawnego, istotnego dla przyznania statusu strony w postępowaniu administracyjnym o pozwolenie na budowę.
Utrzymanie kary wydalenia ze służby wyłącznie za naruszenie zasad etyki, po uniewinnieniu od jednego zarzutu, jest nieadekwatne do faktów sprawy i wymaga ponownej oceny w zakresie wymiaru kary dyscyplinarnej.
NSA podzielił stanowisko WSA w Gliwicach, uznając, że nagła choroba pełnomocnika uzasadniała przywrócenie terminu na wniesienie odwołania, co czyni zaskarżone postanowienie SKO bezprawnym i uprawniało oddalenie skargi kasacyjnej.
Oddalenie skargi kasacyjnej było uzasadnione, gdyż sąd ocenił, że brak aktualnego operatu szacunkowego czynił decyzję o przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji zgodną z obowiązującymi przepisami i zasadami postępowania administracyjnego.
Zachowanie funkcjonariusza Policji, polegające na nieuprawnionym przetwarzaniu i przechowywaniu dokumentów niejawnych, uzasadnia decyzję o zwolnieniu ze służby, z uwagi na utratę rękojmi zachowania tajemnicy oraz naruszenie ważnego interesu służby.
Zwolnienie lekarskie funkcjonariusza może być uznane za związane z wypadkiem w służbie, mimo przekroczenia 60-dniowej przerwy, jeżeli dokumentacja medyczna potwierdza związek ze wypadkiem. Organ administracyjny obowiązany jest uwzględniać pełen materiał dowodowy.
NSA uznaje za nieskuteczne zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące procedury i wysokości grzywien, podkreślając celowość środków egzekucyjnych w kontekście wielokrotnego uchylania się od wykonania obowiązku.
Grzywna nałożona w postępowaniu egzekucyjnym, mimo lakonicznego uzasadnienia, jest uzasadniona, gdy inne środki okazały się nieskuteczne, a obowiązek pozostał niewykonany.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że grzywna jako środek egzekucyjny w sposób uzasadniony zapewnia efektywność egzekucji obowiązku niepieniężnego, zaś wskazane nałożenie kolejnej grzywny, mimo krótkiego uzasadnienia, było właściwe z uwagi na uporczywą niewykonalność obowiązku przez adresata decyzji.
Na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego nie przysługuje zażalenie, a w efekcie skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna. Brak możliwości zaskarżenia wynika z wykładni art. 101 § 3 k.p.a.
Działaczem opozycji antykomunistycznej bądź osobą represjonowaną z powodów politycznych można uznać wyłącznie osobę spełniającą wszystkie przesłanki określone w ustawie, a brak wymaganych dowodów wyklucza przyznanie takiego statusu.
Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że prawo do stypendium socjalnego przysługuje maksymalnie przez 12 semestrów studiowania; okres ten liczony jest niezależnie od faktycznego pobierania świadczeń przez studenta.
Zabezpieczenie prawidłowego odbioru korespondencji należy do obowiązków strony, a uchybienie terminowi, wynikające z braku wskazania aktualnego adresu doręczeń, nie uzasadnia przywrócenia terminu. Skarga kasacyjna oddalona.
Zbieranie odpadów bez wymaganego zezwolenia stanowi naruszenie ustawy o odpadach, uzasadniające wymierzenie administracyjnej kary pieniężnej, której odstąpienie jest możliwe wyłącznie przy spełnieniu przesłanek znikomej wagi naruszenia i zaprzestania działania.
Odmowa przywrócenia terminu do złożenia wniosku o odroczenie płatności nie została właściwie uzasadniona; wymagana jest ponowna analiza pod kątem przesłanek z art. 58 k.p.a., uwzględniająca charakter opłaty oraz działania skarżącej.
Podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej musi szczegółowo wykazać, że informacja stanowi informację przetworzoną oraz uzasadnić, dlaczego jej udostępnienie wymaga dodatkowych działań i nie leży w interesie publicznym.
Utrata statusu studenta przed dniem wydania decyzji o przyznaniu stypendium rektora skutkuje bezprzedmiotowością postępowania w tej sprawie, ponieważ stypendium skierowane jest wyłącznie do osób posiadających status studenta.
Uchwała Rady Miejskiej Jasła w przedmiocie niewyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym naruszała art. 25 ust. 2 u.s.g., gdyż rada nie wykazała związku decyzji z wykonywaniem mandatu, co stanowiło podstawę stwierdzenia nieważności uchwały.
Brak wykazania przez Ministra Edukacji i Nauki, że wnioskowane informacje mają charakter przetworzony oraz niedostateczna analiza szczególnej istotności interesu publicznego, uzasadniała uchylenie decyzji odmownej w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż organ administracyjny musi wykazać, że żądana informacja jest przetworzona oraz że jej udostępnienie nie leży w szczególnie istotnym interesie publicznym, decydując o odmowie spełnienia wniosku o informację publiczną.
Sąd utrzymuje stanowisko, iż przyznanie sumy pieniężnej za przewlekłość w załatwieniu sprawy pozostaje w uznaniu sądu i wymaga wykazania negatywnych przeżyć skarżącego. Wobec braku takich dowodów, skarga kasacyjna zostaje oddalona.
Negatywna opinia organu opiniującego, wydana na podstawie art. 41 ust. 6a ustawy o odpadach, może uwzględniać aspekty ochrony środowiska wykraczające poza zgodność z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, pod warunkiem, że dotyczą one zakresu przedmiotowego postępowania o zmianę zezwolenia na zbieranie odpadów.
NSA oddala skargę kasacyjną przyznając, że żądania muszą być precyzyjnie określone przez składającego, a organy administracji są związane określonymi trybami postępowania, nie mogąc ich modyfikować bez zgody wnioskodawcy.
Na właścicielu nieruchomości ciąży obowiązek przyłączenia do istniejącej sieci kanalizacyjnej, jeśli nie posiada przydomowej oczyszczalni ścieków, a sieć faktycznie do niej doprowadzono, przy czym koszt przyłączenia nie stanowi samodzielnej przesłanki zwalniającej z tego obowiązku.