W razie uniewinnienia oskarżonego od części zarzutów i skazania za pozostałe, na podstawie art. 630 k.p.k. w zw. z art. 632 pkt 2 i art. 634 k.p.k. Skarb Państwa ponosi wydatki związane z częścią uniewinniającą, w tym odpowiednią część kosztów jednego obrońcy. Orzeczenie kończące postępowanie powinno przy tym kwotowo określać, jaka część kosztów obciąża oskarżonego, a jaka Skarb Państwa.

W razie skazania za wykroczenie z art. 94 § 1 k.w. sąd jest obowiązany orzec zakaz prowadzenia pojazdów na podstawie art. 94 § 3 k.w. Pominięcie obligatoryjnego środka karnego stanowi rażące naruszenie prawa materialnego, uzasadniające uchylenie całego rozstrzygnięcia o karze i środkach karnych, gdyż ponowne orzeczenie zakazu wymaga kompleksowego ustalenia łącznej dolegliwości reakcji penalnej.

Roszczenie konsumenta o zwrot nienależnego świadczenia spełnionego w wykonaniu umowy kredytu niewiążącej z powodu abuzywności postanowień indeksacyjnych jest roszczeniem bezterminowym. Wymagalność oraz początek opóźnienia banku wyznacza skuteczne wezwanie do zapłaty na podstawie art. 455 k.c.; nie mogą one być uzależnione od złożenia przez konsumenta w toku procesu oświadczenia o odmowie utrzymania

Wyrok Sądu Najwyższego podkreśla, że wymierzenie kary sprzecznej z treścią przepisu prawnego stanowi rażące naruszenie prawa materialnego, uzasadniające uchylenie wyroku nakazowego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy uchylając wyrok Sądu Rejonowego za rażące naruszenie procedur, wskazał na konieczność zachowania formalnych i merytorycznych przesłanek dla zastosowania trybu dobrowolnego poddania się odpowiedzialności za przestępstwo skarbowe, w sytuacji braku wniosków i uiszczenia wymaganych opłat.

Nienależyta obsada sądu w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. zachodzi, gdy w składzie sądu uczestniczy sędzia powołany w oparciu o przepisy ustawowe z 2017 r., co skutkuje koniecznością uchylenia wyroku i ponownego rozpoznania sprawy celem zapewnienia niekwestionowanej niezawisłości sądu.

Nienależyta obsada sądu poprzez udział sędziego powołanego z udziałem KRS po 2017 r. stanowi podstawę do wznowienia postępowania, gdyż narusza standard niezawisłości sądu z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP oraz międzynarodowych konwencji.

Warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności jest niedopuszczalne wobec oskarżonego, który w czasie przestępstwa był prawomocnie skazany na karę pozbawienia wolności. Poprzednie wyroki stanowią przeszkodę do zastosowania środka probacyjnego, jakim jest zawieszenie kary.

Udział w składzie sądu odwoławczego sędziego powołanego na wniosek KRS ukształtowanej ustawą z 2017 r. stanowi nienależytą obsadę sądu z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., jeżeli konkretne okoliczności jego nominacji, kariery i relacji z władzą wykonawczą uzasadniają naruszenie standardu niezawisłości oraz bezstronności. Uprzedni negatywny wynik testu wobec tego samego sędziego może stanowić podstawę takiego

Uchybienie zasadzie specjalności, w szczególności przekroczenie jej przy orzekaniu kary łącznej, skutkuje uchyleniem wyroku i umorzeniem postępowania. Zasada specjalności jest negatywną przesłanką wymierzenia kary łącznej.

Przypisanie K. P. czynu z art. 286 § 1 k.k. bez wskazania jego znamion prowadzi do uniewinnienia. Wyrok sądu pierwszej instancji utrzymany przez sąd odwoławczy był rażąco niesprawiedliwy z uwagi na brak znamion przestępstwa w opisie czynu.

Rażące naruszenie art. 37a § 1 i 2 k.k. przez Sąd Rejonowy skutkuje uchyleniem wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania w związku z niedopuszczalnym orzeczeniem kary grzywny w miejsce obligatoryjnej kary pozbawienia wolności.

