Postanowienia umowy kredytu denominowanego w walucie obcej, określające zarówno sposób przeliczenia wypłaconej kwoty kredytu na walutę krajową, jak i wysokość spłacanych rat poprzez odesłanie do tabel kursowych banku bez wskazania obiektywnych i weryfikowalnych kryteriów ustalania kursów, stanowią niedozwolone postanowienia umowne w rozumieniu art. 385¹ § 1 k.c. jako określające główne świadczenia
Sąd Najwyższy stwierdza, iż zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w Lwówku Śląskim został wydany z rażącym naruszeniem przepisów prawa karnego procesowego i materialnego, co skutkowało uchyleniem wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.
Roszczenie prokuratora będącego żołnierzem zawodowym pełniącym służbę wojskową w powszechnej jednostce organizacyjnej prokuratury przeciwko tej powszechnej jednostce organizacyjnej prokuratury o zapłatę wynagrodzenia stanowiącego różnicę pomiędzy wynagrodzeniem obliczonym na podstawie art. 123 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze a wynagrodzeniem faktycznie wypłaconym prokuratorowi
Klauzula ryzyka walutowego i klauzula spreadu walutowego w umowie kredytu indeksowanego do waluty obcej stanowią nierozłączne składniki mechanizmu indeksacji i podlegają łącznej ocenie pod kątem abuzywności — ich rozszczepienie jest zabiegiem sztucznym. W razie uznania tych klauzul za niedozwolone postanowienia umowne w rozumieniu art. 385¹ § 1 k.c., żaden przepis prawa ani zwyczaj nie może zająć ich
Z uwagi na to, że przesłanki z art. 437 § 2 in fine k.p.k. nie stanowią konieczności uzupełnienia dowodowego, Sąd Apelacyjny błędnie uchylił wyrok Sądu I instancji. Wymagana była samodzielna konwalidacja uchybień dowodowych przez Sąd odwoławczy.
Nienależyta obsada sądu, wynikająca z uczestnictwa sędziego powołanego na wniosek KRS zgodnie z ustawą z 2017 r., może prowadzić do naruszenia standardów niezawisłości, co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą zgodnie z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
Brak posiadania fizycznego dokumentu prawa jazdy nie oznacza braku uprawnień do kierowania, jeśli uprawnienia zostały formalnie uzyskane. Wykroczenie z art. 94 § 1 k.w. zachodzi jedynie przy rzeczywistym braku uprawnień, a nie dokumentu.
Śmierć oskarżonego przed wydaniem wyroku uniemożliwia kontynuację postępowania karnego, a wszelkie wydane orzeczenia sądów skutkujące taką okolicznością są nieważne, obowiązując sądy do umorzenia postępowania (art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k. w zw. z art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.).
W postępowaniu odwoławczym niestawiennictwo obrońcy przy obligatoryjnej obronie tamuje rozpoznanie sprawy, a jego brak stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą skutkującą uchyleniem wyroku (art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k.).
Przesłanka "uporczywości" w rozumieniu art. 94³ § 2 k.p. wymaga nasilenia złej woli ze strony sprawcy, zmierzającej do zaniżenia samooceny ofiary i wyizolowania jej z zespołu współpracowników. Sama istota długotrwałego konfliktu w środowisku pracy, w którym pracownik jest aktywną stroną - podejmuje działania obronne, dąży konsekwentnie do realizacji swoich celów, wdaje się w polemikę z oponentami
Bankowi, który może zaspokoić swoją wierzytelność wobec konsumenta w drodze potrącenia, nie przysługuje prawo zatrzymania na podstawie art. 496 k.c. w zw. z art. 497 k.c. w razie stwierdzenia nieważności umowy kredytu indeksowanego do waluty obcej ze względu na abuzywność klauzul indeksacyjnych. Wykładnia art. 496 i 497 k.c. zgodna z art. 6 ust. 1 i art. 7 ust. 1 dyrektywy Rady 93/13/EWG wyklucza uzależnienie
1. Postanowienia umowy kredytu indeksowanego do waluty obcej kształtujące mechanizm indeksacji stanowią główne świadczenia stron w rozumieniu art. 3851 § 1 k.c. i podlegają kontroli pod kątem abuzywności, jeżeli nie zostały wyrażone w sposób jasny, przejrzysty i zrozumiały, umożliwiający konsumentowi oszacowanie wypływających z umowy konsekwencji ekonomicznych. Postanowienia przyznające bankowi uprawnienie
1. Postanowienia umowy kredytu indeksowanego do waluty obcej, określające wysokość należności kredytobiorcy przez odwołanie do tabel kursowych ustalanych jednostronnie przez bank bez obiektywnych kryteriów oznaczania kursu, są niedozwolonymi postanowieniami umownymi w rozumieniu art. 3851 § 1 k.c. niezależnie od tego, czy swoboda banku w kształtowaniu kursu jest pełna, czy tylko częściowa. Tego rodzaju
Sąd Najwyższy orzekł, iż w przypadku uiszczenia pełnej kwoty zaległych alimentów przez sprawcę w ciągu 30 dni od pierwszego przesłuchania (art. 209 § 4 k.k.), należy obligatoryjnie umorzyć postępowanie karne z art. 17 § 1 pkt 4 k.p.k.
