Jeżeli termin przedawnienia czynu karalnego upływa przed wydaniem prawomocnego wyroku na skutek przedawnienia, sąd zobowiązany jest uchylić zaskarżony wyrok i umorzyć postępowanie, zgodnie z art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.
Wyrok łączny nie powinien naruszać zasady sumowania kar jednostkowych, a błędna interpretacja przepisów dotyczących utraty mocy wyroku łącznego oraz dolnej i górnej granicy kary łącznej może prowadzić do niezgodności z prawem, wymagającej korekty przez wyższą instancję sądową.
Obecność podejrzanego na rozprawie, w sprawach dotyczących umorzenia postępowania z powodu niepoczytalności i stosowania środków zabezpieczających, jest obowiązkowa, a jej brak stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą.
W sytuacji skazania za przestępstwa z art. 202 § 4a k.k., sędzia jest zobligowany do obligatoryjnego orzeczenia świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, zgodnie z art. 43a § 3 k.k., nawet jeśli orzeczenie wyroku następuje na podstawie art. 387 k.p.k., bez przeprowadzania rozprawy.
Sąd przy rozpatrywaniu wniosku o skazanie bez przeprowadzania postępowania dowodowego powinien zapewnić, że wniosek ten uwzględnia wszystkie obligatoryjne środki karne przewidziane przez prawo materialne, a ich pominięcie stanowi rażące naruszenie prawa, uzasadniające uchylenie wyroku.
Ubezpieczonemu, który pozostawał w zawodowej służbie wojskowej przed dniem 2 stycznia 1999 r. i pobiera emeryturę wojskową wynoszącą 75% podstawy jej wymiaru, obliczoną bez uwzględnienia okresów składkowych i nieskładkowych, z których tytułu jest uprawniony również do emerytury z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, wypłaca się jedno z tych świadczeń - wyższe lub wybrane przez niego, zgodnie z art. 95
Pośredni zakaz reformationis in peius zgodnie z art. 443 k.p.k. uniemożliwia wydanie orzeczenia surowszego od uchylonego, gdy uchylenie nastąpiło z mocy środka zaskarżenia wniesionego wyłącznie na korzyść oskarżonego. Orzeczenie takie należy uchylić, gdy zwiększa ono realne dolegliwości na oskarżonego w stosunku do uchylonego rozstrzygnięcia.
Kara łączna nie może być surowsza niż suma kar jednostkowych orzeczonych za poszczególne przestępstwa, zgodnie z art. 86 § 1 k.k., co stanowi normatywny limit dla orzekania kary łącznej.
Wydanie wyroku nakazowego w postępowaniu o wykroczenia jest niedopuszczalne, jeśli okoliczności czynu i wina obwinionego budzą wątpliwości i wymagają wyjaśnienia w toku postępowania dowodowego, co wynika z naruszenia art. 93 § 2 k.p.s.w.
Złożenie wniosku o przyznanie świadczenia w „wariancie korzystniejszym” nie jest jednoznaczne z wyrażeniem zgody na przekazanie środków zgromadzonych w OFE na dochody budżetu państwa. W przypadku niejasności organ rentowy ma obowiązek wezwać wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku i poinformować go o skutkach prawnych dokonanych wyborów.
Przy orzekaniu zakazu zbliżania się do określonych osób należy stosować przepisy art. 41a § 1 k.k., jeżeli dotyczy to umyślnych przestępstw z użyciem przemocy, a nie art. 41a § 2 k.k., który jest zastrzeżony dla przestępstw przeciwko wolności seksualnej lub obyczajności; czas trwania zakazu musi być określony w wyroku.
O kwalifikacji umowy jako umowy o dzieło lub umowy o świadczenie usług decyduje rzeczywisty sposób jej wykonywania, a nie jedynie nazwa i treść kontraktu. Kluczowe jest ustalenie, czy umowa przewiduje osiągnięcie konkretnego, indywidualnie oznaczonego rezultatu, poddającego się sprawdzianowi na istnienie wad fizycznych, czy też zobowiązuje do starannego działania.
Dla prawidłowej kwalifikacji prawnej czynu oskarżonego kluczowe jest właściwe ustalenie stanu recydywy, co wymaga spełnienia warunków określonych w art. 64 § 1 k.k., w tym popełnienie nowego przestępstwa po odbyciu kary, a nie przed. Wadliwa kwalifikacja prawna może skutkować niezasadnym zaostrzeniem kary.
