Oskarżony pozbawiony wolności, który wyraził wolę osobistego uczestnictwa w rozprawie odwoławczej, powinien być na nią sprowadzony, a odstąpienie od tego powinno następować jedynie w wyjątkowych przypadkach, aby nie naruszać jego prawa do obrony i rzetelnego procesu.

Osobom bliskim poszkodowanego, który w wyniku czynu niedozwolonego doznał rozstroju zdrowia lub uszczerbku na zdrowiu, nie przysługuje w związku z tym zdarzeniem własne, samoistne roszczenie o zadośćuczynienie za ich rozstrój zdrowia.

Nieprawidłowa delegacja sędziego z sądu niższej instancji do sądu wyższej instancji, niewłaściwie dokonana na czas pełnienia funkcji prezesa sądu, stanowi istotne naruszenie przepisów prowadzące do nienależytej obsady sądu, co skutkuje koniecznością uchylenia wyroku i ponownego rozpoznania sprawy.

1. W stanie prawnym obowiązującym od 18 kwietnia 2017 r., błąd organu rentowego stanowi samodzielną podstawę ponownego ustalenia prawa w sprawie zakończonej prawomocną decyzją (art. 114 ust. 1 pkt 6 ustawy emerytalnej), chociaż dopuszczalność uchylenia lub zmiany decyzji została ograniczona zarówno co do terminu (art. 114 ust. 1e pkt 3 tej ustawy), jak również ze względu na zasadę proporcjonalności

Powstanie roszczenia z tytułu kosztów przywrócenia uszkodzonego pojazdu do stanu pierwotnego, a tym samym zakres odszkodowania, nie zależą od tego czy poszkodowany dokonał restytucji i czy w ogóle ma taki zamiar. Odpowiada ono niezbędnym i ekonomicznie uzasadnionym kosztom naprawy, a naprawa dokonana przed uzyskaniem świadczenia od ubezpieczyciela, jej koszt i faktyczny zakres nie ma zasadniczego wpływu

Sprostowanie materiału prasowego może być podpisane przez pełnomocnika osoby zainteresowanej jego opublikowaniem (art. 31a ust. 1 i 4 ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe, tekst jedn.: Dz.U. z 2018 r., poz. 1914).

Zażalenie na postanowienie sądu pierwszej instancji w postępowaniu egzekucyjnym odrzuca sąd, który wydał zaskarżone postanowienie, w składzie trzech sędziów (art. 7674 § 11 k.p.c.).

Kara grzywny nałożona za wykroczenie określone w art. 145 k.w. nie może przekraczać górnej granicy ustawowego zagrożenia, tj. 500 zł. Nałożenie kary wyższej stanowi rażące naruszenie przepisów prawa materialnego.

Zarówno w stanie prawnym przed przedstawioną nowelizacją Prawa upadłościowego polegającą na dodaniu art. 317 ust. 2a, jak i po tej zmianie, przejście zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę w toku postępowania upadłościowego powodowało i powoduje przejęcie zatrudnionych pracowników zgodnie z art. 231 § 1 k.p., a nie powodowało i nie powoduje odpowiedzialności podmiotu przejmującego za zobowiązania

Ocena, która ustawa jest względniejsza dla skazanego, powinna uwzględniać całokształt okoliczności, w tym możliwość zaliczenia rzeczywiście odbytych kar na poczet kary łącznej, co może wpływać na ustalenie ostatecznego wymiaru kary do odbycia, zgodnie z art. 4 § 1 k.k.

Delegowanie sędziego do sądu wyższego rzędu musi być zgodne z prawem krajowym oraz unijnym, aby zapewnić rozpoznanie sprawy przez niezależny i właściwie obsadzony sąd. Wadliwe delegowanie podważa prawomocność orzeczenia.

