Sąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Okręgowego w Katowicach, uznając, że niezasadnie zinterpretowano tożsamość zdarzenia historycznego czynów przypisanych oskarżonemu, naruszając art. 439 § 1 pkt 7 k.p.k., co skutkowało koniecznością ponownego rozpoznania sprawy.

Skarga zasługuje na uwzględnienie; wadliwa ocena dowodów i potrzeba ich uzupełnienia nie uzasadniają uchylenia wyroku w trybie art. 437 § 2 k.p.k.; sąd odwoławczy powinien samodzielnie przeprowadzić wymagane czynności dowodowe.

Orzekając karę łączną ograniczenia wolności, sąd zobowiązany jest dookreślić obowiązki skazanego na podstawie art. 34 § 1a k.k.; brak takiego dookreślenia powoduje niewykonalność kary.

Nienależyta obsada sądu istnieje, gdy orzeka sędzia powołany przez KRS ukształtowaną w sposób naruszający standardy niezawisłości, co stanowi podstawę uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd, w składzie którego zasiada sędzia powołany w wadliwym procesie nominacyjnym, jest nienależycie obsadzony w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., co skutkuje uchyleniem zaskarżonego wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.

Wobec rażących naruszeń prawa procesowego przy wyrokowaniu w sprawie P.L., Sąd Najwyższy uchylił wyrok skazujący i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, podkreślając potrzebę zgodności opisu czynu z aktem oskarżenia i prawidłowej kwalifikacji prawnej.

Śmierć oskarżonego przed wydaniem wyroku skazującego stanowi bezwzględną przyczynę uchylenia orzeczenia i umorzenia postępowania wobec negatywnej przesłanki procesowej, jaką określono w art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k.

Udział w składzie orzekającym osoby, która po ukończeniu 65 roku życia nie złożyła oświadczenia o chęci kontynuacji orzekania, stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą, wymagającą uchylenia wyroku i ponownego rozpoznania sprawy.

Funkcjonariuszowi Służby Celnej, który na podstawie art. 165 ust. 3 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej stał się funkcjonariuszem Służby Celno-Skarbowej pełniącym służbę w jednostkach Krajowej Administracji Skarbowej, a następnie przyjął propozycję zatrudnienia, o której mowa w art. 165 ust. 7 tej ustawy, określającą warunki zatrudnienia

Klauzule indeksacyjne w umowie kredytu hipotecznego – zarówno klauzule ryzyka walutowego, jak i klauzule przeliczeniowe odsyłające do tabel kursowych banku – określają główne świadczenia stron i jako nietransparentne mają charakter abuzywny. Ich eliminacja prowadzi do nieważności umowy w całości, gdyż powoduje upadek mechanizmu indeksacji, ryzyka kursowego i powiązania z LIBOR, zmieniając istotę umowy

Postanowienia umowy kredytu denominowanego do waluty obcej, które pozostawiają bankowi swobodę jednostronnego ustalania kursu waluty, są abuzywne, jeżeli nie zostały indywidualnie uzgodnione i nie spełniają wymogu przejrzystości. Jeżeli po ich wyeliminowaniu nie można ustalić wiążącego kursu waluty, a luka nie podlega uzupełnieniu przepisem dyspozytywnym, umowa nie wiąże stron w całości, zaś rozliczenie

Status konsumenta w rozumieniu art. 22¹ k.c. nie zależy od indywidualnych cech osoby fizycznej, takich jak wykształcenie, doświadczenie zawodowe czy prowadzenie działalności gospodarczej, jeżeli z treści umowy i okoliczności jej zawarcia wynika, że osoba ta występowała jako konsument, a nie przedsiębiorca. Klauzule indeksacyjne w umowie kredytu waloryzowanego do CHF (zarówno klauzule przeliczeniowe

W sprawie o wznowienie postępowania sąd obowiązany jest precyzyjnie ustalić zakres prawomocności wcześniejszych orzeczeń oraz rozpoznać sprawę ponownie wyłącznie w granicach podstawy wznowienia, zgodnie z art. 412 k.p.c. Roszczenie z art. 79 ust. 1 pkt 3 lit. b u.p.a.p.p. nie może być ograniczane do jednokrotności stosownego wynagrodzenia na podstawie pozaustawowego wymogu wykazania wyższej rzeczywistej

Brak udziału obligatoryjnego obrońcy w postępowaniu odwoławczym, przy braku formalnego postanowienia sądu o ustaniu obrony obligatoryjnej, skutkuje nieważnością postępowania i jest podstawą do uchylenia wyroku w trybie kasacyjnym (art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k.).

