Jeżeli co najmniej jeden z wyroków rozważanych w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego uprawomocnił się po 30 czerwca 2015 r., wybór przepisów regulujących karę łączną następuje na podstawie art. 4 § 1 k.k. Wybór ustawy dawnej wymaga jej jednolitego zastosowania do wszystkich skazań spełniających warunki realnego zbiegu; nie jest dopuszczalne selektywne stosowanie dawnych i nowych zasad kary łącznej

Uwzględnienie wniosku o skazanie obwinionego bez przeprowadzania rozprawy jest niedopuszczalne, jeżeli materiał dowodowy rodzi niewyjaśnione wątpliwości co do tożsamości sprawcy, w szczególności wynikające z rozbieżności w numerze PESEL i danych rodzicielskich. Wydanie w takim trybie wyroku wobec osoby, której nie można jednoznacznie utożsamić ze sprawcą, stanowi rażące naruszenie art. 58 § 2 oraz

Wydanie wyroku nakazowego jest niedopuszczalne, jeżeli zgromadzony materiał rodzi wątpliwości co do tego, czy oskarżony był podmiotem obowiązanym do wykonania powinności podatkowej. W sprawie o czyn z art. 77 k.k.s. należy uprzednio wyjaśnić wpływ skutecznej rezygnacji członka zarządu, postępowania restrukturyzacyjnego oraz upadłości spółki na zakres jego kompetencji i obowiązków w zakresie regulowania

Orzeczenie przepadku pojazdu na podstawie art. 44b § 1a k.k. wymaga uprzedniego, rzetelnego ustalenia, czy w chwili popełnienia przestępstwa pojazd stanowił wyłączną własność sprawcy. Jeżeli warunek ten nie jest spełniony, przepadek jest wyłączony na mocy art. 44b § 5 pkt 1 k.k.; sąd powinien zastosować właściwą konsekwencję przewidzianą w regulacji intertemporalnie względniejszej dla sprawcy.

Sąd odwoławczy nie może, na podstawie art. 455 k.p.k., zmienić na niekorzyść oskarżonego kwalifikacji wykroczenia na występek i wymierzyć kary surowszej rodzajowo, jeżeli apelacja oskarżyciela nie obejmowała tego rozstrzygnięcia ani nie zawierała zarzutu dotyczącego kwalifikacji lub wymiaru kary. Korekta błędnej kwalifikacji prawnej nie może prowadzić do zmiany ustaleń faktycznych ani obejścia granic

Wyrok skazujący musi w sentencji samodzielnie i jednoznacznie określać czyn przypisany oskarżonemu, jego kwalifikację prawną oraz podstawę prawną wymiaru kary. Braku tych elementów nie usuwa ani odesłanie do kwalifikacji wskazanej w akcie oskarżenia, ani uzasadnienie wyroku, ani postanowienie o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej, jeżeli prowadziłoby ono do merytorycznej zmiany rozstrzygnięcia

Przeprowadzenie rozprawy pod nieobecność oskarżonego jest dopuszczalne jedynie po jego prawidłowym zawiadomieniu o czasie i miejscu rozprawy. Dwukrotne awizowanie przesyłki skierowanej na adres zawierający błędny numer lokalu, niebędący adresem wskazanym przez oskarżonego, nie powoduje skutku doręczenia zastępczego. Rozprawa przeprowadzona w takich warunkach narusza art. 117 § 1 i 2 oraz art. 374 §

Nienależyta obsada sądu w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. zachodzi, gdy po indywidualnej ocenie okoliczności nominacji i kariery sędziego powołanego przy udziale KRS ukształtowanej ustawą z 2017 r. rozsądny zewnętrzny obserwator może powziąć uzasadnione wątpliwości co do jego niezawisłości i bezstronności. Wydanie orzeczenia przez taki jednoosobowy skład narusza prawo do sądu ustanowionego ustawą

W razie skazania za przestępstwo przeciwko wolności seksualnej i obyczajności na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, także wymierzoną w trybie art. 37b k.k., sąd ma obowiązek orzec środek karny z art. 41a § 2 k.k. Uwzględnienie wniosku z art. 335 § 2 k.p.k., który nie przewiduje tego obligatoryjnego środka, narusza art. 343 § 6 i 7 k.p.k. oraz art. 41a § 2 k.k. w sposób

W razie zbiegu obligatoryjnej podstawy nadzwyczajnego obostrzenia kary wynikającej z art. 178 § 1a pkt 1 k.k. z fakultatywną podstawą nadzwyczajnego złagodzenia kary z art. 60 § 2 k.k., zastosowanie ma art. 57 § 3 k.k. i sąd obowiązany jest zastosować podstawę obligatoryjną. Niedopuszczalne jest wówczas wymierzenie kary poniżej minimalnego progu 3 lat pozbawienia wolności określonego w art. 178 § 1a

Śmierć oskarżonego przed wydaniem wyroku stanowi negatywną przesłankę procesową z art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k., wyłączającą dopuszczalność dalszego prowadzenia postępowania. Wydanie orzeczenia merytorycznego mimo uprzedniej śmierci oskarżonego skutkuje bezwzględną przyczyną odwoławczą określoną w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. i wymaga uchylenia wyroku oraz umorzenia postępowania.