Przeprowadzenie dowodu bez wydania postanowienia przewidzianego w art. 236 k.p.c. z reguły nie jest wprawdzie uchybieniem mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, jednakże pod warunkiem, że zebrany i rozpatrzony materiał dowodowy będący podstawą orzekania podlegał regułom kontradyktoryjności procesu. Musi być więc spełniony wymóg, aby poszczególne dowody przedstawione przez jedną stronę mogły być poznane

Okres prowadzenia gospodarstwa rolnego po ukończeniu 16. roku życia przed dniem 1 stycznia 1983 r. podlega zaliczeniu do okresu ubezpieczenia wymaganego do nabycia prawa do emerytury rolniczej, jeżeli nie został zaliczony do okresów, od których zależy prawo do emerytury lub renty na podstawie odrębnych przepisów, choćby w tym okresie rolnik równocześnie był zatrudniony na podstawie stosunku pracy

Do przyznania prawa do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy spowodowanej wypadkiem rolniczym wystarczy jeden dzień podlegania ubezpieczeniom. Wobec czego z całego okresu podlegania ubezpieczeniom emerytalno-rentowym należy odliczyć wyłącznie jeden dzień wypadku przy pracy rolniczej jako niezbędny do nabycia prawa do tego świadczenia. Pozostały okres rolniczy można więc uwzględnić (zaliczyć

1. Ponieważ roszczenie przechodzące na ubezpieczyciela jest zasadniczo tym samym roszczeniem, które przysługiwało poszkodowanemu wobec sprawcy szkody, ubezpieczyciel wstępując w miejsce ubezpieczającego (art. 518 § 1 pkt 4 k.c.) nabywa do osoby trzeciej roszczenie z takim ograniczonym terminem przedawnienia, jaki - po odliczeniu okresu, który do tego czasu upłynął - pozostawał ubezpieczającemu na dzień

Rażąca niewspółmierność kary ma miejsce, gdy orzeczona sankcja za przestępstwo znacząco odbiega od tej wynikającej z prawidłowo zastosowanych dyrektyw wymiaru kary, przy czym ocena ta musi uwzględniać cały kontekst zdarzenia, w tym stopień winy, społecznej szkodliwości i dotychczasowe próby resocjalizacji sprawcy.

W przypadku sprzeczności w opiniach biegłych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, sąd ma obowiązek dokładnego wyjaśnienia przyczyn tych sprzeczności oraz ich wpływu na ustalenia dotyczące sprawstwa ewentualnych zarzutów wobec oskarżonych.

Śmierć oskarżonego przed wydaniem orzeczenia sądu odwoławczego stanowi bezwzględną przesłankę umorzenia postępowania karnego na podstawie art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k., którą sąd musi uwzględnić na każdym etapie procesu.

Sąd opiekuńczy może - na podstawie art. 67 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. Prawo o aktach stanu cywilnego (jedn. tekst: Dz. U. z 2021 r., poz. 709) - postanowić o sporządzeniu nowego aktu urodzenia po prawomocnym zaprzeczeniu ojcostwa męża matki. Zainteresowanym w takiej sprawie jest także mężczyzna, którego ojcostwo zostało zaprzeczone (art. 510 § 1 k.p.c.). Jeżeli okaże się, że nie jest

Kara, która nie może być już wykonywana z powodu upływu terminu przewidzianego w art. 75 § 4 k.k., nie powinna być uwzględniana w wyroku łącznym, gdyż kontradyktoryjny wymiar kary musi opierać się na karach wykonalnych zgodnie z art. 85 k.k.

Zgodnie z art. 376 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe (jedn. tekst: Dz. U. z 2020 r., poz. 1228) zarządca przymusowy ustanowiony na podstawie art. 106410 k.p.c. nie jest uprawniony do złożenia wniosku o orzeczenie zakazu prowadzenia działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 373 ustawy - Prawo upadłościowe.

Prawomocny wyrok zasądzający z urzędu w postępowaniu karnym zadośćuczynienie na rzecz pokrzywdzonego (art. 46 § 1 k.k.) nie stwarza powagi rzeczy osądzonej w części, w której zadośćuczynienie nie zostało zasądzone (art. 46 § 3 k.k. i art. 415 § 2 k.p.k.).

Utrata kończyny nie zawsze uzasadnia całkowitą niezdolność do pracy na stałe. Całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy. Częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. Rozróżnienie na całkowitą i częściową niezdolność do pracy potwierdza, że ubezpieczeniowa