Uchylenie wyroku sądu odwoławczego w części dotyczącej braku wniosku o ściganie od uprawnionych pokrzywdzonych czyniło wyrok wadliwym, co wymagało ponownego rozpoznania wybranych zarzutów przez sąd odwoławczy. Pozostałe aspekty kasacji oddalono jako bezzasadne.
Skład Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie był nienależycie obsadzony, co spowodowało uchylenie zapadłego wyroku z powodu naruszenia standardów niezależności i niezawisłości sędziowskiej. Sprawę zwrócono do ponownego rozpoznania przez sąd odwoławczy.
1. Postanowienia umowy kredytu indeksowanego do waluty obcej kształtujące mechanizm przeliczania według tabel kursowych ustalanych jednostronnie przez bank są niedozwolonymi postanowieniami umownymi w rozumieniu art. 3851 § 1 k.c., gdyż pozostawiają bankowi swobodę decyzyjną w kwestii kosztów kredytu, obciążają konsumenta nieprzewidywalnym ryzykiem i naruszają równorzędność stron. Oceny abuzywności
Wyrok nakazowy Sądu Rejonowego, orzekający karę grzywny w wysokości przekraczającej 200 stawek dziennych, narusza art. 502 § 1 k.p.k. i zostaje uchylony przez Sąd Najwyższy, z przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania, celem dostosowania orzeczenia do limitów postępowania nakazowego.
Przepis art. 409 k.c. w zakresie ustalenia momentu powstania powinności wzbogaconego liczenia się z obowiązkiem zwrotu nienależnego świadczenia wymaga uwzględnienia konkretnych okoliczności faktycznych sprawy i oceny przy pomocy należytej staranności wymaganej w stosunkach danego rodzaju. W przypadku świadczenia wypłacanego na podstawie prawomocnego wyroku sądowego, wobec którego toczy się postępowanie
Śmierć obwinionego stanowi przeszkodę procesową, obligującą do umorzenia postępowania, a wydanie wyroku merytorycznego w takiej sytuacji narusza przepisy prawa procesowego, co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą na korzyść zmarłego.
Wyrok uchylający zaskarżony wyrok zaoczny i umarzający postępowanie w sprawie zakończonej prawomocnym orzeczeniem, w której nastąpiło naruszenie zasady res iudicata, co skutkowało wyeliminowaniem orzeczenia naruszającego zakaz podwójnego sądzenia za ten sam czyn.
W postępowaniu odwoławczym niedopuszczalne jest wprowadzenie zmiany orzeczenia przekraczającej zaskarżenie wniesione na korzyść oskarżonego oraz naruszającej zasadę reformationis in peius. Ponadto, obowiązuje wymóg orzeczenia kary łącznej w przypadku tego samego rodzaju przestępstw, celem zapewnienia jednolitości wymiaru sprawiedliwości.
Służba w Wojskach Ochrony Pogranicza może być zakwalifikowana jako służba na rzecz totalitarnego państwa w rozumieniu art. 13b ustawy zaopatrzeniowej w oparciu o ujęcie "instytucjonalne" (przynależność do struktury, przebieg kariery, opinie służbowe) bez konieczności udowadniania indywidualnych czynów represyjnych, przy czym istnieje domniemanie faktyczne wynikające z zaświadczenia IPN obalne przez
Sąd Najwyższy orzeka, iż wyrok łączny jest dotknięty naruszeniem powagi rzeczy osądzonej, gdy obejmuje wcześniejsze prawomocnie osądzone wyroki. Taki wyrok podlega uchyleniu z powodu braku nowych podstaw do łączenia skazań.