W sprawie o przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego, w której akt oskarżenia wniósł oskarżyciel posiłkowy subsydiarny, uniewinnienie oskarżonego skutkuje obciążeniem kosztami procesu oskarżyciela subsydiarnego. Na podstawie art. 640 § 1 k.p.k. przepisy o kosztach w sprawach z oskarżenia prywatnego, w tym art. 632 pkt 1 k.p.k., stosuje się odpowiednio; brak jest podstaw do obciążenia tymi kosztami

Przepis rozporządzenia ustanawiający, w celu ochrony zdrowia publicznego i przeciwdziałania epidemii, obowiązek zakrywania ust i nosa nie jest przepisem porządkowym o zachowaniu się w miejscach publicznych w rozumieniu art. 54 k.w. Ponadto obowiązek taki nie może stanowić podstawy odpowiedzialności osoby zdrowej, jeżeli w dacie czynu ustawowe upoważnienie do jego wprowadzenia obejmowało wyłącznie osoby

Osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą zachowuje status konsumenta przy zawarciu umowy kredytu o mieszanym celu, jeżeli cel gospodarczy nie ma charakteru dominującego. Klauzule indeksacyjne odsyłające do jednostronnie ustalanych przez bank tabel kursowych są abuzywne; jeżeli ich usunięcie eliminuje mechanizm ryzyka walutowego i zmienia charakter umowy, prowadzi to do jej trwałej bezskuteczności

W razie nieważności umowy kredytu denominowanego lub indeksowanego z powodu abuzywności klauzul kursowych, świadczenie banku polegające na wypłacie kapitału oraz świadczenia kredytobiorcy polegające na spłacie rat są odrębnymi nienależnymi świadczeniami. Roszczenie kredytobiorcy o zwrot wpłat nie jest uzależnione od uprzedniego przekroczenia przez ich sumę kwoty wypłaconego kapitału ani nie może zostać

W razie skazania za ciąg przestępstw obejmujący czyny z art. 244 k.k. sąd jest zobowiązany orzec, na podstawie art. 43a § 2 k.k., jedno świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, w kwocie nie niższej niż 5 000 zł. Pominięcie tego obligatoryjnego środka stanowi rażące naruszenie prawa materialnego.

Wydanie wyroku nakazowego jest niedopuszczalne, jeżeli opis zarzuconego i przypisanego czynu nie zawiera wszystkich znamion ustawowych przestępstwa. Brak wskazania, że niekorzystne rozporządzenie mieniem nastąpiło przez wprowadzenie w błąd, wyzyskanie błędu albo niezdolności pokrzywdzonego do należytego pojmowania działania, wyklucza skazanie za oszustwo z art. 286 § 1 k.k. w każdym trybie, w szczególności

Prawomocne zakończenie postępowania karnego co do określonego zachowania oskarżonego wyłącza możliwość jego ponownego osądzenia, także gdy w drugim postępowaniu czynowi nadano odmienną kwalifikację prawną. Skazanie za czyn objęty powagą rzeczy osądzonej narusza art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. i stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k., skutkującą uchyleniem orzeczenia oraz umorzeniem

W razie skazania na bezwzględną karę pozbawienia wolności za przestępstwo przeciwko wolności seksualnej lub obyczajności, spełniające przesłanki art. 41a § 2 k.k., sąd obowiązany jest orzec przewidziany w tym przepisie środek karny odrębnie za każdy przypisany czyn, a następnie rozstrzygnąć o ich połączeniu. Świadczenie z art. 43a § 3 k.k. nie może obciążać sprawcy za czyn popełniony przed wejściem

W postępowaniu nakazowym granica grzywny określona w art. 502 § 1 k.p.k. ma charakter bezwzględny; wyrokiem nakazowym nie można wymierzyć grzywny przekraczającej 200 stawek dziennych, także gdy przepisy prawa materialnego, w tym art. 37a § 1 k.k., pozwalałyby na wymierzenie jej w wyższym rozmiarze. Orzeczenie kary ponad ten limit stanowi rażące naruszenie prawa procesowego mające istotny wpływ na treść

W sprawie o przestępstwo niealimentacji, mające charakter przestępstwa zbiorowego, częściowe pokrywanie się okresu czynu przypisanego z okresem objętym wcześniejszym prawomocnym skazaniem nie powoduje powagi rzeczy osądzonej, jeżeli późniejszy czyn obejmuje także okres nieobjęty poprzednim wyrokiem. Wyłącza jednak możliwość ponownego przypisania sprawcy niealimentacji za okres już prawomocnie osądzony

Wobec cudzoziemca brak informacji o uprawnieniach w polskich rejestrach kierowców nie wystarcza do niewątpliwego ustalenia realizacji znamion art. 94 § 1 k.w., jeżeli nie zweryfikowano możliwości posiadania przez niego zagranicznego prawa jazdy. Taka wątpliwość wyklucza wydanie wyroku nakazowego. W razie przypisania wykroczenia z art. 94 § 1 k.w. po 31 grudnia 2021 r. orzeczenie zakazu prowadzenia

W sprawach o przestępstwo niealimentacji, mające charakter przestępstwa zbiorowego, powaga rzeczy osądzonej zachodzi tylko wtedy, gdy okresy uchylania się od obowiązku alimentacyjnego są tożsame albo okres przypisany w późniejszej sprawie został w całości objęty wcześniejszym prawomocnym skazaniem. Częściowa zbieżność okresów wyłącza jednak ponowne skazanie w zakresie już osądzonym i wymaga korekty

Postanowienia kredytu denominowanego do waluty obcej, które odsyłają do kursów ustalanych jednostronnie przez bank oraz obciążają konsumenta nieograniczonym ryzykiem walutowym bez udzielenia mu rzetelnej informacji o jego istocie i skali, są abuzywne. Jeżeli po ich wyeliminowaniu nie można zachować zgodnego z wolą stron mechanizmu wypłaty i spłaty kredytu, umowa jest nieważna; nie może zostać utrzymana