1. Mechanizm obniżenia przelicznika lat służby na rzecz totalitarnego państwa do 0% podstawy wymiaru, przewidziany w art. 15c ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (i innych służb), jest środkiem proporcjonalnym i nie pozostaje w sprzeczności z Konstytucją RP, ponieważ jego dotkliwość jest współmierna do długości służby pełnionej przed transformacją

Pojęcie „wykonywania pracy na rzecz pracodawcy" w rozumieniu art. 8 ust. 2a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych obejmuje każdą pracę, której rzeczywistym beneficjentem jest pracodawca, niezależnie od formalnej więzi prawnej łączącej pracownika z osobą trzecią, rodzaju wykonywanych czynności oraz tożsamości działalności prowadzonej przez pracodawcę i zleceniodawcę

Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie jest uprawniony do kwestionowania ani obniżania zadeklarowanej przez osobę prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne, jeżeli mieści się ona w granicach określonych ustawą z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, a ubezpieczony prowadzi działalność od dłuższego czasu, uzyskuje z niej

Polecenie Ministra Zdrowia dotyczące dodatkowych świadczeń pieniężnych dla personelu medycznego w okresie pandemii COVID-19 nie stanowi źródła prawa pracy w rozumieniu art. 9 § 1 k.p., a przewidziane nim świadczenie nie ma charakteru składnika wynagrodzenia ze stosunku pracy, lecz stanowi sui generis świadczenie publiczne finansowane ze środków publicznych. Pracodawca zobowiązany umową z NFZ do wypłaty

1. Kryterium „służby na rzecz totalitarnego państwa" określone w art. 13b ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji należy interpretować z uwzględnieniem wszystkich okoliczności sprawy, w tym zarówno przynależności instytucjonalnej do formacji wymienionych w tym przepisie, jak i indywidualnego przebiegu służby; pełnienie służby w tych jednostkach stwarza

Ugoda sądowa dotycząca roszczeń deliktowych może być częściowo nieważna na podstawie art. 447 k.c., jeżeli w zakresie określonego rodzaju świadczenia (np. renty z tytułu zwiększonych potrzeb) rażąco narusza interes poszkodowanego poprzez ustalenie kwoty znacznie nieadekwatnej do rzeczywistych potrzeb, przy jednoczesnym zachowaniu skuteczności w pozostałym zakresie, w którym nie doszło do naruszenia

Klauzule przeliczeniowe stanowią niedozwolone postanowienia umowne, skutkując nieważnością umowy kredytowej, gdyż kształtują główne świadczenia stron bez odpowiedniej przejrzystości i naruszają interesy konsumenta.

Orzekając o kasacji na niekorzyść oskarżonego w sprawie przekroczenia ustawowego limitu wymiaru kary grzywny wyrokiem nakazowym, Sąd Najwyższy uchyla wyrok Sądu Rejonowego, co uznaje za rażące naruszenie art. 502 § 1 k.p.k., i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania. (IV K 800/24)

1. Organ rentowy jest uprawniony do weryfikacji podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne zadeklarowanej przez osobę prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą, gdy w początkowym okresie tej działalności zadeklarowana podstawa nie ma odzwierciedlenia w przychodach i wskazuje na instrumentalne włączenie się do systemu ubezpieczeń społecznych w celu uzyskania nieadekwatnie wysokich świadczeń

1. Zastosowanie art. 8 ust. 2a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych wymaga ustalenia, że pracodawca jest rzeczywistym beneficjentem pracy świadczonej przez pracownika na podstawie umowy zlecenia zawartej z osobą trzecią, co oznacza konieczność wykazania, że praca ta przekłada się bezpośrednio na wymierne korzyści pracodawcy. Same powiązania kapitałowe, osobowe lub

Uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania musi opierać się na przesłankach uzasadniających konieczność przeprowadzenia całego przewodu sądowego na nowo, zgodnie z art. 437 § 2 k.p.k. Wady procesowe o charakterze punktowym mogą być naprawiane w postępowaniu odwoławczym.