Postanowienie umowy kredytu indeksowanego lub denominowanego, które odsyła do przyszłych kursów waluty ustalanych w tabeli banku bez wskazania obiektywnych i weryfikowalnych zasad ich wyznaczania, jest abuzywne. Jeżeli po jego eliminacji nie można ustalić wiążącego strony kursu waluty obcej, umowa nie wiąże w pozostałym zakresie; niedopuszczalne jest jej uzupełnienie kursem średnim NBP, przepisem dyspozytywnym

Jeżeli w kredycie indeksowanym lub denominowanym postanowienie określające sposób ustalania kursu waluty obcej ma charakter abuzywny, nie może zostać zastąpione kursem wynikającym z przepisów, zwyczaju ani wykładni umowy. Wobec funkcjonalnego związku klauzuli kursowej z mechanizmem indeksacji brak możliwości ustalenia wiążącego kursu powoduje niewiązanie umowy w całości. Skuteczne potrącenie wymaga

Jeżeli wniosek o udzielenie zabezpieczenia został rozstrzygnięty w postępowaniu rozpoznawczym, do kosztów procesu, których zwrotu można żądać od strony przeciwnej, nie zalicza się odrębnego wynagrodzenia adwokata za występowanie w postępowaniu o udzielenie zabezpieczenia.

Uznanie postanowień kursowych w umowie kredytu indeksowanego do waluty obcej za niedozwolone klauzule umowne prowadzi do nieważności całej umowy kredytu, gdyż w obowiązującym stanie prawnym nie można zastąpić abuzywnych klauzul kursowych innymi sposobami określania kursu waluty wynikającymi z przepisów prawa, zwyczajów lub przekształcić umowy w kredyt złotowy.

Klauzule przeliczeniowe w umowie kredytu denominowanego do waluty obcej, odsyłające do tabel kursowych banku, są abuzywne jako nietransparentne, niezależnie od tego, czy bank wypełnił obowiązki informacyjne wobec konsumenta – abuzywność wynika z treści postanowienia, a nie z okoliczności pozaumownych. Klauzule te określają główne świadczenia stron, gdyż ich eliminacja uniemożliwia ustalenie wysokości

W razie uznania za niedozwolone postanowień umowy kredytu indeksowanego do waluty obcej określających sposób ustalania kursu waluty (odesłanie do tabel kursowych banku) nie można zastąpić tych postanowień kursem średnim NBP na podstawie art. 358 § 2 k.c. ani innymi przepisami prawa lub zwyczajami. Między klauzulami ryzyka walutowego (przewidującymi indeksację) a klauzulami spreadu (określającymi kurs

Bezzasadne jest orzeczenie obowiązku naprawienia szkody na rzecz podmiotu prawnego, który przestał istnieć. Sąd musi ustalić rzeczywistego pokrzywdzonego, aby prawidłowo nałożyć taki obowiązek reformatoryjny.

Sąd Najwyższy orzekł, że w przypadku skazania za przestępstwo z art. 35 ust. 2 ustawy o ochronie zwierząt, orzeczenie zakazu posiadania zwierząt jest obligatoryjne, a uchylenie tego środka przez sąd odwoławczy stanowi rażące naruszenie prawa materialnego.

Sąd Najwyższy stwierdza, że nieuprawnione włączenie do kary łącznej kary niewłaściwie sklasyfikowanej prowadzi do uchybienia w świetle art. 85 k.k. Sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania, akcentując potrzebę zgodności wyroku z obowiązującym stanem prawnym.

Sąd Najwyższy uchyla wyrok Sądu Okręgowego i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania, uznając brak przesłanek do pełnego ponowienia przewodu sądowego zgodnie z art. 437 § 2 k.p.k., i podkreślając obowiązek reformatoryjnego orzekania przez Sąd odwoławczy.