Kara łączna pozbawienia wolności nie może przekraczać sumy wymierzonych kar jednostkowych, zgodnie z art. 86 § 1 k.k.; uchybienie tej normie przez sąd skutkuje uchyleniem wyroku w zakresie orzeczonych kar łącznych.

Jeżeli sentencja wyroku uwzględniającego powództwo z art. 840 § 1 pkt 1 k.p.c. pozbawia wskazany tytuł wykonawczy wykonalności bez oznaczenia częściowego zakresu tego skutku, należy przyjąć, że tytuł został pozbawiony wykonalności w całości. W skardze kasacyjnej niedopuszczalne jest skuteczne podważanie ustaleń faktycznych lub oceny dowodów, także pod pozorem zarzutu naruszenia przepisów procesowych

Postanowienia kredytu indeksowanego do waluty obcej, przyznające bankowi jednostronne i nieweryfikowalne kompetencje do ustalania kursu oraz nieprzejrzyście przerzucające na konsumenta ryzyko walutowe, są abuzywne. Jeżeli po ich wyeliminowaniu nie można ustalić wiążącego strony kursu waluty, umowa nie wiąże w całości; niedopuszczalne jest jej uzupełnienie średnim kursem NBP, przepisami Prawa bankowego

Postępowanie odwoławcze musi uwzględniać pełną analizę zakresu ograniczonej władzy rodzicielskiej w kontekście zarzucanego przestępstwa z art. 211 k.k., aby prawidłowo ocenić aspekt bezprawności działania rodzica.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu kasacji Prokuratora Generalnego, uchyla wyrok łączny w zaskarżonej części, wytykając rażące naruszenia art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 k.k., zlecając ponowne rozpoznanie sprawy przez Sąd Rejonowy w Bielsku-Białej.

Roczny termin dochodzenia uprawnień z rękojmi za wady dzieła, przewidziany w art. 568 § 1 k.c. w brzmieniu obowiązującym przed 25 grudnia 2014 r. i stosowany odpowiednio na podstawie art. 638 § 1 k.c., ma charakter prekluzyjny; jego upływ powoduje wygaśnięcie uprawnień i sąd uwzględnia go z urzędu. Wyjątek wymaga wykazania podstępnego zatajenia wady przez wykonawcę.

Sąd Najwyższy orzekł, iż decyzja Sądu Okręgowego o uchyleniu wyroku Sądu Rejonowego była bezpodstawna, ponieważ nie zachodziła rzeczywista konieczność ponownego przeprowadzenia całego przewodu sądowego.

Kasacja od wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi została uwzględniona przez Sąd Najwyższy z uwagi na brak spełnienia przez sąd II instancji wymogów niezależności i bezstronności, spowodowany wątpliwymi procedurami nominacyjnymi dotyczącymi sędziego uczestniczącego w sprawie.

Udział w składzie sądu sędziego, powołanego na wniosek KRS ukształtowanej z naruszeniem przepisów prawa, prowadzi do nienależytej obsady sądu (art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.) i niespełnienia standardów niezawisłości i bezstronności w rozumieniu art. 6 EKPC.

Nieprawidłowe doręczenie oskarżonemu zawiadomienia o rozprawie oraz zastosowanie niezgodnej z przepisem sankcji karnej uzasadnia uchylenie wyroku i ponowne rozpoznanie sprawy przy prawidłowym stosowaniu prawa procesowego i materialnego.

Przedawnienie karalności przestępstwa z art. 216 § 1 k.k. powoduje, że w przypadku jego upływu, postępowanie karne wobec oskarżonego ulega umorzeniu na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.

Oparcie decyzji organu rentowego na wyborze jednej z możliwych interpretacji przepisów prawa ubezpieczeń społecznych, w tym na wykładni zgodnej z ówczesną linią orzeczniczą Sądu Najwyższego, nie stanowi rażącego naruszenia prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. i nie uzasadnia stwierdzenia nieważności tej decyzji w trybie art. 83a ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń

Kontynuowanie postępowania i wydanie orzeczenia wobec zmarłego oskarżonego jest bezwzględnie niedopuszczalne, co stanowi podstawę do uchylenia wyroków i umorzenia postępowania zgodnie z art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k.