1. Przepis art. 15c ust. 3 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, ograniczający wysokość emerytury policyjnej do poziomu przeciętnej emerytury wypłacanej przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych, nie może kształtować sytuacji prawnej funkcjonariusza, który prawo do emerytury policyjnej nabył wyłącznie z tytułu służby nieobjętej dyspozycją art. 13b tej ustawy

W przypadku występku zagrożonego zarówno grzywną, jak i karą pozbawienia wolności do roku, wymierzona kara grzywny nie może być niższa niż 50 stawek dziennych, zgodnie z art. 33 § 1a pkt 1 k.k.

Brak wniosku o ściganie przez osobę najbliższą uniemożliwia zastosowanie kumulatywnej kwalifikacji prawnej czynu z art. 177 § 1 k.k. w postępowaniu karnym.

Sąd Najwyższy wskazuje, że uchylenie orzeczenia sądu pierwszej instancji może nastąpić wyłącznie w sytuacji, gdy sąd drugiej instancji nie jest w stanie wypełnić wymogów dowodowych koniecznych do merytorycznego rozstrzygnięcia sporu, zachowując prawo do dokonania odmiennej oceny dowodów (art. 437 § 2 k.p.k.).

Uchybienie Sądu Rejonowego polegające na zaniedbaniu orzeczenia obligatoryjnego świadczenia pieniężnego z art. 43a § 2 k.k. skutkuje uchyleniem wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania w tym zakresie.

Statut funduszu inwestycyjnego zamkniętego, regulujący zasady wykupu certyfikatów, nie podlega kontroli abuzywności na podstawie art. 3851 k.c., a postanowienia statutu mają charakter regulacji organizacyjno-zarządczej, nie zaś klasycznego wzorca umownego.

Orzekanie w postępowaniu nakazowym jest niedopuszczalne, gdy okoliczności czynu lub wina obwinionego budzą wątpliwości; brak zgromadzenia wystarczającego materiału dowodowego oraz nieprzesłuchanie obwinionego uzasadniają uchylenie tak wydanego wyroku.

W przypadku umowy pożyczki przewidującej odsetki lichwiarskie, nakaz zapłaty wydany z naruszeniem zasad ochrony konsumenta i sprawiedliwości społecznej podlega uchyleniu, a sprawa przekazaniu do ponownego rozpoznania zgodnie z konstytucyjnymi zasadami demokratycznego państwa prawnego.

W przypadku nieważności umowy kredytu hipotecznego z powodu abuzywności klauzul indeksacyjnych, roszczenie konsumenta o zwrot świadczeń staje się wymagalne z momentem doręczenia bankowi pozwu lub zmiany powództwa stanowiących wezwanie do zapłaty, a skorzystanie przez bank z zarzutu zatrzymania nie może, w świetle orzecznictwa TSUE dotyczącego ochrony konsumentów, pozbawić konsumenta prawa do odsetek

Zastrzeganie w umowie pożyczki klauzul odszkodowawczych o charakterze lichwiarskim, prowadzących do rażącego pogorszenia sytuacji konsumenta, jest niedopuszczalne i sprzeczne z zasadą zaufania do państwa oraz stanowi naruszenie zasad ochrony praw konsumentów.

Uchylenie nakazu zapłaty z uwagi na naruszenie zasad ochrony konsumenta i rzetelnej procedury sądowej, z przywróceniem postępowania do trybu ogólnego celem ponownego rozpoznania.

Narzucone wymogi proceduralne wymuszają od sądu odwoławczego rzetelne rozpatrzenie zarzutów apelacyjnych oraz wykazanie, na jakich zasadach przyjęto ustalenia faktyczne. Nieprzestrzeganie tych przepisów skutkuje uchyleniem wyroku do ponownego rozpoznania.

Uchybienia procesowe Sądu Apelacyjnego o istotnym wpływie na treść rozstrzygnięcia uzasadniają uchylenie wyroku uniewinniającego oskarżonego A. W. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.