Ocena zasadności wniosku o wyrażenie zgody na opłacenie składki na dobrowolne ubezpieczenie chorobowe po terminie w trybie art. 14 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych wymaga wszechstronnego rozważenia wszystkich okoliczności sprawy, w szczególności przyczyn powstania niedopłaty, przebiegu dotychczasowego ubezpieczenia oraz stopnia zawinienia ubezpieczonego

Postanowienia kredytu indeksowanego do waluty obcej, które umożliwiają bankowi jednostronne ustalanie marży wpływającej na kursy przeliczeniowe oraz nie zapewniają konsumentowi rzetelnej informacji o nieograniczonym ryzyku walutowym, są abuzywne. Jeżeli ich eliminacja znosi mechanizm indeksacji i zmienia istotę umowy, umowa nie może być uzupełniona kursem średnim NBP ani wykładnią i upada w całości

Klauzule indeksacyjne kredytu powiązanego z walutą obcą, nieprzejrzyście obciążające konsumenta nieograniczonym ryzykiem kursowym oraz umożliwiające bankowi jednostronne ustalanie kursów, są abuzywne; jeżeli bez nich umowa nie może obowiązywać, a konsument nie potwierdzi ich świadomie i swobodnie, umowa jest trwale bezskuteczna. Bank popada w opóźnienie po bezskutecznym upływie terminu wskazanego w

W sprawie nieważnej umowy kredytu konsumenckiego bieg odsetek za opóźnienie w zwrocie świadczeń nienależnych rozpoczyna się po doręczeniu bankowi żądania zapłaty i bezskutecznym upływie wyznaczonego terminu, a nie po złożeniu przez konsumenta odrębnego oświadczenia o braku zgody na utrzymanie umowy. Prawo zatrzymania nie może być stosowane w sposób pozbawiający konsumenta skutecznej restytucji, zwłaszcza

Pominięcie w wyroku okresu obowiązywania środków karnych stanowi rażące naruszenie prawa materialnego i wyklucza możliwość doprecyzowania w postępowaniu wykonawczym, gdyż środki te powinny być orzekane na czas oznaczony zgodnie z art. 43 § 1 k.k.

Rażące naruszenie przepisów prawa procesowego poprzez wadliwe doręczenie zawiadomienia o terminie rozprawy narusza prawo oskarżonego do obrony, co skutkuje uchyleniem wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.

Kasacja wniesiona przez Prokuratora Generalnego jest zasadna. Uchybienie dotyczące nieorzeczenia obligatoryjnego środka karnego w postaci świadczenia pieniężnego wpływało istotnie na wynik sprawy, co uzasadnia uchylenie wyroku Sądu Okręgowego i ponowne rozpoznanie sprawy z uwzględnieniem art 43a § 2 k.k.

Prawidłowe zastosowanie art. 64 § 1 k.k. wymaga popełnienia ponownie przestępstwa umyślnego; przypisanie recydywy za czyn nieumyślny z art. 292 § 1 k.k. stanowi rażące naruszenie prawa.

W przypadku wniosku prokuratora o zastosowanie środka karnego, sąd jest zobowiązany do weryfikacji jego zgodności z wcześniejszymi uzgodnieniami stron, a brak tej zgodności skutkuje uchyleniem wyroku w zakresie środka karnego.

Orzeczenie Sądu Najwyższego stwierdza naruszenie art. 42 § 1a k.k., co powoduje uchylenie wyroku Sądu Rejonowego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania celem prawidłowego orzeczenia środka karnego zgodnie z nowym stanem prawnym.

Orzeczenie przepadku pojazdu mechanicznego na podstawie art. 44b § 1 k.k. jest dopuszczalne wyłącznie wtedy, gdy pojazd stanowi wyłączną własność sprawcy. Jeżeli pojazd jest objęty wspólnością ustawową małżeńską albo inną współwłasnością, sąd obowiązany jest, stosownie do art. 44b § 2 k.k., orzec przepadek jego równowartości; uprzednio musi zaś wyjaśnić stosunki własnościowe zgodnie z art. 366 § 1

Nienależyta obsada sądu uzasadnia wznowienie postępowania kasacyjnego, gdy w składzie SN zasiadają sędziowie nominowani przez KRS, ukształtowaną na mocy przepisów z 2017 roku.