Osoba częściowo niezdolna do pracy od dzieciństwa, która w trakcie ubezpieczenia doznała pogorszenia stanu zdrowia spowodowanego nową, odrębną jednostką chorobową, może spełnić warunek określony w art. 57 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, jeżeli pogorszenie to nastąpiło w jednym z okresów wymienionych w tym przepisie i spowodowało

Uchylenie przez sąd odwoławczy wyroku uniewinniającego wymaga wykazania określonych uchybień proceduralnych w granicach wniesionych zarzutów apelacyjnych, zgodnie z art. 437 § 2 k.p.k. Brak tych przesłanek czyni uchylenie wyroku nieskutecznym.

Skład Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie orzekający w sprawie T.G. był nienależycie obsadzony, co skutkowało uchyleniem zaskarżonego wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania. Nie spełniono wymogów niezawisłości i bezstronności, co naruszało prawo do sądu ustanowionego ustawą.

Sąd Najwyższy orzekł, iż przepis art. 190 § 1 k.k. w nowym brzmieniu wymaga stosowania kary wyłącznie pozbawienia wolności. W sytuacji recydywy szczególnej, regulacja art. 37a § 2 k.k. wyklucza zamianę tej kary na ograniczenie wolności.

W postępowaniu nakazowym musi istnieć pewność co do okoliczności czynu i winy obwinionego. Sąd Rejonowy naruszył ten wymóg, gdy wydawał wyrok nakazowy pomimo istniejących wątpliwości, co skutkuje koniecznością ponownego rozpoznania sprawy przez ten sąd.

Orzekając o winie oskarżonego z art. 55 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, sąd ma obowiązek orzec kumulatywną karę pozbawienia wolności i grzywny, brak wymierzenia grzywny stanowi rażące naruszenie prawa materialnego.

Przepis art. 151⁹ § 2 k.p. należy interpretować w ten sposób, że pracodawca w regulaminie pracy może ustalić inne niż ustawowe ramy czasowe uznawane za pracę w niedzielę i święto, przy czym ramy te mogą rozpoczynać się w dniu poprzedzającym kalendarzową niedzielę lub święto. Warunkiem dopuszczalności takiego ustalenia jest objęcie przez nie kolejnych 24 godzin, których dominująca część przypada na

W sprawach dotyczących cofnięcia zaświadczenia A1 sąd odwoławczy obowiązany jest samodzielnie zbadać, czy pracownik wykonywał pracę w jednym, czy w kilku państwach członkowskich, i dokonać oceny przesłanek zastosowania art. 11 ust. 3 lit. a albo art. 13 ust. 1 lit. b (ii) rozporządzenia nr 883/2004; niedopuszczalne jest ograniczenie rozpoznania sprawy wyłącznie do kwestii delegowania (art. 12 rozporządzenia

Ustalenie obowiązku zwrotu nienależnie pobranych świadczeń z ubezpieczenia chorobowego na podstawie art. 84 ust. 1 w związku z art. 84 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych wymaga każdorazowo samodzielnego ustalenia przez sąd stanu świadomości osoby pobierającej świadczenie w odniesieniu do chwili jego wypłaty, a nie z perspektywy okoliczności stwierdzonych

W sprawie o rozliczenie nieważnej umowy kredytu zawierającej niedozwolone postanowienia indeksacyjne roszczenie konsumenta o zwrot świadczeń staje się wymagalne po wezwaniu banku do zapłaty i upływie terminu do jej wykonania, jeżeli żądanie restytucyjne wyraża odmowę utrzymania umowy. Zarzut zatrzymania nie może zostać uwzględniony w zakresie, w jakim pozbawiałby konsumenta odsetek za opóźnienie należnych

Wspólnota mieszkaniowa nie jest uprawniona do naliczania właścicielowi opłat związanych z lokalami stanowiącymi jego odrębną własność, jeżeli brak jest skutecznego powierzenia jej zarządu tymi lokalami; uchwały wspólnoty podjęte bez takiego umocowania nie mogą stanowić podstawy dochodzenia roszczeń wobec właściciela.