Sądy powszechne nie mają kompetencji do odmowy stosowania obowiązujących przepisów z powołaniem się na ich niekonstytucyjność. Domniemanie zgodności ustawy z Konstytucją może być obalone jedynie wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego, a przewidziane w art. 178 ust. 1 Konstytucji związanie sędziego ustawą obowiązuje dopóty, dopóki ustawie tej przysługuje moc obowiązująca. Odmowa zastosowania przepisu przez
Brak ustanowienia pełnomocnika z urzędu nie powoduje nieważności postępowania na podstawie art. 379 pkt 5 k.p.c., jeżeli strona miała możliwość aktywnego uczestnictwa w procesie i jej stan zdrowia nie wskazywał na nieporadność uniemożliwiającą samodzielne działanie.
Nieważność postępowania z art. 379 pkt 4 k.p.c. zachodzi, gdy w składzie sądu bierze udział osoba powołana na urząd sędziego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym ustawą z 8 grudnia 2017 r., jeżeli wadliwość procesu powołania prowadzi w konkretnych okolicznościach do naruszenia standardu niezawisłości i bezstronności sądu. Ocena ta wymaga indywidualnej analizy całego
Umowa obejmująca tłumaczenie standardowych dokumentów urzędowych, niewykazujących cech indywidualizacji i niemożliwych do poddania sprawdzianowi na istnienie wad fizycznych, stanowi umowę o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy o zleceniu, a nie umowę o dzieło.
Wyrok sądu warunkowo umarzający postępowanie karne musi zawierać wyraźnie określenie długości okresu próby zgodnie z art. 67 § 1 k.k., gdyż stanowi to podstawowy i niezbędny składnik wyroku, a jego brak czyni orzeczenie niewykonalnym.
Do skutecznego doręczenia wyroku nakazowego, oskarżonemu przebywającemu w jednostce penitencjarnej, doręczenie następuje poprzez przekazanie przesyłki bezpośrednio do osoby oskarżonej w zakładzie karnym, a nie poprzez dorosłych domowników. Nieprawidłowe doręczenie wyroku nakazowego uprawnia oskarżonego do złożenia sprzeciwu w obowiązującym terminie od momentu faktycznego doręczenia.
W przypadku gdy czyn wyczerpuje znamiona dwóch wykroczeń, sąd zobowiązany jest orzec karę zgodnie z przepisem przewidującym najsurowszą sankcję oraz obligatoryjny środek karny, nawet w postępowaniu nakazowym, nie ograniczając się tylko do jednego z wykroczeń.
Wszelkie niejasności i sprzeczności w treści wyroku dotyczące wymiaru kary pozbawienia wolności, uniemożliwiające jego wykonanie, stanowią bezwzględne podstawy odwoławcze i wymagają uchylenia wyroku oraz jego ponownego rozpoznania.
Przesyłanie dokumentów do ZUS przy użyciu podpisu kwalifikowanego przez ubezpieczoną w okresie niezdolności do pracy może stanowić wykonywanie pracy zarobkowej w rozumieniu art. 17 ust. 1 ustawy zasiłkowej, jeżeli czynności te mają charakter systematyczny i są istotnym elementem prowadzonej działalności gospodarczej. Ocena ta powinna uwzględniać zarówno ilość, jak i charakter wykonywanych czynności
Klauzule indeksacyjne w umowach kredytowych, które pozwalają bankowi na swobodne i arbitralne kształtowanie kursów walut bez jasnych i obiektywnych kryteriów, są abuzywne i prowadzą do nieważności umowy, jeżeli ich eliminacja uniemożliwia określenie głównych świadczeń stron. Konsument nie musi być związany umową, która narusza równowagę kontraktową poprzez przerzucenie na niego nieograniczonego ryzyka
Użytkownik wieczysty, który nie złożył wniosku o kontrolę zasadności podwyższenia opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste w trybie art. 78 ust. 1-3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, nie może w postępowaniu o zapłatę skutecznie kwestionować wysokości tej opłaty, powołując się na wadliwość operatu szacunkowego lub naruszenie zasad współżycia społecznego.